Brouwen en brouwbenodigdheden

Brouwen is het proces waarbij bier wordt gemaakt door granen of een zetmeelbron zoals gerst in water te laten weken en de resulterende vloeistof te laten gisten met gist. Brouwen kan worden geschaald om bier op commercieel niveau of individueel te produceren.

Hoewel de meeste basisbieren een fermenteerbare zetmeelbron zoals gemoute gerst gebruiken, omvatten minder algemeen gebruikte zetmeelbronnen gierst, sorghum en cassave. Andere zetmeelbronnen zijn onder andere Maïs, rijst of suiker, die kunnen worden gebruikt om kosten te verlagen of om een kenmerk toe te voegen, zoals het toevoegen van tarwe om te helpen bij het behouden van de schuimkraag van het bier.

Bier wordt doorgaans gemaakt van water, een zetmeelbron zoals gemoute gerst, biergist en een smaakstof zoals hop. Andere zetmeelbronnen zoals Maïs, rijst of suiker kunnen ook worden gebruikt met secundair sacharide als een goedkoop alternatief voor gemoute gerst. Alternatieve zetmeelbronnen kunnen ook als extra kenmerk worden gebruikt.

Bier bestaat grotendeels uit water. Water kan verschillende minerale componenten bevatten, waardoor specifiek water beter is voor specifieke brouwsels. Hard water is beter voor stout, terwijl zacht water meer geschikt is voor het maken van lichte lagers. Het type water dat je gebruikt, zal de smaak van het bier echter niet drastisch beïnvloeden.

De algemene vuistregel bij water is dat als het goed genoeg is om te drinken, het ook goed genoeg is om mee te brouwen.

De zetmeelbron levert het fermenteerbare materiaal voor een bier en is een belangrijke bepalende factor voor de kracht en smaak ervan. De meest gebruikte zetmeelbron voor het brouwen is gemout graan. Graan wordt gemout door het in water te weken en het te laten kiemen. Het kiemende graan wordt vervolgens gedroogd in een oven, waardoor de zetmelen in het graan worden omgezet in fermenteerbare suikers.

Door verschillende roostertijden en temperaturen ontstaan verschillende moutkleuren uit hetzelfde graan. Donkerdere mouten produceren donkerdere bieren. Bijna al het bier bevat gerstemout als het grootste deel van het zetmeel. Brouwers hebben echter glutenvrij bier geproduceerd van sorghum zonder gerstemout voor mensen die geen glutenbevattende granen zoals tarwe, gerst en rogge kunnen verteren.

Sommige brouwsels gebruiken gearomatiseerde extracten om het maisproces over te slaan en direct door te gaan naar het koken en de gisting.

Hop fungeert in de meeste bieren die tegenwoordig worden gebrouwen als smaak- en conserveermiddel; hop werd echter pas op grote schaal gebruikt vanaf de dertiende eeuw. Vóór de dertiende eeuw werden planten zoals duizendblad, wilde rozemarijn, gagel en andere ingrediënten zoals jeneverbessen, anijszaad en gember gecombineerd tot een gruit en gebruikt om bier op smaak te brengen.

Hop wordt vaak gebruikt bij het bierbrouwen omdat het verschillende kenmerken heeft die zeer gewild zijn bij brouwers. Het draagt bij aan de bitterheid van het bier die de zoetheid van de mout in evenwicht brengt; het zorgt voor bloemige, citrusachtige en kruidige aroma's en smaken.

Gist is het micro-organisme dat ervoor zorgt dat bier kan gisten. Het eet de suikers die uit de zetmeelbron worden geëxtraheerd en creëert alcohol en koolstofdioxide.

Het type gist dat je gebruikt, kan de kenmerken en de smaak van het bier sterk beïnvloeden.

• Brewing Wikipedia