De schoonheid van de Surface Pro 3 zit niet alleen aan de buitenkant—wat maar goed is ook, want we stoppen pas als we bij het bot zijn. De interne onderdelen omvatten:

12" ClearType Full HD Plus IPS LCD met een resolutie van 2160 x 1440 pixels

4e generatie Intel Core i3, i5 of i7 (i5 op ons model)

Wi-Fi 802.11ac/802.11 a/b/g/n en Bluetooth 4.0 Low Energy

64 GB/128 GB opslag met 4 GB RAM, of 256 GB/512 GB opslag met 8 GB RAM

5,0 MP/1080p camera vooraan en camera achteraan

Full-size USB 3.0-poort, microSD-kaartlezer en Mini DisplayPort

De Surface Pro 3 wordt geleverd met een nieuwe versie van de Surface Pen, mogelijk gemaakt door N-trig.

Wat is er met de oude pen gebeurd? Wij denken graag dat deze nu een Mercedes siert.

If it ain't broke, don't fix it. Microsoft houdt vast aan het ontwerp van de kickstand dat zo prominent aanwezig was in eerdere revisies van de Surface Pro—met de toevoeging van een optie voor een hoek van 150°, waardoor de Surface bijna plat kan liggen.

Gebruikers vroegen om wat meer informatie over de kickstand—hier is onze uitgebreide, praktische review, met alle details van dien:

FLAP FLAP FLAP. Hij flapt.

Zoals de naam al doet vermoeden, is deze derde versie uitgerust met hardware in drievoud:

Aan de achterkant vinden we de camera achteraan, vergezeld door twee extra puntjes: een status LED en een microfoon.

En langs de rand bevindt zich nog een trio, dit keer voor connectiviteit: een full-size USB 3.0-poort, Mini DisplayPort en de oplaadpoort.

Onder de standaard bevindt zich het microSD-kaartslot, goed voor maximaal 128 GB aan extra opslagruimte.

Een vluchtige blik is genoeg om te zien dat we hitte nodig hebben voor een reparatie waarbij het scherm als eerste moet worden verwijderd. We pakken de vertrouwde iOpener erbij.

Als de oude Surface Pro 2 een indicatie is, zullen we opening-picks nodig hebben — een heleboel picks.

Deze uitsparingen voor de luidsprekers bieden een handig toegangspunt.

Picks, aan de slag!

Oeps.

Helaas is het zwakke punt van de Pro 3 precies dat: een zwak punt.

Onze demontage-techneut heeft voorzichtig het glas aan de rand van dit apparaat verwarmd en losgewrikt, maar de afkoelende lijm was al genoeg om het glas op onze fototafel te doen barsten.

We werken hier beneden maar verder, want die barst verspreidt zich sneller dan een leger door Westeros...

We kleven dit onhandelbare apparaat vast—met tape welteverstaan—om alle onderdelen bij elkaar te houden terwijl we alles loswrikken.

Nog veel meer hitte, en flink wat voorzichtig wrikken en snijden, en de lijm begint mee te geven...

De verdediging is doorbroken, we werpen onze eerste blik onder het oppervlak van de Surface. Deze kleverige lijm deed zeker zijn best om de binnenkant van de Pro 3 geheim te houden. De tijd zal leren of deze extra beveiliging gerechtvaardigd was...

Terwijl we het kasteel bestormen—eh, het scherm—vinden we iets nieuws: een verende metalen beugel die de kabelaansluiting van het scherm op zijn plek houdt. Het is niet de makkelijkste om mee te werken, maar na wat overtuigingskracht van onze spudger stemt hij ermee in om de kabelaansluiting los te laten.

Aan de andere kant van de kabel zit nog een twijfelachtige kabelaansluiting met een splinter van een connectorplaat op sleeptouw. Want, waarom ook niet?

Aan de achterkant van het scherm bevindt zich een N-trig DS-P4196 aanraakcontroller, die de nodige technologie levert voor de drukgevoelige Surface Pen.

