Wat voor techniek heeft Apple daar verborgen? Dit is wat ze ons hebben verteld:

Apple A8-processor

4" high-excursion, naar boven gerichte woofer

Beamforming-array met zeven tweeters

Beamforming-array met zes microfoons

Lagefrequentiemicrofoon voor real-time woofer-kalibratie

Aan de bovenkant gemonteerde aanraakinterface

802.11ac Wi-Fi met MIMO + Bluetooth 5.0

Het is niet de eerste slimme speaker, niet de langste en ook niet de meest compacte. Maar het is absoluut de meest Apple-achtige.

Toch behoudt het de grotendeels cilindrische vormfactor die kenmerkend is voor 360°-slimme speakers.

Het meest opvallende verschil is misschien wel dat de HomePod, in tegenstelling tot de Amazon Echo en Google Home, een geïntegreerde voeding bevat met een niet-verwijderbare stroomkabel. Update: Het blijkt dat deze wel verwijderbaar is als je hard genoeg trekt.

We zien een hoop informatie van toezichthouders onopvallend onder de voet gedrukt:

FCC, waarschuwingen voor e-afval, en EU, Australië en wettelijke markeringen—ondanks de vaste Amerikaanse stekker op ons model—en een markering voor dubbele isolatie.

Nieuw aangemaakt modelnummer, A1639.

En een paar piepkleine gaatjes.

Vervolgens nemen we een eerste blik op het naadloze 3D-akoestische gaas van Apple.

Een strakke aanraakinterface (voor als Siri even rust nodig heeft) en een nogal bekende led-indicator bevinden zich boven op de HomePod.

Dankzij de röntgenfoto's van Creative Electron kunnen we een blik werpen op de interne onderdelen—en het lijkt erop dat er enorme magneten in zitten (zoals te zien aan die donkere plekken).

Onze röntgenintelligentie toonde ons enkele schroeven onder de voet, dus richtten we ons vuur op de lijm die hem vasthield. Pas na wat serieus verhitten met een heteluchtpistool konden we de voet langzaam lospellen.

Zelfs wetende dat de schroeven daar zitten, zijn we voorbereid op het ergste na dat plakkerige klusje...

...maar we zijn opgelucht dat we die reparatievriendelijke Torx-schroeven klaar zien liggen om los te draaien. Ook onder de lijmvoet zit een 14-pins poort, die waarschijnlijk wordt gebruikt om HomePods tijdens de assemblage te testen of te programmeren op veercontactpennen.

Misschien zijn die schroeven niet zo vriendelijk als we dachten. Na het verwijderen ervan zit de plastic plaat die ze vasthouden... nog steeds vast. Het lijkt erop dat het gaas de toegangsplaat op zijn plek houdt.

We willen dit gaas *echt* niet doorsnijden, dus schuiven we een opening pick langs de vastgelijmde rand van het gaas en trekken de plaat eruit. Onze prijs? Meer ondoordringbaar plastic dat nergens heen gaat.

Waarschijnlijk iets scherps. We hebben ons best gedaan om het gaas naadloos te houden, maar zonder resultaat. Nou ja, het is niet de eerste keer dat we door wat chique stof heen moeten snijden.

Terwijl we door het dikke, stugge 3D-gaas snijden, vinden we een tweede, interne stoffen hoes.

Deze dunnere, flexibelere hoes zit vast onder de bovenkant, dus die blijft voorlopig zitten.

Gelukkig is de behuizing aan de binnenkant niet zo naadloos als het gaas, en vinden we nog wat Torx-schroeven verstopt onder (serieus chique) rubberen dopjes.

Een voordeel van onze nieuw gemaakte naad: we kunnen precies zien wat voor magische vezels er in deze hoes zitten.

Geen magie, maar we kunnen wel zien dat het gaas bestaat uit een netachtige laag aan de boven- en onderkant, met daartussen kleine draadspoeltjes.

Nu we het gaas hebben verwijderd, kunnen we zien dat er al die tijd een trekkoord in zat! Betekent dit dat er een niet-destructieve manier is om via de bovenkant naar binnen te komen?

Op zoek naar een ingang pellen we de met lijm bedekte bovenkant los, om vervolgens meer schroeven te vinden die – nou ja, schijnbaar nergens toe leiden.

Na nog meer hitte en nog een lijmstrip duiken we weer een laag dieper en bereiken we eindelijk ons doel.

Onder deur nummer drie vinden we: een goed afgeschermde printplaat, een brede lintkabel en de bevestigingspunten van het trekkoord.

Door het afschermen van dat bord krijgen we wat te zien van het plezier dat de lichtshow aan de bovenkant aanstuurt:

Texas Instruments TLC5971 led-driver

Cypress CY8C4245LQI-483 programmeerbaar System-on-Chip, waarschijnlijk belast met de aanraakbediening

ON Semiconductor FPF1039 load-switch met slew-rate-regeling

Texas Instruments TPS62135 4 A step-down-converter

De achterkant van het bord bevat de leds en de diffuser die het indicatielamp zijn troebele uiterlijk geeft.

De bovenkant van het bord (tweede foto) pronkt met een netjes georganiseerd patroon van kleine inkepingen—mogelijk een capacitief rooster, zoals op de Google Home, voor het registreren van je tikken en aanrakingen op het oppervlak erboven.

