Sinds de aankondiging op 9 maart stonden we te popelen om de nieuwe, slanke MacBook in handen te krijgen. Voordat we deze schoonheid openmaken, werpen we eerst een blik op de specificaties:

12-inch, 2304 bij 1440 pixel (~226 ppi) IPS "Retina"-display

1,1 GHz of 1,2 GHz dual-core processor (optionele 1,3 GHz-processor beschikbaar)

8 GB 1600 MHz LPDDR3-geheugen

256 GB of 512 GB flashopslag

Intel HD Graphics 5300

Enkele USB-C-poort

Hoewel we Apple willen prijzen voor het overstappen op de nieuwe USB Type-C-standaard, hebben ze dit op zo'n manier gedaan dat het onmogelijk is om oude adapters op nieuwe apparaten te gebruiken. De oude MagSafe- en Thunderbolt-poorten zijn verdwenen. De nieuwe MacBook heeft één USB-C-poort die ze allemaal regeert.

Ter vergelijking:

10-watt iPad USB-adapter (links)

29-watt USB-C-lichtnetadapter inbegrepen bij de MacBook (midden)

60-watt MacBook Air MagSafe 2 (rechts)

Hopelijk zullen gebruikers profiteren van de standaardisatie en niet te vaak over hun kabels struikelen.

De nieuwe MacBook is minder dan de helft zo dik als zijn voorganger uit 2009, met een dikte van 13,2 mm op het dikste punt.

Met een dikte van 27,4 mm en een gewicht van 2,27 kg is de in polycarbonaat gehulde MacBook uit 2009 een stuk groter dan onze 0,92 kg wegende Retina MacBook.

Apple heeft waarschijnlijk veel van dat gewicht bespaard door poorten te verwijderen. In 2009 hadden we nog MagSafe, ethernet, Mini DisplayPort, 2x USB, audio en een slot voor een beveiligingskabel.

We zouden je ook willen herinneren om afscheid te nemen van je optische schijf, maar die tijd is al lang vervlogen.

Dat zijn behoorlijk korte toetsen. Apple's nieuw ontworpen toetsenbord kruipt uit zijn cocon, uitgerust met een vlindermechanisme. Laten we kijken of dit toetsenbord twee keer zo hoog reikt als het traditionele schaarmechanisme.

We zoomen in op het Retina-display, door Apple omschreven als het dunste, meest energiezuinige Retina-display ooit op een Mac. De pixels zelf hebben een grotere opening, waardoor er meer licht doorheen komt. Dit resulteert in een grotere energiezuinigheid zonder in te leveren op helderheid.

We noteren snel het gloednieuwe modelnummer — A1534 — voordat we verdergaan.

Dit is wellicht de toekomst van laptops, maar Apple houdt vast aan hun traditie van het gebruik van fraudebestendige 5-punts Pentalobe-schroeven voor de nieuwe MacBook. Zucht.

Tijd om die saaie, gewone aluminium behuizing te verwijderen en bij het goede werk te komen—

Wat is dit voor nieuwe hekserij? Kabels!? Een batterij en logic board in de behuizing?

De standaardmethode om het apparaat bij het scharnier open te wippen werkt nog steeds, maar daarna komen de kabels strak te staan. Je moet de behuizing dan weer 'naar voren' kantelen om toegang te krijgen tot de (kabel)aansluitingen en de behuizing te openen.

Wat is dit, een mid-gen iPhone?

De standaard plastic clips van vroeger zijn vervangen door futuristische pinnen en vreemde veerclips.

Net als bij de MacBook Pro 13" Retina die in maart werd uitgebracht, is deze MacBook uitgerust met het geavanceerde Force Touch-trackpad. We koppelen de kabel van het trackpad/toetsenbord los voor wat meer bewegingsvrijheid.

Nu de flexibele kabel van het trackpad/toetsenbord is losgekoppeld, kunnen we het geheel plat op de tafel leggen. Tijd om het veld te verkennen en te zien waar we deze keer tegenaan lopen.

Wacht, dit is een laptop, toch? Waar is de batterijaansluiting?

Ten einde raad spelen we even met dit kleine gele knopje. Boop.

We hebben zoiets eerder gezien—in de iPad, Apple houdt ervan om de batterijaansluiting onder het logic board te verbergen. Dit is de eerste keer dat we dit in een laptop zien, dus het lijkt erop dat het tijd is voor...

Onze kersverse batterijblocker blijkt precies wat we nodig hebben om de stroom weg te houden van de veercontacten van het logic board.

In onze zoektocht naar de 'Grote Kabel-ontkoppeling van 2015' stuiten we op een tri-wing schroef!

We ontkoppelen eindelijk de 3-in-1 display/voeding/I/O-poortkabel die naar de enige USB-C-poort van de MacBook loopt.

Het is grappig, want hoewel er drie functies zijn, is er maar één poort en geen I/O bord.

