HTC hoopt dat de M9 de 'One' voor jou is. Laten we eens kijken wat er allemaal in zit:

5,0-inch, 1920 x 1080 display, met stereoluidsprekers aan de voorzijde

20 MP camera achteraan met 4K video-opname; HTC UltraPixel camera vooraan met 1080p video-opname

Qualcomm Snapdragon 810—64-bit, octa-core (4 x 2,0 GHz + 4 x 1,5 GHz)

3 GB RAM

32 GB ingebouwde opslag; tot 2 TB extra microSD-opslag

LTE, Bluetooth 4.1, NFC, HDMI MHL 3.0, 802.11ac en IR-blaster

Heeft HTC ons in het geheim een Mac Mini gestuurd? Nee, maar het is absoluut een uniek ontworpen doos.

HTC heeft onlangs "Uh-Oh Protection" uitgerold voor de One M8 en One M9, waarbij ze een volledige vervangende telefoon beloven bij een gebarsten scherm of waterschade in het eerste jaar van bezit.

HTC kampt met enige verzendvertragingen bij de One M9, vermoedelijk door een gebrek aan voorraad.

Toevallig lijkt ons toestel te maken te hebben gehad met soepelere kwaliteitsnormen dan we van HTC verwachten.

Direct uit de doos zagen we een grote kras in de linkerbenedenhoek van het displayglas.

En het houdt daar niet op! Toen we de telefoon voor het eerst opstartten, werden we begroet door een mooie defecte pixel nabij het midden van het scherm.

De tweekleurige metalen unibody van de M9 is vrijwel identiek aan die van de M8. De gunmetal grijze M9 is slechts een tint donkerder dan zijn oudere broer; verder zou je kunnen zeggen dat deze HTC's een tweeling zijn! Nou ja, bijna...

Het meest opvallende verschil van de M9 met zijn voorganger is de terugkeer naar een enkele camera achteraan, net als bij de originele HTC One. Mogelijk besloot HTC dat concurreren met de 3DS dual camera een beetje beneden hun stand was.

De secundaire metamorfose van de M9 was een verschuiving in de locatie van de knoppen.

Met de iPhone 6 en 6 Plus leerde Apple dat een aan-/uitknop aan de bovenkant niet handig is voor een phablet waarvoor je je hand moet uitrekken, en verplaatste de aan-/uitknop naar de zijkant. Het lijkt erop dat HTC dit ook in de gaten had en met de M9 hetzelfde heeft gedaan.

De M9 vervangt ook de tuimelschakelaar van weleer door speciale volumeknoppen voor + en -.

Wat aanhoudend prikken aan de bovenkant van de behuizing onthult een paar Torx-schroeven.

De toegangspanelen aan de voorkant zijn verdwenen. De twee schroeven aan de bovenkant zijn alles waarop de M9 vertrouwt, althans voor zover.

Tot nu toe gaat het goed. De M8 was bevestigd met schroeven in plaats van geduchte lijm en lastige clips, dus laten we hopen dat de anti-lijmtrend zich voortzet...

In tegenstelling tot de oorspronkelijke HTC One is het niet nodig om de behuizing van de M9 te verwarmen. Nadat we de schroeven van het bovenpaneel hebben verwijderd, gaan we direct aan de slag met een opening plectrum om die clips los te maken.

We gebruiken ons vertrouwde plectrum om de achterkant voorzichtig los te maken van de behuizing van de telefoon.

De onderste clips zijn bijzonder hardnekkig, maar tot nu toe geen lijm!

Terwijl we de achterkant van de M9 losmaken, krijgen we een eerste blik op de tere onderdelen binnenin. Op het eerste gezicht lijkt deze nieuwe HTC One sterk op de M8.

HTC is duidelijk dol op zijn afscherming. We zijn dankbaar dat ze de lagen tape van de M8 (tweede afbeelding) hebben verlaten voor een iets schoner en toegankelijker ontwerp op de nieuwe M9 (eerste).

Afgezien van het kleine onderhoud en het weglaten van de Duo Lens-camera voor dieptewaarneming, lijkt er niet veel veranderd te zijn.

Deze HTC-demontage voelt een stuk minder aan als de openhartoperatie die we op de M8 moesten uitvoeren.

Degene die vorig jaar een beetje losging met de tape, is gelukkig getemd. Hoewel er nog steeds talloze (kabel)aansluitingen zijn, zijn ze makkelijker bereikbaar en los te koppelen.

Ai! Wat is dit? Het lijkt erop dat de ingenieurs van HTC niet geïnteresseerd waren in onze input van de M8. Ze zijn vastgehouden aan hun gewoonte om het moederbord vast te lijmen.

Na voorzichtig wrikken met een botte spudger, slagen we erin het moederbord los te krijgen zonder brand te veroorzaken.

Poeh!

Oh, en de roterende vibrator? Ja, die is nu vastgesoldeerd aan het moederbord en (lichtjes) vastgelijmd aan de behuizing.

Hier zijn de chips! Bedekt met wat hopelijk geen snot is (ze kwamen iets vuiler aan dan we gewend zijn...)

