De nieuwe Mac Pro is uitgebracht en we hebben het instapmodel weten te bemachtigen, "voordelig" geprijsd voor $2.999.

Technische specificaties:

Quad-core Intel Xeon E5 met 10 MB L3-cache en Turbo Boost tot 3,9 GHz

12 GB (drie modules van 4 GB) 1866 MHz DDR3 ECC-geheugen

Twee AMD FirePro D300 grafische processors met elk 2 GB GDDR5 VRAM

256 GB PCIe-gebaseerde flashopslag

802.11ac Wi-Fi draadloos netwerk en Bluetooth 4.0 draadloze technologie

In tegenstelling tot wat algemeen wordt aangenomen, lijkt het ontwerp van de nieuwe Mac Pro meer op een aluminium drankblikje dan op een prullenbak. (Niet dat er iets mis is met prullenbakken—sommige van onze favoriete astromech-droids hebben de vorm van een prullenbak.)

De achterkant (als een cilinder al een achterkant kan hebben) bevat de aan-/uitknop en de stroomingang, evenals een keurige reeks poorten:

3,5 mm luidspreker- en aansluiting koptelefoon

Vier USB 3.0-poorten

Zes Thunderbolt 2-poorten

Twee Gigabit Ethernet-poorten

HDMI 1.4-uitgang

Het lijkt erop dat noch het afval, noch de reparateur via de bovenkant van deze bak naar binnen kan. Tijd om die verleidelijke vergrendelschakelaar te onderzoeken...

Dit is een vreemde, niet-Apple-achtige ontwerpkeuze: door simpelweg de vergrendelschakelaar te verschuiven, kunnen we de buitenkant van de Mac Pro verwijderen. Geen eigenwijze Pentalobe-schroeven hier!

Welke andere verbeterde functies voor de repareerbaarheid zullen we nog vinden in deze frisdrankblikje desktopcomputer? Alleen de tijd en spudgers zullen het leren.

Nu de cilindrische behuizing is verwijderd, werpen we een eerste blik in de Mac Pro.

De twee grafische kaarten domineren het eerste aanzicht. Hun symmetrie wordt alleen doorbroken door de SSD-houder die naast de tweede grafische kaart is geplaatst.

Als we de Mac Pro een klein stukje draaien, zien we de netjes geplaatste verticale RAM-sleuven aan weerszijden van het I/O-paneel.

Goed nieuws, iedereen! Het RAM-geheugen in de Mac Pro Late 2013 is eenvoudig toegankelijk en vervangbaar.

De 4 GB DDR3L SDRAM-modules (drie stuks voor een totaal van 12 GB) zijn gelabeld als Elpida EBJ04EG8BFWB-JS-F.

Met een draai van een T8-schroevendraaier is de SSD-module eenvoudig uit het apparaat te verwijderen.

Op het bord vinden we enkele vrij bekende vrienden:

Samsung S4LN053X01-8030 (ARM) Flash Controller

Samsung K9HFGY8S5C-XCK0 Flash-opslag

Samsung K4P4G324EB 512 MB RAM

Deze hardwarecombinatie maakt de SSD van de Mac Pro verdacht vergelijkbaar met die we hebben gezien in de nieuwste vernieuwing van de MacBook Pro Retina en MacBook Air.

Zozeer zelfs dat alleen de laatste paar cijfers van de modelnummers anders zijn. Hmmm...

Reglementaire markeringen zijn verplaatst naar de onderzijde/luchtinlaat, waar we nog een paar informatieve weetjes vinden:

De Mac Pro Late 2013 wordt geïdentificeerd als model A1481 met een EMC-nummer van 2630...

...en hij is geschikt voor 100-240 volt wisselstroom, waardoor hij een geschikte internationale reispartner is.

Er kan er maar één zijn ventilator. De Mac Pro wordt geventileerd door een enkele ventilator, die lucht van onder de behuizing door de kern en uit de bovenkant van de behuizing trekt.

De AirPort-kaart zit goed ingeklemd in een nestje van antennes en past op een klein adapterbord dat ook verbinding maakt met de ventilator eronder.

Die drie grote schroeven zetten de ventilator vast, inclusief trillingsdempende rubberen bumpers, zoals we die hebben gezien in iMacs.

