Laten we kijken naar wat deze Pro iPad onderscheidt van zijn amateur-tegenhangers:

Volledig gelamineerd, 11-inch, led-verlicht, Oxide TFT Liquid Retina-display met 2388 × 1668 resolutie (264 ppi), voorzien van ProMotion-technologie

Octa-core Apple A12X Bionic-processor op maat, met M12-bewegingscoprocessor en geïntegreerde 7-core GPU

12 MP camera achteraan met 4K-video-opname op 60 fps, en 7 MP TrueDepth-camera met 1080p-video

Zelfbalancerende audio met vier luidsprekers

Gezichts-id, vijf microfoons, omgevingslichtsensor, versnellingsmeter, barometer en 3-assige gyroscoop

802.11a/​b/​g/​n/​ac dual-band MIMO wifi + Bluetooth 5.0

64 GB, 256 GB, 512 GB of 1 TB aan ingebouwde opslag

Met elk jaar dat voorbijgaat, lijkt Apple dichter bij het realiseren van zijn droom te komen om een kale glasplaat met het logo op de achterkant te verkopen.

Gelukkig hebben we röntgenfoto's bij de hand van Creative Electron, anders zou dit er gewoon uitzien als een zwarte rechthoek.

Zoals altijd vertegenwoordigen de donkerste gebieden in de röntgenfoto dichte materialen die meer röntgenstraling absorberen—meestal magneten, zoals die worden gebruikt in luidsprekers en voor opklikbare accessoires.

We zien er hier aanzienlijk meer van dan gebruikelijk.

Tijd voor een visuele inspectie. Boven de verplaatste Smart Connector zien we een nieuw modelnummer: A1980.

Vergeleken met zijn 10,5"-voorganger ziet hij er ongeveer hetzelfde uit, en het verlies van 0,2 mm is door de vierkante randen nauwelijks te zien.

Niet dat we dat erg vinden—het doet ons eigenlijk denken aan enkele van de beter repareerbare concurrenten van de iPad.

Laatste opmerkingen voordat we beginnen: geen aansluiting koptelefoon ☹, USB-C-poort (geen Thunderbolt) in plaats van Lightning, en een langwerpig donker ovaal voor het opladen van de nieuwe Pencil.

We vonden de ervaring van het doorsnijden van alle lijm om onze eerste iPad te openen fantastisch, en dat is nooit veranderd.

Het helpt als je hier geoefend in bent, maar deze extra dunne raam maken het nog wat angstaanjagender dan normaal. Verwarmen, snijden, je adem inhouden en hopen dat er niets breekt.

Het voordeel is dat de lintkabels van het scherm op een veilige afstand van de raam zitten—maar ze zijn ook zo verspreid dat het verwijderen van het scherm erg onhandig is.

Die kabels zijn nog niet helemaal veilig, aangezien we gedwongen worden het display in een vreemde hoek te leggen en hopen dat we niets beschadigen terwijl we ze loskoppelen.

We gebruiken onze kruiskopschroevendraaier om beide kabelaansluitingen los te maken.

Nu zien we wat die röntgenfoto's ons probeerden te laten zien! Eén ding dat direct opvalt is het kwartet speakers van de iPad.

Hier is het nieuwe Liquid Retina-display—opgeschaald sinds we het voor het eerst zagen, en met dezelfde fantastische 120 Hz ververssnelheid die we zagen op de vorige iPad Pro.

Het mooie nieuwe display brengt ook wat chips met zich mee:

Parade Technologies DP825-timingcontroller (dezelfde die we zagen op de iPad Pro 10.5”)

Texas Instruments TPS65158 (mogelijk een variant van de TPS65168 LCD Bias IC)

Renesas (voorheen Intersil) ISL24833A 18-kanaals TFT-LCD referentie-spanningsgenerator met geïntegreerd EEPROM (waarschijnlijk)

Nieuwsgierig naar onze eerste blik op die A12Xbox-chip, verwijderen we vervolgens de afdekking van het logic board.

Jakkes—zoals altijd zit het moederbord vast met kleefstof, en het wordt nog lastiger gemaakt door de luidsprekers, die bijna alle toegang om te wrikken blokkeren.

Maar we zijn ongeduldig en al snel overwinnend. Het logic board komt triomfantelijk tevoorschijn uit de kloof tussen de batterijcellen.

Na dat alles worden we beloond met wat silicium:

Apple APL1083 A12X Bionic SoC

Toshiba TSB3247M61710TWNA1 flashgeheugen (64 GB in totaal)

2x Micron MT53D256M64D4KA-046 XT:B SDRAM (4 GB in totaal)

NXP 100VB27 (SN100V) NFC-controller

Apple / USI 339S00551 wifi / bluetooth-module

2x Broadcom BCM15900B0KWFBG touch screen-controller

Texas Instruments CD3215C00 USB-C-stroomcontroller

Deze chips passen niet in slechts één stap, dus hier zijn er nog meer:

STMicroelectronics STB601A0 energiebeheer (waarschijnlijk)

Apple 343S00252-A0 energiebeheer (waarschijnlijk)

Apple 343S00257-A0 energiebeheer (waarschijnlijk)

Apple 343S00248-A0 energiebeheer (waarschijnlijk)

Texas Instruments 343S00235 lader-IC (waarschijnlijk)

Diodes Incorporated PI3DPX1203 DisplayPort 1.3 4-lane lineaire re-driver

NXP Semiconductor CBTL610 DisplayPort-multiplexer (waarschijnlijk)