Veiligheid voorop! We koppelen de batterij los voordat we verdergaan. Deze batterijaansluiting vereist een relatief ongebruikelijk T3 Torx-bitje. Gelukkig voor ons is onze 54 Bit Driver Kit altijd binnen handbereik.

Vervolgens lichten we deze oppervlakkige SSD als een Ring Pop uit de achterbehuizing voor een nadere blik.

Opnieuw in de hoofdrol, net als in de Pro 2, is deze SK Hynix HFS128G3AMNB 128 GB mSATA 6,0 Gbps SSD, voorzien van de volgende hardcore hardware:

SK Hynix H27QEGDVEBLR 32 GB NAND Flash (vier IC's voor een totaal van 128 GB)

SK Hynix H5PS2G63JMR 32 MB DDR2 SDRAM

Link A Media LM87800AA SSD-controller

We hebben de batterij bereikt. Deze Surface bevat een 42,2 Wh, 7,6 V, lithium-ion tijdbom.

Alle batterijen gaan uiteindelijk kapot, waardoor de vervanging van de batterij een noodzakelijke reparatie is voor elk apparaat. Voordat we een poging wagen de bom onschadelijk te maken, lezen we alle waarschuwingen die we van plan zijn te negeren, inclusief de zeer duidelijke instructie dat we deze batterij niet mogen vervangen. Nou, is dat even geweldig.

Bij het eerste wrikken merken we veel weerstand, wat ons het gevoel geeft dat er eenkleine kans grote waarschijnlijkheid is dat we deze batterij tijdens het verwijderen zullen vernietigen—wat ons net zo nerveus maakt als de boze heks bij een emmer water (die ze moet openwrikken).

Tijd om te gaan wrikken *voeg hier een intellectuele grap in over prionen*

Deze batterij zit vast als een mastodont in een teerput.

Door de teerachtige lijm is het vrijwel onmogelijk om de batterij te verwijderen zonder dat deze ernstig vervormt.

De batterij is eruit, maar het lijkt wel alsof deze door een lachspiegel is gegaan om eruit te komen. Wij zijn niet zo dol op clowns die geloven in vastgelijmde batterijen.

Denk je dat we een grapje maken over hoe sterk deze lijm plakt? Denk nog maar eens na. Dit trucje noemen we een kleverige situatie.

We beginnen met het openmaken en ontdekken dat deze Surface enkele geheimen tussen de batterijcellen verbergt.

Dit verborgen batterijbord bevat een Maxim Integrated MAX17817 batterijbeheer-IC.

Dit apparaat lijkt een nimmer eindigend verhaal van donkere plakkerige lijm te zijn.

We overwinnen snel de kleverige troep en bevrijden een dunne randapparatuurkaart.

Deze dunne kleine kaart lijkt de plek te zijn voor de camera vooraan en een paar andere extra's, inclusief wat achtergebleven lijmresten. Vies.

Op weg naar het moederbord komen we wat vreemde magie tegen: een willekeurige zeskantige afstandsbout.

Accio bout! Gelukkig zijn we voorbereid: met onze Pro Tech gereedschapset is elke zeskant snel verwijderd.

We moeten onze magie blijven gebruiken om het moederbord vrij te krijgen. Het zit niet alleen vast aan de behuizing, maar het is ook bedekt met koperen afscherming, een tegenvloek voor magie van buitenaf.

