Op papier doet de PlayStation VR niet onder voor zijn twee pc-gebaseerde concurrenten, de Oculus Rift en HTC Vive. Hier zijn de specificaties waar we het meest in geïnteresseerd zijn:

Enkel 5,7-inch AMOLED-display met een resolutie van 1920 × 1080 (960 × 1080 per oog)

Gezichtsveld van ongeveer 100º

Vernieuwingsfrequentie tot 120 Hz

Assig traagheidsmeetsysteem (drie-assige gyroscoop, drie-assige versnellingsmeter)

Gewicht headset: 610 g

De PlayStation VR onderscheidt zich van zijn concurrenten door het ontwerp met een hoofdband en hangend vizier, in plaats van de (voorheen standaard) skibrilconfiguratie.

De standaard PS VR wordt geleverd met een headset, mini-PS4 verwerkingseenheid, koptelefoon en verschillende genummerde kabels om alles aan te sluiten.

Apart verkrijgbaar (of inbegrepen in de bundel-editie) zijn de (zeer noodzakelijke) camera en (optionele) PlayStation Move-sticks.

Tijd voor een korte blik op de externe onderdelen voordat we de PS VR openmaken.

Zonder de "op je gezicht vastbinden"-constructie, heeft de PS VR een verschuifbare hoofdband (niet ongelijk aan de Oculus CV1) met een wieltje voor de fijnafstelling om een nauwsluitende pasvorm te garanderen.

Sony's unieke hangende vizierontwerp biedt een volledig nieuwe oplossing voor het probleem van het aanpassen van de oogafstand. Houd simpelweg de knop ingedrukt (boven de schattige PlayStation-knopsymbolen) en schuif de "kijker" naar voren of naar achteren om de focus te wijzigen.

De PS VR-lenzen zijn eigenlijk volledig conventioneel, geen Fresnel (Vive) of hybride Fresnel (Rift CV1)-lenzen hier.

De scope vertrouwt op een rubberen masker, in plaats van een goggle-schuimrand en een strakke pasvorm, om licht tegen te houden. Als extra voordeel is het waarschijnlijk beter wasbaar dan schuim.

Met het door de gebruiker vervangbare rubberen schild verwijderd, zien we eenvoudige JIS-schroeven (Phillips / kruiskop) die de scope bij elkaar houden.

We wrikken de futuristische plastic rand (en de led-diffusers) vrolijk los met ons vertrouwde opening plectrum.

En vlak daarachter vinden we de eerste van de 9 ledjes voor positietracking. Binnenkort.

Nu de randen zijn verwijderd, kunnen we het voorpaneel van de vizier-unit losmaken en komt er een zee aan flexkabels en componenten tevoorschijn.

Door het bovenpaneel eraf te trekken, wordt de metalen rail zichtbaar waarover de vizier-unit schuift bij het aanpassen van de oogafstand.

In tegenstelling tot de Rift en Vive, die voor positietracking vertrouwen op onzichtbaar IR-licht, gebruikt de PS VR leds met zichtbaar licht, in dat iconische PlayStation-blauw.

We pellen de eerste van deze leds los, maar kunnen ze nog niet scheiden; ze maken deel uit van een grotere assemblage die alle 7 lampjes van de headset bevat.

Nadat het eerste stukje los is, gaan we voor het goud en halen we de gehele insectachtige led-montagekabel eruit.

Door gebruik te maken van hun bestaande technologie koos Sony voor leds met zichtbaar licht en de PlayStation Eye-camera voor positietracking.

Dit systeem lijkt het meest op de Rift CV1, met een lichtpatroon op de headset dat door een stationaire ontvanger wordt gescand. De Vive daarentegen gebruikt infraroodontvangers op de headset, die aflezen van een paar stationaire infraroodzenders.

Herinner je die handige knop voor de oogafstand van een paar stappen geleden nog? Dit is de afstelling die hij mogelijk maakt – van heel dichtbij! Ooh, verend.

Oogafstand is de afstand tussen je oog en het vlak van het display. Een groot instelbereik betekent dat gebruikers gemakkelijk met een bril op hun headset kunnen dragen.

Er zijn nog twee kabels over voordat we de schotelvormige sectie hoofdband kunnen losmaken.

Deze brede, verstevigde (kabel)aansluiting doet ons denken aan een schermkabelaansluiting—en we zitten er niet ver naast, want dit is voor HDMI-in en een AUX-aansluiting.

De tweede kabel, een kleine 4-pins variant, voedt de overige led-lampjes die zich aan de achterkant van de hoofdband bevinden.

Een klein beetje verborgen tussen de lenzen vinden we wat elektronica.

Aan de ene kant een losse IC: Bosch BMI055 IMU

Aan de andere kant wat lijkt op een infrarood-afstandsmeter, bestaande uit een zender en een ontvanger.

Het moederbord is los van de headset! Dit is wat we hebben gevonden:

Toshiba TC358870XBG HDMI-interfacebrug

Nuvoton NUC123SD4SN3 NUC123-serie ARM Cortex-M0 microcontroller

ROHM BD2802 RGB LED-driver (x3)

Wolfson WM1801G (waarschijnlijk een audiocodec, zoals gevonden in de DualShock 4-controller)

Parade Technologies PS8203 3,0 Gbps HDMI-niveauswitch

Texas Instruments S1L 621 APGH (waarschijnlijk een voedingsmodule voor het AMOLED-scherm)

Rohm BR24T16-W 16 Kb seriële EEPROM-geheugen

Wat wij voor een kleine speakergrill aanzagen, is in feite een aanzienlijke microfoon die onder het vizier is gemonteerd.