Meer deja vu terwijl we de AirPort-kaart openmaken en ontdekken wat dezelfde configuratie lijkt te zijn als die in de meeste Apple producten van tegenwoordig:

Broadcom BCM4360 5G wifi 3-stream 802.11ac gigabit-transceiver

Broadcom BCM20702 single-chip Bluetooth 4.0 HCI-oplossing met ondersteuning voor Bluetooth Low Energy (BLE)

Skyworks SE5516 dual-band 802.11a/b/g/n/ac WLAN front-end modules

De gouden antenne-array springt eruit en ziet alles.

Nu de ventilator los is, lijkt deze te worden aangedreven door een borstelloze motor van Nidec, modelnummer AG720K01.

De motorbesturings-IC is een Allegro Microsystems A5940LPT driefasige sensorloze sinusvormige ventilatorbesturing.

Een bovenaanzicht: de Mac Pro maakt gebruik van een gigantisch driehoekig koellichaam ("Thermal Core"), dat wordt gedeeld door de dubbele grafische kaarten en CPU.

We gebruiken onze spudger om de data-aansluitingen van de grafische kaart uit hun stopcontacten te wrikken. Deze FCI Meg-Array-aansluiting is van hetzelfde type als dat wordt gebruikt voor de G4- en G5-PowerPC-processordochterkaarten, en lijkt een volledig aangepaste manier om PCI-E aan te sluiten, met vele pinnen in een ingedrukte aansluiting.

Omdat het koellichaam centraal staat in de constructie van de Mac Pro, beginnen we het best met het loshalen van onderdelen.

Een klem en vier schroeven houden elk van de twee AMD FirePro D300 grafische kaarten op hun plek.

Te midden van de gebruikelijke vergelijking van rekenkracht en kosten met een vergelijkbare zelfbouw-desktop-pc, kunnen deze grafische kaarten de sleutel zijn tot het feit dat Apple eindelijk goedkoper is dan zelfbouwsystemen op basis van pure kracht.

De achterkant van elke grafische kaart bevat:

AMD FirePro D300 grafische processor

Elpida W2032BBBG 2 GB (8 x 2 Gb = 16 Gb = 2 GB) GDDR5 VRAM

Intersil ISL 6336 6-fase PWM-controller met efficiëntieverbetering bij lichte belasting en stroombewaking

De voorkant bevat de volgende IC's:

Fairchild Semiconductor DD30AJ

International Rectifier IR3575 Synchrone buck-gate driver met geïntegreerde MOSFET en Schottky-diode

Maar wacht, er is meer. Nog eentje: een tweede, net even andere FirePro-kaart.

Het andere belangrijke verschil om op te merken is dat deze kaart (en alleen deze kaart) de sleuf voor de SSD bevat. Dit lijkt ons een potentiële mogelijkheid voor uitbreiding—misschien maken configuraties met meer opslag gebruik van twee van dit type, om het aantal SSD's te verdubbelen?

Het FirePro-bot zit vast aan het... uh...

Een innovatief schijfvormig dochterbord verbindt alles aan de onderkant van de machine. Nadat we de lintkabels met een spudger hebben losgemaakt, draaien we het om voor een nadere inspectie.

Gedomineerd door ondoorgrondelijke eigen (kabel)aansluitingen, kunnen we alleen maar hopen dat de IC's op deze connectorplaat ons meer zullen vertellen over het doel ervan.

Het logic board, de twee grafische kaarten en het I/O bord worden allemaal op dit ene bord aangesloten.

Het verwerken van al die data vereist een kleine groep IC's. We vinden:

Intel BD82C602J Platform Controller Hub

Renesas R4F2113NLG H8S/2113 16-bits microcontroller

ICS 932SQL435AL 3817528F

Texas Instruments LM393 dual-differentiaalcomparator

MXIC 25L6406E 64 Mbit CMOS seriële flash

De achterkant van het dochterbord bevat dezelfde 980 YFC LM4FS1BH System Management Controller als in de MacBook Air-modellen van medio 2013.

Door een zwart rooster omhoog te trekken, ontdekken we waar Apple de voeding heeft verstopt: hij zit ingeklemd tussen het I/O bord en het logic board.