Nu het moederbord eruit is, vingen we een hele groep IC's tijdens een bestuursvergadering:

Samsung K4E8E304ED-EGCE 8 Gb (1 GB) LPDDR3 RAM (totaal van 4 * 1 GB = 4 GB) Twee aan de voorzijde, twee aan de achterzijde

Atmel AT24C16 tweekoppige seriële EEPROM

Marvell 88W8897 WLAN + BT4.0 + NFC-combinatiechip (zonder NFC-ondersteuning op het apparaat)

QIC1832-B98B

Winbond 25X20CL1G 2M-Bit serieel flashgeheugen

Winbond 25Q128FVPQ 128M-Bit serieel flashgeheugen

De rest van de chips aan de voorzijde van deze chip-trein:

Infineon SLB 9665 TT2.0 Security Cryptocontroller voor Trusted Platform Modules

NXP CBTL06GP213 Zeskanaals multiplexer

Realtek RTS5304

Atmel UC256L3U 256 KB Flash, 32-bits AVR-microcontroller

ITE IT8528VG

We hebben nog wat chips gevonden op de donkere kant van het meme moederbord:

Het tweede paar Samsung K4E8E304ED-EGCE LPDDR3 RAM-chips

Realtek ALC3264 audiocodec

Winbond 25X40CL1G 4M-bit seriële flashgeheugen

Yo-ho, blaas de ventilator omver! Nu gaan we de combinatie van ventilator/koellichaam plunderen.

Als we onze schat van dichterbij bekijken, zien we een koelsysteem dat meer lijkt op dat van een laptop dan dat van een tablet, met een koellichaam dat in de ventilator trekt.

Als je de tel bijhoudt: dit is precies de helft van de ventilatorkracht die we vonden in de Pro 1 en 2. Zowel het moederbord als het koelsysteem vertonen ingrijpende aanpassingen.

Onder het koellichaam vinden we...BRAAAAINS! Of in dit geval de CPU.

Microsoft heeft deze versie uitgerust met een 4e generatie Intel Core i3-, i5- of i7-processor, afhankelijk van het model.

Ons model is voorzien van een dual-core processor, de 1,9 GHz Core i5-4300U met Intel HD Graphics 4400.

Als echte tech-zombies moeten we er genoegen mee nemen om deze CPU te laten zitten, aangezien deze niet van het moederbord kan worden gehaald.

Miljoenen upgrade-junkies schreeuwden plotseling van angst, en vielen daarna plotseling stil.

Met een snelle twist and shout zijn de stereospeakers eruit!

Leuk weetje: door de schroefdraad van deze specifieke schroeven lijken ze meer op houtschroeven dan op metaalschroeven. Geen hout in deze tablet, echter.

Een paar ongeïdentificeerde Dolby-speakers komen eruit voor een nadere inspectie.

De alles-in-één-kabel — de thuisbasis van de aansluiting koptelefoon, de volumeknop, de aan-/uitknop en de vibrator.

We banen ons een weg door de restanten van de behuizing. We maken de microSD-kaart en oplaadpoort snel vrij voor een nadere inspectie.

Vervolgens komen we een kleine camera achteraan tegen in zijn natuurlijke habitat. Dit kleine wezen bespiedt zijn prooi, wachtend op het juiste moment om toe te slaan.

Beide camera's op deze Surface-safari zijn 5,0 MP, een matige specificatie in de huidige wereld van mobiele fotografie. Wij vinden dat echter prima, aangezien we niet zo dol zijn op tabletselfies.

Terwijl de zon ondergaat bij een andere demontage, blijven we alleen achter met onze gedachten... en de achterkant van de behuizing.

Microsoft Surface Pro 3 repareerbaarheidsscore: 1 van de 10 (10 is het makkelijkst te repareren).

De SSD kan worden vervangen, maar niet zonder eerst het risico te lopen de tablet te beschadigen alleen al door deze te openen.

De batterij is niet op het moederbord gesoldeerd, maar zeer sterke lijm maakt verwijdering en vervanging een gevaarlijk karwei.

Niet-standaard (kabel)aansluitingen maken het verwijderen van het scherm lastig.

De schermmodule bestaat uit een gefuseerd glazen paneel en LCD, en is extreem moeilijk te verwijderen en te vervangen.

Enorm veel lijm houdt alles op zijn plek, inclusief het scherm en de batterij.

De delicate en moeizame openingsprocedure laat geen ruimte voor fouten: één uitschieter en je bent een scherm kwijt.