De volgende schijf die eruit komt bevat die uitgebreide trekkoorden—en daarachter, het logic board.

Wat chips betreft, zien we:

Apple A8 APL1011 SoC (dit hebben we eerder gezien, maar met een andere taak), waarschijnlijk gecombineerd met 1 GB RAM (in een typische PoP-configuratie er bovenop geplaatst)

Toshiba THGBX4G7D2LLDYC 16 GB NAND-flash

USI 339S00450 wifi/bluetooth-module, waarschijnlijk met een Broadcom BCM43572 erin

Apple/Dialog Semiconductor 338S00100-AZ PMIC

Interessant is dat de achterkant een paar onbezette SMD-pads heeft, voor een paar chips en verschillende passieve componenten. Misschien heeft de HomePod op het laatste moment nog ontwerpwijzigingen ondergaan?

Na een hoop vruchteloos gedoe met allerlei hitte en getwist, weten we even niet meer hoe we verder moeten. Uiteindelijk worden we ongeduldig, pakken de ijzerzaag (en onze ultratone-snijder) erbij en bevrijden de supersterke woofer.

Als de magneet op deze woofer groot lijkt voor een luidspreker van dit formaat, dan komt dat omdat hij dat ook is. Diepe, dramatische bastonen hangen af van het vermogen van een luidspreker om veel lucht te verplaatsen.

Nadat we ons een weg door dit fort van een speaker hebben gesneden en gewrikt, bereiken we het laatste obstakel: een ring met schroefdraad.

We moeten wel concluderen dat de HomePod ooit kon worden opengeschroefd om de controle/woofer-component te scheiden van de tweeter/voedingseenheid.

Maar we voelen ons niet al te slecht over deze brute aanpak: afgaande op de lijm die je op de onderkant van de buis kunt zien, is de schroefdraad niet bedoeld voor de consument—dit ding zat dichtgelijmd.

De volgende laag van onze HomePod-ui (of misschien parfait?) is de tweedelige voeding, bestaande uit een binnenste blok dat de AC/DC-omzetting regelt en een buitenste ring die stroom verdeelt naar alle acht speakers.

De robuuste hardware van het AC-ingangsbord is overgoten met epoxy, waarschijnlijk om te voorkomen dat de intense trillingen het uit elkaar schudden. Het stuurt stroom naar het ringbord via geleidende contactpunten à la de Demontage van de Mac Pro.

We hebben het tweede deel van de voeding, de Stargate Halo stroomverdeelring, aan de haak hangen.

De met condensatoren bezaaide kant van ons intergalactische voedingsbord is de thuisbasis van een STMicroelectronics STM32L051C8T7 ultra-low-power ARM MCU.

En aan de andere kant vinden we:

International Rectifier PowlRaudio 98-0431 audioversterker

Cirrus Logic CS4350 stereo DAC met geïntegreerde PLL

En rond de omtrek zeven Analog Devices SSM3515B audioversterkers—het lijkt erop dat dit de individuele versterkers voor de tweeters zijn!

Maxim Integrated MAX9938 en Texas Instruments INA210 stroomsensorversterker

Texas Instruments TPS54560 5 A step-down-converter

We maken een kleine printplaat los van de lijm waarmee deze aan de behuizing vastzit, en zien twee Conexant CX20810 ADC-chips van Synaptics voor de microfoonarray.

Om niet achter te blijven, heeft de printplaat ook een eigen microfoon—waarschijnlijk de laagfrequente microfoon voor de kalibratie van de woofer.

Terug naar de overige microfoons: ze zitten op twee lange strips van elk drie microfoons. Elke strip is stevig vastgelijmd aan de binnenkant van de behuizing, waarbij de microfoons boven trechtervormige kanalen zijn geplaatst.

We trekken nog een schroefring uit de HomeBody en krijgen eindelijk toegang tot de zeven tweeters, compleet met hun geleidende stroomaansluitingen.

Dat klopt—die gouden schroefbussen leveren stroom aan de tweeters.

Als we naar een poort kijken, krijgen we er een heel slecht gevoel bij. Of misschien is het de tweeter die nerveus is.

Tijd om de ultrasone snijder erbij te pakken en deze unit open te maken!

Nu de tweeter-module geopend is, kunnen we de geventileerde, hoorngeladen tweeter die de HomePod zijn "precieze" geluid geeft, beter bekijken.

De ventilatieopeningen aan de zijkanten van de spreekspoel-spoelvorm en de vier gaten aan de achterkant van de tweeter voorkomen dat er luchtdruk opbouwt achter de tweeter-dome terwijl deze beweegt.

En daarmee: dit zijn alle onderdelen die van een Siri-huis een HomePod maken.

Weet jij hoe Apple deze dingen openmaakt? Hebben we een stukje wijsheid over de speaker gemist? Laat het ons weten in de reacties en bekijk vooral onze Demontage-video op YouTube.

Tot slot is het tijd om een repareerbaarheidsscore toe te kennen. Ondanks vele pluspunten, als de openingsprocedure echt niet omkeerbaar is, zullen we die score dienovereenkomstig moeten toekennen.