Een kort overzicht van de high-end technologie die het hardwareteam van Google in deze telefoon heeft weten te proppen:

6" Plastic OLED (POLED) display met QHD+ 1440 x 2880 resolutie (538 ppi) en 3D Gorilla Glass 5

Octa-core, 64-bit Qualcomm Snapdragon 835-processor (2,35 GHz + 1,9 GHz) met 4 GB LPDDR4x RAM

12,2 MP, f/1.8 hoofdcamera met dual pixel phase detection autofocus en laser detection autofocus; 8 MP selfiecamera

64 GB of 128 GB ingebouwd geheugen

Pixel Imprint vingerafdruksensor aan de achterzijde

IP67 water- en stofbestendig

Android 8.0 Oreo

Onze vrienden van Creative Electron zijn helemaal vanuit San Marcos, Californië, naar ons toe gereden om ons te voorzien van wat röntgeninformatie.

Deze twee rijen superdichte rechthoeken lijken op de juiste plek te zitten om de knijpsensoren te zijn. Onze magneet wordt erdoor aangetrokken door de behuizing heen, maar het zijn geen magneten. We zullen ze eruit moeten pellen om hun geheimen te ontrafelen.

Het lijkt erop dat de trilmotor (opnieuw) een lineaire oscillator is.

Ondanks dat ze volledig onzichtbaar zijn voor het blote oog, heeft de Pixel 2 XL wel antennebanden—die lichte plekken rondom de rand van de achterbehuizing.

Zelfs met onze röntgenvisie zien we geen aansluiting koptelefoon...

Google spoort de wereld aan om “ask more of your phone,” hoewel het lastig is om veel meer te vragen dan het design van een iPhone 7 Plus.

We kunnen echter wel wat meer vragen van de Pixel 2 XL dan van de standaard Pixel 2. De XL heeft minder raam en meer scherm voor een strakker totaalontwerp.

Vergeleken met het standaard 2D-scherm op de standaard Pixel 2, biedt het XL-scherm gebruikers een heel halve dimensie extra!

Het waterdicht maken van een smartphone betekent het afdichten van alle ingangspunten. We vinden het eerste bewijs van Google's inspanningen in een afdichting op de simkaartlade.

In een afwijking van de standaardprocedure voor het openen van een smartphone, laten we de iOpener vandaag achterwege. De Pixel 2 gebruikt een schuimtape die kan worden losgemaakt zonder hitte toe te passen.

Binnenin vinden we lange kabels—een welkome afwisseling na enkele verraderlijke openingen bij voorgaande smartphones.

We moeten het beeldscherm losmaken voordat we verder gaan. De twee kabels zijn vastgezet met plastic pluggen in de centrale structuur en ze komen alleen los met wat overredingskracht van een stevige hefboomtool.

Net als in de originele Pixel XL scheidt een magnesium centrale structuur het beeldscherm van de binnenkant en biedt het een stevige achterkant achter het beeldscherm voor wanneer je erop aan het gamen bent.

Bovenop die centrale structuur vinden we een gloednieuwe heat pipe! Het lijkt erop dat deze telefoon misschien wel wat heter wordt dan zijn voorganger.

Vorig jaar liet de door HTC gebouwde Pixel XL ons een nieuwe manier zien om een vastgelijmde batterij te verwijderen—een geperforeerd buitenlabel stelde je in staat de batterij uit zijn behuizing te trekken en vervolgens de rest van het label eenvoudig los te pellen.

Dit jaar lijkt het erop dat het industriële ontwerp van LG geen voorzieningen bevat om de batterij eenvoudig te verwijderen. (RIP, goede oude LG.)

Deze batterij heeft een capaciteit van 13,6 Wh (3520 mAh bij 3,85 V), iets meer dan de 13,28 Wh van vorig jaar.

Dat is ongeveer vergelijkbaar met het 13,48 Wh-accupakket in de Galaxy S8+ van Samsung, en aanzienlijk meer dan de 10,28 Wh die de iPhone 8 Plus weet te behalen.

We pellen wat koperen tape los om de beestachtige hoofdcamera van de XL bloot te leggen.

Hoewel het aantal megapixels van deze camera in de buurt komt van die van vorig jaar, eindigen daar de overeenkomsten tussen de afbeeldingssensoren.

Er is ook een nieuwe Google Lens? Oh, oh dat is het niet—oké, geen fysieke lens, ik begrijp het.

De (kabel)aansluitingen van de sensorarray vooraan worden losgekoppeld, maar blijven voorlopig in de telefoon zitten—we hebben belangrijkere zaken aan ons hoofd.

Samen met een paar andere (kabel)aansluitingen is dat alles wat dit moederbord nog vasthoudt—het lijkt erop dat die schroeven van de centrale structuur de enige bevestigingen waren!

Het moederbord is eruit! Maar we moeten nog één klein onderdeel verwijderen.

De 8 MP camera vooraan komt gemakkelijk los en kan rustig blijven liggen, wetende dat hij een volledige megapixel beter is dan de nieuwste iPhone-modellen.

Van zand tot silicium—met alle chips op dit moederbord is het een mini-Sahara. Laten we er een paar opnoemen!

