Bij de toevoeging "Pro" hoort een heleboel extra functies:

Actieve ruisonderdrukking, Transparantiemodus

Naar binnen gerichte microfoon voor de adaptieve equalizer

Speciaal ontworpen Apple H1 draadloze chip met Bluetooth 5

IPX4-waterbestendigheid

De oplaadbehuizing is met 45,6 g ook aanzienlijk dikker geworden.

Niet dat meer gewicht per se een slecht ding is—onze nieuwste iPhone-demontages lieten enkele iets forsere apparaten zien met overeenkomstige enorme toenames in batterijduur.

De AirPods Pro worden geleverd in nog een etui dat eruitziet als een doosje flosdraad, dat je kunt openen om de twee kleine 'Pods' tevoorschijn te zien komen.

Als we dat etui omdraaien, vinden we een beknopte herkomstgeschiedenis en een koppelingsknop.

We hebben al eerder problemen gehad, dus we laten onze vrienden met röntgenapparatuur bij Creative Electron de binnenkant verkennen voordat we zelf aan de slag gaan.

Waar deze AirPods zich voor Halloween als zouden kunnen verkleden:

Jetpack

Astronauten-levensondersteuningssysteem

De ergste nachtmerrie van een demontage-techneut

Tijd voor een confrontatie! Wat heeft de "Pro" te bieden?

Vervangbare siliconen dopjes voor professionele geluidsisolatie en een verbeterde pasvorm.

Een professioneel ogende korte, robuuste behuizing en een even kleine oplaadbehuizing.

Toegevoegde mesh-roosters van pro-niveau voor drukvereffening.

Het onderste microfoonrooster is kleiner en onder een hoek aan de rand geplaatst voor professionele spraakopnames en telefoongesprekken.

We spotten een nieuw modelnummer voor de behuizing—A2190—terwijl de "oordopjes" gemarkeerd zijn als respectievelijk A2083 en A2084.

Er is ook het verraderlijke "geen afval"-icoon, wat betekent dat (a) dit product geen afval is, of (b) dit product niet bij het afval mag worden gegooid.

Onderaan het vat hebben we contact—veercontacten voor het opladen, tenminste.

Zullen deze Pro 'Pods makkelijker te repareren of te recyclen zijn dan hun amateur-tegenhangers? Vertrouw ons, wij zijn net zo benieuwd als jij.

Eerst de belangrijkste zaken: laten we het enige onderdeel vervangen dat eenvoudig te vervangen is! De siliconen oordopjes klikken erop en eraf met een bevredigende klik.

De meeste siliconen dopjes schuiven over een groef aan de buitenkant van de oordop. Het ontwerp van Apple maakt gebruik van ingewikkelde techniek en is (verrassing!) niet compatibel met typische siliconen dopjes.

Dat betekent dat je je favoriete aftermarket-onderdelen niet met deze kunt gebruiken, maar Apple heeft hun officiële vervangende dopjes in ieder geval slechts $4 gemaakt voor wanneer je dopjes scheuren of kwijtraken.

Hoe graag we ook van gestandaardiseerde onderdelen houden, deze mooie dopjes bieden wel het voordeel van een grotere opening voor het geluid dan we normaal gesproken bij een oordopje zouden zien.

Nu de zachte siliconen uit de weg zijn, is het tijd om het zware geschut (heteluchtpistool) erbij te pakken. We willen niet te voorbarig zijn, maar we denken dat we weten waar we mee bezig zijn om aan de slag te gaan...

Een beetje druk van de vertrouwde bankschroef opent de afdichting rond de kop van de AirPod, en onze spudger helpt de Pod iets verder open.

Het eerste wat we binnenin aantreffen is... lijm. (We zijn niet bepaald verrast, maar altijd een beetje teleurgesteld.)

Het tweede wat we aantreffen is—wacht, wat? Een knoopcelbatterij? Nou, dat is een oprechte verrassing.

Nog iets dat de wenkbrauwen doet fronsen: de lintkabel die de steel met het in-ear gedeelte verbindt, heeft een mooie bewuste hoeveelheid extra speling en een kleine losneembare ZIF-aansluiting.

De aansluiting heeft een dun laagje lijm en het veilig losmaken van de kabel is extreem delicaat werk. Zijn we er klaar voor? Jazeker.

Op dit punt in onze Demontage liet deze AirPod een klein schreeuwtje horen—een kleine awooo, zo je wilt. We zeggen niet dat deze dingen bezeten zijn, maar ons videoteam ervoer iets soortgelijks tijdens hun demontage, en ze hebben het opgenomen, dus het is niet alleen onze verbeelding!

Nu, terug naar die batterij...

Tussen ons en de (hittegevoelige) batterij ligt een gracht van witte, rubberachtige, alcoholbestendige lijm. Omdat we geen andere opties hebben, beginnen we voorzichtig met de handmatige uitgraving.

Rondom deze kleine bom peuteren is wat je EOP (Explosieve-ontruimingspaleontologie) noemt. Nou vooruit, misschien zijn wij de enigen die het zo noemen.

De batterij zit vast met een gesoldeerde kabel, dus ook al kun je erbij komen, is deze op dit punt nog steeds niet gemakkelijk vervangbaar.

Hé wacht, dit ziet er bekend uit—zou dit dezelfde batterij kunnen zijn als die we vonden in de Galaxy Buds?