Samsung K3RG3G30MM-MGCH 3 GB LPDDR4 RAM + Qualcomm Snapdragon 810 octa-core processor

Samsung KLMBG4GEND-B031 32 GB eMMC NAND-flash

Qualcomm PMI8994 stroombeheer-IC

Broadcom BCM4356 2x2 802.11ac wifi-oplossing met ondersteuning voor Bluetooth 4.1 (ook gevonden in de Nexus 6)

Qualcomm WTR3925 28 nm RF-chip

Avago ACPM-7800 multimode, multiband-versterkermodule

Silicon Image SIL8620 MHL 3.0-zender

Nu het moederbord eruit is, kunnen we de (hopelijk onbeschadigde) accu verwijderen! Na nog wat wrikken, tenminste.

Yep, het moederbord moet eruit voordat de accu verwijderd kan worden. En de accu is nog steeds een lijmsandwich—zonder de kaas.

We klaagden vorig jaar erover, en we moeten dit jaar weer klagen. Een lithium-ionaccu is een verbruiksartikel—hij gaat slechts een beperkt aantal oplaadcycli mee voordat hij capaciteit begint te verliezen en vervangen moet worden.

De accu zo diep in het apparaat begraven, ondertekent het doodvonnis op de dag dat het wordt gefabriceerd.

Wat de specificaties betreft, heeft HTC de capaciteit van de batterij opnieuw licht verhoogd naar 10,87 Wh, ten opzichte van de 9,88 Wh van vorig jaar, maar het blijft nog steeds iets achter bij de 11,1 Wh in de iPhone 6 Plus. (De oorspronkelijke One was uitgerust met een magere 8,74 Wh-batterij.)

De recensie van AnandTech vond de batterijduur van de M9 enigszins teleurstellend in vergelijking met de M8. Het lijkt erop dat HTC heeft geprobeerd het verlies te beperken met een hogere capaciteit, maar dit is uiteindelijk niet genoeg om zijn voorganger te overtreffen.

Tel daarbij op dat de M9 de nieuwe Quick Charge 2.0-specificatie van Qualcomm ondersteunt, maar wordt geleverd met een conventionele 5 V, 1,5 A-oplader die niet voor het snelle opladen kan zorgen, en we zijn een beetje teleurgesteld.

We willen de veelbesproken camera van de M9 eens van dichtbij bekijken. Na nog één (kabel)aansluiting, een paar extra schroeven en wat lijm, is het dochterbord eindelijk los.

En daarmee ook de nu vrijgekomen camera achteraan.

De 20 MP camera achteraan van de M9 is voorzien van een saffieren lensdop — mogelijk als reactie op kritiek op een krasgevoelige bedekking van de M8. HTC heeft blijkbaar een voorbeeld genomen aan Apple en wat extra opsmuk aan de camera toegevoegd.

Luidsprekerbehuizing! Vol piepschuim! Wat een technologie.

De BoomSound-luidsprekers van HTC maken hun encore in de M9. Deze nieuwe versie van de BoomSound-luidsprekers is voorzien van Dolby Audio, wat zorgt voor een volledig geluidsveld tijdens je videochats met oma.

We verwijderen het I/O bord met een pincet, samen met de aangesloten 3,5 mm audio-aansluiting, microfoon en micro-USB-poort.

Het is tijd om de warmte op te voeren! Twee bijzonder hardnekkige kleefstrips stonden ons in de weg, en het kostte veel voorzichtig verwarmen en wrikken met de iOpener om het LCD-scherm los te krijgen.

We vinden talloze cryptische tekens die op de achterkant van het LCD-scherm zijn gekrabbeld. Heeft deze One een geheime boodschap voor ons?

Het camerabord is uit de telefoon en klaar voor een close-up. Dit is wat er op het bord te vinden is:

NXP 47803 NFC-controller, zoals te zien in de Amazon Fire Phone

Qualcomm QFE2550 antenne-tuner

Maxim Integrated MAXQ614 16-bits microcontroller met infraroodmodule

Het lijkt erop dat HTC al hun Ultrapixels naar de kant van het scherm heeft verplaatst—deze 4 MP camera vooraan heeft dezelfde specificaties als de primaire camera van de M8, maar dan in een iets kleinere behuizing.

Gemonteerd op de lintkabel van de schermmodule zien we de Synaptics S3351B touchscreen-controller.

HTC One M9 Repareerbaarheidsscore: 2 uit 10 (10 is het makkelijkst te repareren)

De batterij bevindt zich onder het moederbord en is vastgelijmd aan de centrale structuur, wat vervanging bemoeilijkt.

De schermmodule kan niet worden vervangen zonder de hele telefoon te demonteren. Dit maakt een van de meest voorkomende reparaties—een beschadigd scherm—zeer moeilijk uit te voeren.

Sterke lijmsoorten maken veel onderdelen moeilijk, en zelfs gevaarlijk, om te verwijderen en te vervangen.

HTC dacht dat ze twee vliegen in één klap konden slaan door een vlaggenschiptelefoon te maken die moeilijk te repareren is. Sorry HTC, maar dit ontwerp moet veranderen.

Ontwerpstroomlijning (bovenste toegangspaneel en minder tape/afscherming) zorgt voor iets makkelijkere toegang tot sommige onderdelen.