Samsung K3UH5H50MM-NGCJ 4 GB LPDDR4 mobiel DRAM, gelaagd over een Qualcomm Snapdragon 835

Samsung KLUCG4J1ED-B0C1 64 GB Universal Flash Storage

Avago AFEM-9046 front-end-module

Qorvo QM78035 (mogelijk RF Fusion-module?) waarschijnlijk RF-versterker

Skyworks 7360-2A 1716 HX

NXP 81A04 (PN81A) 39 04 sSD730 (waarschijnlijk NFC-controller) en Murata SS7715005 (Wifi/Bluetooth-module?)

Als laatste, maar zeker niet de minste, hebben we Google's allereerste eigen, aangepaste SoC, de Pixel Visual Core, gelabeld als SR3HX X726C502. De Pixel Visual Core is momenteel inactief en zal worden ingeschakeld met Android 8.1.

Elders onder de behuizing graven we op:

ST Microelectronics ST33G1M2 32-bit MCU met ARM SecurCore SC300

Qualcomm WTR5975 Gigabit LTE RF-transceiver

Qualcomm PM8998 power management IC

Qualcomm PMI8998 power management

Qualcomm SMB1381 Quick Charge 4 IC

Texas Instruments TAS2557 klasse-D mono audioversterker

IC-identificatie, deel 2:

Qualcomm QET4100 envelope tracker

Qualcomm WCDxxxx audiocodec

Maxim Integrated MAX11259 24-bit delta-sigma analoog-naar-digitaal-omzetter

Texas Instruments DRV2624 haptic driver

ON Semiconductor NL3HS2222 USB 2.0 DPDT-schakelaar

ON Semiconductor FSUSB74 USB 2.0-schakelaar (waarschijnlijk)

Texas Instruments driver voor achtergrondverlichting (waarschijnlijk)

IC-identificaties, dl. 3 (sensoren):

STMicroelectronics VL53L0X time-of-flight/afstandsmeting/gebaarherkenning

STMicroelectronics LSM6DSM 3-assige accelerometer/gyroscoop

Bosch Sensortec BMP280 druksensor

AKM Semiconductor AK8789 Hall-effectsensor

Nu de kern van de Pixel is verwijderd, hoeven we alleen nog maar naar een paar randapparaten in de behuizing te kijken.

De volumeknop en aan-/uitknop bevinden zich op één kabel die wordt ondersteund door een kunststof omlijsting.

De luidsprekerunit komt er daarna uit, waardoor we voor het eerst een goed beeld krijgen van de... 'squeezy' sensor.

Op basis van de manier waarop de technologie is geïmplementeerd, verwachten we iets dat lijkt op de Force Touch-trackpad van Apple. Laten we deze sensor uit de behuizing halen en kijken of we er wijs uit kunnen worden.

Hier is het dan, het geheim achter het knijpen: de helft van het paar sensoren dat verantwoordelijk is voor het detecteren wanneer je in de rand van je Pixel 2 XL knijpt.

De sensor bestaat uit een flexibele printplaat die rond beide zijden van een reeks stalen brokken is gewikkeld, waarbij rekstrookjes de openingen tussen de metalen stukjes overbruggen.

Door twee rijen rekstrookjes te gebruiken die door afstandhouders gescheiden zijn, zou deze sensor een hogere resolutie moeten hebben dan een enkele strook strookjes, waardoor hij zelfs de kleinste afbuigingen kan detecteren.

Wanneer je knijpt, zou de buitenste rij strookjes ingekort moeten worden, terwijl de binnenste rij wordt verlengd. Dit geeft de Pixel-software een grotere absolute afbuiging om te detecteren en te meten, zodat de functie geactiveerd wordt.

Met wat fijngevoelig gewrik met de spudger krijgen we zicht op de oplaadpoort-module.

Bovendien kunnen we, bij gebrek aan een aansluiting koptelefoon, dubbel zoveel belasting op deze poort verwachten, aangezien je deze gebruikt voor media en voor het opladen.

De vingerafdruksensor van dit jaar heeft een veel nettere kabelconstructie, waardoor het verwijderen van deze sensor een fluitje van een cent is.

AKM Semigeleider AK09915C 3-assig elektronisch kompas

Hoewel het glas van het scherm op zijn plaats werd gehouden met makkelijk door te snijden schuimlijm, is het achterglas een ander verhaal.

We vermoeden dat deze dikke laag plakkerige lijm hier als schokdemper dient om het glas te beschermen bij vallen. Wat de reden ook is, we moesten flink wat hitte gebruiken om het te verwijderen.

Dit kleine, met antennes uitgeruste klepje wipt eraf en legt de kabel van de voorste sensor bloot, die alleen vanaf de achterkant bereikbaar is na het verwijderen van het glas.

Als laatste maken we nog twee onderdelen los die vastzitten onder de vastgelijmde glazen achterkant.

De oorstuk luidspreker en de NFC-antenne komen beide los, maar pas na het toepassen van wat extra warmte—ze zitten elk stevig vastgelijmd.

Onderverdeeld in pixels onderdelen ziet deze Pixel 2 XL er behoorlijk gaaf uit!