De aansluitkabels van de voeding zijn slim bedacht, maar een beetje lastig te verwijderen. Onze handige Torx schroevendraaier is hierbij behulpzaam...

...en daarmee komen het I/O bord en de voeding als één geheel los.

Het logic board is de volgende logische stap. De CPU is als laatste aan de beurt en kleeft nog aan de zijkant van het koellichaam dankzij een dun laagje warmtewerende lijm.

Nadat we deze voorzichtig hebben losgewrikt met een spudger, ontcijferen we de markeringen:

Quad-Core Intel Xeon E5-1620 v2 met 10 MB L3-cache, geklokt op 3,7 GHz, Turbo Boost tot 3,9 GHz.

Hoewel het even zoeken was, lijkt een CPU-upgrade heel goed mogelijk—en zeker de moeite waard, met een vermeende kostenbesparing van $1050 voor een upgrade naar 12 cores.

Laten we de IC's op de achterkant van het logic board identificeren:

LGA 2011 (Socket R) CPU-stopcontact

Microchip EMC1428 8-kanaals Temperatuursensor-monitor

International Rectifier IR3575 Synchrone Buck-driver met geïntegreerde MOSFET en Schottky-diode

NXP PA9517A Level Translating I2C-Bus-repeater

Texas Instruments 58872D

De voorkant van het logic board:

Intersil ISL 6367 Hybride digitale dubbele PWM-controller

Stuurboord! Althans, de poort-printplaat.

Opvallende IC's op de achterkant van de poort-printplaat:

Broadcom BCM57762 Gigabit Ethernet-controller

Intel DSL5520 Thunderbolt 2-controller

Fresco Logic FL1100 4-poorts USB 3.0-hostcontroller

Parade PS8401A HDMI Jitter Cleaning Repeater

Delta 8904C-F

De voorzijde van het poortenbord:

PLX Technology PEX8723 PCI Express-switch

Intel DSL5520 Thunderbolt 2-controller

Cirrus 4208-CRZ audiocodec (te zien in de MacBook Pro 15" Retina-display)

Intersil 14AIRZ F335QV

Texas Instruments 58888D

Texas Instruments 58872D

Tevens aanwezig is een standaard BR2032 CMOS-batterij.

Met een nominaal vermogen van 12,1 Volt en 37,2 Ampère kijken we naar een voeding van 450 Watt. De voeding heeft geen eigen ventilator en vertrouwt op de hoofdventilator van het systeem voor koeling—waardoor de Mac Pro in ruststand op een fluisterstille 12 dBA draait.

En een snelle blik op wat er overblijft op het kolossale koellichaam: dikke, platte stroomkabels lopen van de voeding naar het logic board en de grafische kaarten, en blijven verweven in het koellichaam.

Met het afdekplaatje van het I/O-paneel ondersteboven, zien we nog een laatste trio niet-geïdentificeerde IC's, als volgt gelabeld:

Twee M430 V380 H 39K CX88 G4

Eén M430 V380 H 39K CX7S G4

Repareerbaarheidsscore van de Mac Pro Late 2013: 8 van de 10 (10 is het makkelijkst te repareren)

Ondanks het compacte formaat is het ontwerp verrassend modulair en eenvoudig te demonteren. Er worden overal standaard Torx-schroeven gebruikt en diverse onderdelen kunnen onafhankelijk van elkaar worden vervangen.

De makkelijk te openen behuizing is zo ontworpen dat RAM-upgrades een fluitje van een cent zijn.

De ventilator is eenvoudig te bereiken en te vervangen.

Hoewel het wat graafwerk vereist, is de CPU door de gebruiker te vervangen. Dit betekent dat onverschrokken reparateurs aanzienlijk kunnen besparen door de processor vanaf de basisconfiguratie te upgraden.

Er is geen ruimte of beschikbare poort om zelf interne opslag toe te voegen. Apple heeft dit aangepakt met een overvloed aan Thunderbolt, maar persoonlijk zouden we liever de meer breed compatibele SATA gebruiken als dat kon.

Met een aantal nieuwe eigen (kabel)aansluitingen en strakke kabelgeleiding kan werken aan dit apparaat van $3.000 zonder een reparatiehandleiding riskant zijn.