We vermoedden dat het dunste Retina-display ooit met wat andere veranderingen zou komen—maar dit is wel een vreemde (kabel)aansluiting voor het display!

We verwijderen met een pincet de (kabel)aansluiting van het "audio board", die de aansluiting koptelefoon en de dubbele microfoons verbindt.

Eindelijk zijn de twee helften los van elkaar. Nu is het tijd om bij dat logic board te komen!

We tillen het prachtige logic board voorzichtig uit zijn aluminium nest.

Dankzij Apple's gebruik van de nieuwe Intel Core M-processors zijn kleinere vormfactoren en leuke kleine afdekplaatjes voor het koellichaam mogelijk.

Het koellichaam is fraai gefreesd om op meerdere punten contact te maken met het logic board—misschien zelfs om de achterkant van het logic board een beetje te koelen.

Het is tijd om de kaarten op tafel te leggen! Laten we eens kijken wat dit logic board te bieden heeft:

Elpida/Micron FB164A1MA-GD-F 8 GB LPDDR3 mobiel RAM-geheugen

Toshiba TH58TFT0DFKLAVF NB2953 128 GB MLC NAND Flash-geheugen (+ 128 GB aan de achterzijde voor een totaal van 256 GB)

NXP 11U37 microcontroller; 128 kB flash, 10kB SRAM

SMSC 1704-2 Temperatuursensor

Texas Instruments SN650811 (waarschijnlijk een stroomomvormer gerelateerd aan de SN6501)

Terwijl we een logisch deuntje neuriën, bekijken we de achterzijde van het meest logische van alle moederborden:

Intel SR23G Core M-5Y31 dual-core processor (dual-core, 1,1 GHz, Turbo Boost tot 2,4 GHz) met Intel HD Graphics 5300

SK Hynix H9TKNNN4GDMRRR-NGM 4 Gb (512 MB) LPDDR2-SDRAM

Toshiba TH58TFT0DFKLAVF 128 GB MLC NAND Flash

Elpida/Micron J4216EFBG-GNL-F DDR3 SDRAM

Broadcom BCM15700A2, lijkt een draadloze netwerkchipset te zijn

Murata 339S0250 (Waarschijnlijk een iteratie van de 339S02541 wifi-module die in de iPad Air 2 is aangetroffen)

Texas Instruments/Stellaris LM4FS1EH SMC-controller (Vervangende codenaam voor TM4EA231)

In 2011 nam Apple Anobit over, een Israëlische ontwerper van flashgeheugencontrollers.

Vier jaar later lijkt het erop dat ze nu resultaten kunnen laten zien—dankzij het rapport van Anandtech dat de SSD van de MacBook er in de systeemprofieler een beetje ongebruikelijk uitzag, hebben we ons heteluchtpistool op het SK Hynix SDRAM gebruikt om te zien wat eronder verborgen zat.

Waar we iets van Samsung of Toshiba verwachtten, vonden we een merkloze chip met een zeer Apple-achtig Apple onderdeelnummer: 338S00055.

Het was te veel gehoopt dat de batterij met een paar schroeven vastgezet zou zijn, in MacBook Air-stijl. Tijd om de warmte en de pasjes erbij te pakken.

We hadden gehoopt dat dit ruimte zou bieden voor een paar schroeven, of enkele van die chique kleine klemmetjes die we aan de behuizing zagen. Blijkbaar niet.

iOpener op een onderbehuizing? Dit voelt gewoon vreemd...

Schrapen, pellen, schrapen, pellen. Kijk naar al die vieze lijm.

Pff! Zelfs de middelste cel van de batterij zit vastgelijmd, en we hadden gehoopt dat de plakkerige cellen die we aantroffen in de nieuwe 13" MacBook Pro geen trend zouden worden...

Om de procedure te bemoeilijken, ligt de batterij in een uitsparing; de enige veilige plek om te wrikken is boven deze aluminium wand.

Nou, hij is er eindelijk uit—in al zijn segmentenrijke glorie.

Om dit slanke apparaat van stroom te voorzien, heeft Apple deze nauwsluitende 7,55 V, 39,71 Wh en 5263 mAh accu geproduceerd.

Volgens de specificaties is dit net iets meer dan wat je krijgt van de MacBook Air 11" van dit jaar, die in vergelijking bijna mollig is met 5100 mAh—hoewel Apple gelijke accuprestaties claimt van maximaal negen uur surfen op het web, of tien uur iTunes-video afspelen.

We hebben goud gevonden! ...Of misschien gewoon een diëlektrische coating op aluminium.

De schat antennes bevinden zich in kanalen die in elke luidsprekerbehuizing zijn gefreesd.

Eindelijk bereiken we een van de meest besproken trackpads van dit moment. Zoals we konden verwachten, ziet de Force Touch-trackpad in de Retina MacBook eruit als een slankere, fijnere versie van degene die we in de 13" MacBook Pro vonden.