Fysiek heeft de CP1154 14% minder volume dan de 200 mWh CP1254. Met de kracht van wiskunde schatten we dat deze batterij ongeveer 168 mWh bevat.

Demontage update: na wat meer tijd te hebben besteed aan deze mysterieuze cel, hebben we alle kleverige stickers verwijderd en een kleine Wh-waarde gevonden! We zaten er met onze schatting niet ver naast—de batterij is officieel beoordeeld op 0,16 Wh.

Nu de accu aan één kant hangt, gaan we verder met graven. Deze doorzichtige kunststof beugel hield de schroevendraaier op zijn plek, totdat we er te hard aan trokken.

Vervolgens de ster van deze 'Pod—de (relatief) grote speaker driver, die we eruit tillen om een blik te werpen op de microfoon die naar de binnenkant van je oor luistert.

Deze speaker driver wordt misschien de driver genoemd, maar degene die het echte werk verricht is de spreekspoel.

Aan het uiteinde van de AirPod koppelen we een schattige kleine coaxiale (kabel)aansluiting los en halen we Apple's aangepaste SiP uit elkaar, waar de H1 en andere chips zich bevinden.

Hoe we ook ons best doen, het lukt ons niet om dit pakket open te wrikken—we moeten Apple op hun woord geloven dat er enkel silicium in zit, en geen vorm van magie.

Update—dankzij de geweldige community hebben we nu een aantal goede vermoedens over wat deze chips zijn:

Waarschijnlijk een Bosch IMU (Inertial Measuring Unit), die helpt bij de Spatial Audio-functie van Apple

Waarschijnlijk een versnellingsmeter van STMicroelectronics, die helpt bij spraakdetectie en ruisonderdrukking

We doen een laatste vriendelijke poging om via de dop aan de onderkant in de steel te komen.

Door bij de naad te wrikken komt de dop er relatief gemakkelijk af, maar er is geen manier waarop alles wat er nog over is hierdoor naar buiten kan.

Na te veel minutieus demonteerwerk zijn we klaar met aardig doen—en grijpen we naar de ultrasone snijder.

Is al deze slachtpartij echt nodig, als we zulke prachtige röntgenfoto's hebben? Ja. Dat is het zeker.

Onze geforceerde toegang werpt zijn vruchten af! Nu het plastic is verwijderd, komt alles in de steel naar buiten als een lange, draadachtige sliert. Binnenin vinden we:

Een paar gouden microfoons

Wat vergulde antenne-hardware

Nog steeds bovenaan hangend, dat chique chip-pakket waar de H1 slaapt

Een mysterieuze zwarte rechthoek geflankeerd door metalen beugels—zou dit de nieuwe druksensor kunnen zijn? Zo ja, dan is het waarschijnlijk ofwel een capacitieve sensor die vingertikken registreert, of een kleine spanningsmeter die inknijpen detecteert.

Met onze 'Pod in onderdelen, halen we de bankschroef er weer bij om de houder open te breken.

We moeten de behuizing behoorlijk vervormen om onze voet spudger ertussen te krijgen, maar er lijkt geen blijvende schade te zijn aangericht.

Met de juiste hefboomwerking en de juiste krachtinspanning geeft de verborgen lijm mee en veranderen de binnenkant in de buitenkant.

...inclusief de batterij, wat de vorige keer een grotere uitdaging bleek om te verwijderen.

Alles zit een beetje aan elkaar vast, maar tot nu toe valt dit onderdeel mee—zolang je de geheime techniek kent.

Eindelijk, wat chips om ons in vast te bijten:

STMicroelectronics STM32L476MG 32-bit ARM-microcontroller

Broadcom BCM59356 draadloze oplaadmodule

Texas Instruments BQ25116A-batterijlader

NXP 610A3B KN3308, mogelijk een oplaad-IC

Dit zilverkleurige onderdeeltje bevindt zich bij de bovenkant, precies tussen de oplaadvakken voor de 'Pods. Waar dient het voor? Het ziet er een beetje uit als een microfoon.

Zeiden we eerder "batterij"? Maak daar maar batterijen van—twee stuks! Of in ieder geval twee cellen.

Met 1,98 Wh presteert de Pro-batterij aanzienlijk beter dan de 1,52 Wh-batterij uit één cel van de AirPod 2 oplaadbehuizing, en ook beter dan de 1,03 Wh Galaxy Bud oplaadbehuizing.

In een verrassend openhartige verklaring heeft Apple blijkbaar bevestigd dat deze Pro 'Pods niet te repareren zijn, alleen te vervangen, en in dit opzicht niet beter zijn dan de eerdere versies.

We kunnen nauwelijks geloven dat we dit zeggen, maar we zijn geneigd om het oneens te zijn met het tweede deel—deze zouden potentieel een beetje beter repareerbaar kunnen zijn.

Als het niet voor de verklaring van Apple was geweest, hadden we misschien geraden dat ze van plan waren deze te repareren door het in-ear gedeelte van de 'Pods (batterij + driver + aangekoekt oud oorsmeer) te vervangen en de oorspronkelijke steeltjes te hergebruiken—inclusief de SiP, antennes, microfoons en de knijpsensor. Het is niet veel, maar het is iets!

Dat gezegd hebbende, is er nog steeds geen goede manier om een uit elkaar gehaalde 'Pod perfect weer in elkaar te zetten, tenzij je toevallig aan de AirPod-assemblagelijn in de fabriek werkt.

Met dat alles in gedachten hebben we een repareerbaarheidsscore die je niet zal verbazen.