Het enkele scherm is met een paar schroeven en twee klemmen aan de lensmontage bevestigd; deze zijn snel los te maken met een spudger.

Nu het door Samsung gefabriceerde AMOLED-display is losgemaakt, leggen we het op tafel voor een nadere blik.

Terwijl de Rift en Vive gebruikmaken van twee afzonderlijke displays en complexe mechanismen voor de instelling van de IPD (interpupillaire afstand), koos Sony ervoor om alles te vereenvoudigen met een enkel display en digitale IPD.

Sony pronkt met de subpixelmatrix in dit beeldscherm, dus we hebben onze microscoop erbij gepakt om het van dichtbij te bekijken.

Links zien we een traditioneel IPS-beeldscherm met led-achtergrondverlichting van een iPhone 6s.

En rechts is het AMOLED-beeldscherm van de PS VR te zien, voorzien van een hexagonale subpixelmatrix, vergelijkbaar met andere door Samsung geproduceerde OLED-beeldschermen in hun vlaggenschip-smartphones.

Een zachte rubberen afdichting beschermt het display tegen de lensmontage en houdt stof buiten de optische kamer van de cleanroom.

De lenzen zijn in hun omlijsting vastgelijmd, maar met een beetje hulp (bijv. wat hitte en een goede duw) komen ze er zo uit.

Dit zijn conventionele lenzen van 14 mm dik, zonder Fresnel-trappen en met een gladde koepelvorm. Dat betekent dat de lenzen een stuk dikker zijn dan de Fresnel-lenzen in de Vive en de hybride Fresnel-lenzen van de Rift.

Tijd om die hoofdband aan te pakken!

Eerst halen we de zachte hoofdbandkussentjes eruit. Hier komen geen lijm of schroeven aan te pas, dus maak je geen zorgen, zweterige vrienden. Het vooruitzicht op toekomstige kussenvervangingen ziet er goed uit.

We hebben mooie kleine contragewichten aan weerszijden van de instelknop om de massa van het display en de lens van de kijker te compenseren. Er zit slechts een drupje lijm en wat clips die ze op hun plaats houden, dus ze zijn er gemakkelijk uit te wippen.

Omdat deze gewichten puur voor de balans zijn, laten we ze eruit halen en vervolgens de drie grote jongens vergelijken, om te zien wie de lichtste headset zou kunnen maken. Door hun 95 g te verwijderen, komt de PS VR op ongeveer 515 g uit. Dat plaatst hem precies tussen de 563 g van de Vive en de 470 g van de Rift.

Als laatste uit de hoofdband: het paar "back-up"-lampjes.

Dit zijn de twee led-modules die ervoor zorgen dat het positievolgsysteem je in de gaten kan houden wanneer je over je schouder kijkt, waardoor de beleving in de virtuele wereld in stand blijft.

Voordat we de hoofdband afschrijven, openen we het verstelmechanisme van de band.

Een door een veer aangedreven rondselmechanisme draait tegen twee tandheugels die uitspreiden of samentrekken, waardoor de band strakker of losser wordt gemaakt.

Een in het tandwielmechanisme ingebouwd vergrendelingsmechanisme voorkomt dat de afstelling van de band verschuift terwijl je je hoofd beweegt.

We stappen over van de headset naar de miniatuur-PlayStation die Sony vriendelijkerwijs zonder extra kosten bij de PS VR heeft meegeleverd.

Hij is uitgerust met drie HDMI-poorten (één voor de PS4 om video naar de eenheid te sturen, en twee om video terug te sturen naar de tv en de headset), een USB-poort, een eigen AUX-stopcontact en een cilindrische stekkerbus voor gelijkstroomvoeding.

We maken hem open en ontdekken dat de binnenkant in metaal is omhuld. Dat helpt niet echt om jullie punt te bewijzen dat dit geen kleine PlayStation is, jongens.

Terwijl we hier toch zijn, stuiten we op een schattig klein borstelloos ventilatortje! Er wordt hier binnenin zeker weten warmte gegenereerd.

We wippen de printplaat uit de behuizing en pellen een stevig aluminium koellichaam van de kant van de processor.

Volgens Sony beschikt deze box niet over grafische verwerkingskracht. In plaats daarvan regelt het de 3D-audioverwerking voor PS VR en kan het gelijktijdig video naar je tv en headset sturen.

We staan te popelen om te zien wat dit beestje aandrijft.

Wat zit er in de doos?

Marvell DE3214-B0 Armada 1500 Pro 4K SoC

Samsung K4B2G1646Q-BCMA 256 MB DDR3 SDRAM (4 chips voor in totaal 1 GB)

ADV7626 HDMI 2:2 cross-point-transceiver (x2)

Op de achterkant:

Samsung KLM4G1FE3A-F001 4 GB eMMC-flash-SSD

Marvell 88E8087-NMN2 (waarschijnlijk een USB-redriver)

Marvell-stroombeheer

Zo is het maar net met dit virtuele koekje!

Voor uw eetplezier hebben we een gedeconstrueerde PS VR-headset

En als toetje: een PS VR-processorunit!