Zodra we de beugel hebben weggesneden, krijgen we een duidelijk zicht op de Taptic Engine.

Slechts vier rekstrookjes? Dat lijkt onwaarschijnlijk... Tijd om op onderzoek uit te gaan.

Aha! Een soort vreemde, rubberachtige lijm hield een kabel over de tweede helft van elk rekstrookjespaar heen.

Zoals we eerder bij Apple's Force Touch ontdekten, detecteren de rekstrookjes op dit trackpad druk van je vingers zonder dat er daadwerkelijk beweging plaatsvindt.

Nu de beugel van de rekstrook is verwijderd, kijken we nader naar de chips die dit nieuwe type trackpad aansturen:

Broadcom BCM5976 touchscreen-controller

STMicroelectronics 32F103 microcontroller op basis van ARM Cortex-M

Linear Technology LT3954 LED-omvormer met interne PWM-generator

Nog een tri-wing schroef legt het loodje, en de kabel van de USB-C-poort blijkt een verbindingskabel te zijn.

En die verrekte poort zit vast achter het scharnier van het beeldscherm! Wat onbeleefd.

We komen later nog wel voor je terug, USB-C.

Gelukkig is de audio-assembly modulair, waardoor het audio-jack-board eenvoudig te verwijderen is. Maar dat betekent dat de twee microfoons achterblijven.

Achter het toetsenbord, welteverstaan—vervloekt!

Wacht, zijn dat schroeven? Geen klinknagels? Kunnen we er echt bij? Mooi!

Eerlijk is eerlijk, die schroef die je in de hoek ziet is een Pentalobe—een P2. Dat is een schroef van iPhone-formaat. Apple wil ons er echt niet zomaar in laten.

Drie Pentalobe-schroeven verder...

...en 10 kruiskopschroeven met vreemde schuine afstandsbusjes, waardoor ze het toetsenbord onder een hoek kunnen vastzetten...

...en eindelijk twee schroeven die in de behuizingsclips passen (een terugblik naar handleidingsstap 6).

We kunnen niet al te veel klagen, ik bedoel schroeven zijn beter dan lijm—oh mijn hemel.

De zelfklevende achterkant (een soort gelaagde tape) zit vast aan het toetsenbord en houdt het bij het lostrekken nauwelijks bij elkaar.

Onder de deken van tape ligt een veld van ontmoedigende sterren. Twee Pentalobe-schroeven per toets, plus een rij aan de boven- en onderkant, voor een totaal van 83, plus de drie van daarvoor.

Geïntimideerd door het achterpaneel vol Pentalobe-schroeven, kiezen we voor toegang vanaf de voorzijde. De toetsen komen er gemakkelijk genoeg af en lijken simpelweg vast te klikken.

Met maar heel weinig bewegende onderdelen binnenin, is het mogelijk dat dit plastic vlindermechanisme daadwerkelijk een overwinning voor de repareerbaarheid is?

De beugel wordt op zijn plek gehouden door kleine clipjes; zo schattig.

Nu gaan we het display verwijderen om bij die lastige oplaadpoort te komen!

Ahh, USB-C! Dit kleintje combineert opladen, gegevensoverdracht en video-uitvoer in één enkele poort.

USB-C ondersteunt een topsnelheid van 10 Gbps (deze poort heeft een maximum van 5 Gbps), bidirectionele 20V/5A-stroomvoorziening en een omkeerbaar ontwerp dat bedoeld is om al je USB-ellende op te lossen.

Apple heeft ervoor gekozen om over te stappen van een rij leds met een lichtgeleidingspaneel naar de installatie van individuele leds onder elke toets.

En achter die toetsen vinden we:

Een array van vier Texas Instruments TLC5951 PWM-led-drivers

Een paar NXP PCAL6416A I/O-expanders

Printplaatfabrikant Compeq rapporteert hogere inkomsten voor maart.

Repareerbaarheidsscore van de MacBook 2015: 1 uit 10 (10 is het makkelijkst te repareren)

Dankzij eigen Pentalobe-schroeven blijft het onnodig moeilijk om het apparaat te openen, en de nieuwe kabelgeleiding maakt de procedure nog lastiger.

De USB-C-poort is bevestigd met tri-wing-schroeven en zit verborgen onder de schermbeugels, wat vervanging bemoeilijkt. Omdat het bovendien de enige poort is, zal deze meer gebruik en slijtage ondergaan dan een typische enkelvoudige poort.

De batterijmodule is volledig en zeer stevig vastgelijmd in de behuizing.

Het Retina-display is nog steeds een samengesmolten eenheid zonder los, beschermend glas. Als het scherm moet worden vervangen, kost dat een flinke duit.

De processor, het RAM-geheugen en het flashgeheugen zijn vastgesoldeerd aan het logic board.