Identificatie van IC's op de hoofdprintplaat, vervolg:

Winbond W25Q80DV 8 Mb seriële NOR-flash

ON Semigeleider FUSB301A USB Type-C-controller (waarschijnlijk)

Analog Devices ADAU7002 stereo-audioconverter

Maxim Integrated MAX98357A 3,2 W mono Klasse D-audioversterker

Texas Instruments TPD6S300A USB Type-C-poortbeveiliging

Texas Instruments TPS61230A 6 A step-up-converter

Texas Instruments TPS61178 10 A synchrone boost-converter

Identificaties van de sensor-IC:

Bosch Sensortec versnellingsmeter/gyroscoop

Bosch Sensortec BMP28x druksensor (waarschijnlijk)

Tijd voor de accu! We waren geen fan van de iPads van vorig jaar, waarbij de kleefstrips met treklipje ontbraken.

Dit jaar zijn de treklipjes weer terug van weggeweest: zes U-vormige strips dit keer! Elke strip heeft twee lipjes, waardoor reparateurs een tweede kans krijgen mocht er eentje afbreken. Netjes!

Maar dat soepele verloop stopt daar. Een enorme lap superlijm loopt helemaal langs de linkerkant. Zucht. Tijd om het openingsgereedschap erbij te pakken.

We waren sprakeloos. Waarom zou Apple dit doen? We konden alleen maar gissen dat de lijm daar zit voor "versteviging van de stijfheid".

Deze iPad wordt aangedreven door een 7812 mAh-accu met een spanning van 3,77 V, wat neerkomt op 29,45 Wh. Dat is een lichte achteruitgang ten opzichte van de 30,8 Wh-accu in de 10.5" iPad Pro, en een stuk kleiner dan de 45 Wh-accu van de meest recente Microsoft Surface Pro.

Vervolgens de primeur voor de iPad: Gezichts-id.

Om precies te zijn gaat het om dezelfde basishardware die we sinds de iPhone X zien—IR-puntprojector, selfiecamera en IR-camera—maar dan in een licht gewijzigde vormfactor.

Terwijl we toch bezig zijn, halen we de camera achteraan eruit—die volgens Apple dezelfde prestaties levert als de camera van de vorige iPads, maar opnieuw is ontworpen om dunner te zijn.

Met het verlies van OIS en nog steeds een enorme camerabult, lijkt dit ontwerp vol compromissen te zitten.

Laten we die speakers verwijderen, zullen we?

Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. De behuizingen zijn rechtstreeks uit de aluminium behuizing gefreesd en waren duidelijk nooit bedoeld om verwijderd te worden. Ze eruit krijgen kost een enorme hoeveelheid hitte en doorzettingsvermogen.

De tweeters komen er zonder slag of stoot uit, maar de woofer drivers zijn zo goed als kapot—laten we hopen dat ze van 'nooit-kapot-materiaal' zijn gemaakt!

Verborgen in de speakerkamer; nog meer magneten! Als we voor elke magneet hier een dubbeltje kregen, zouden we ze allemaal kunnen omsmelten om er een gigantisch dubbeltje van te maken.

Als volgende komt de oplaadplaat voor de Pencil aan de beurt, met de bijbehorende koperen oplaadspoelen eraan vast.

Hoewel hij technisch gezien los is, is dit niet zonder slachtoffers...

Kleine condensatoren en andere onderdelen van de printplaat vliegen in het rond als protest wanneer we de schilden verwijderen. Hebben we daar spijt van? Nee, absoluut niet.

Wat zien we daar in de hoek verstopt? Het is een STMicroelectronics STM32L476JGY6 ARM Cortex MCU.

Texas Instruments TPS60151 5V charge pump

ON Semiconductor FPF1204UCX Load Switch

Als laatste komt de USB-C-poort aan de beurt, die in tegenstelling tot eerdere iPads volledig modulair is.

Dit is een onderdeel dat snel slijt, dus de mogelijkheid om het onafhankelijk van het moederbord te vervangen is een mooie overwinning voor de repareerbaarheid.

Het is misschien geen overwinning voor mensen die zwaar hebben geïnvesteerd in Lightning, maar onze boodschap aan hen is: USB-C biedt tenminste een hogere doorvoer in een gestandaardiseerde, niet-gepatenteerde vormfactor.

Zo ongeveer het enige dat nog in de behuizing overblijft, is een hele hoop stuivers magneten.

Bonusronde: we hebben ook de nieuwe Apple Pencil opgepikt.

We kunnen op basis van het aantal zichtbare toegangspunten (lees: nul) nu al zeggen dat dit geen fraai gezicht wordt. (Opnieuw.)

Laten we beginnen met een röntgenfoto voordat de boel een puinhoop wordt.

Oké, technisch gezien is er één toegangspunt, maar we weten allemaal dat er via die punt niets naar binnen komt.

Nu de punt is verwijderd, gaan we meteen over tot het grotere geschut. Haal de ultrasoonmes erbij!

Wanneer het stof is neergedaald, komt er een metalen staaf tevoorschijn uit de Apple-witte plastic behuizing.

Als we om ons heen kijken, zien we de nieuwe opstelling voor draadloos opladen, wat magneten, een zwarte huls en een gewonde demontage-techneut. ☹

Een grote zwarte lintkabel rolt uit rondom de behuizing van de Pencil, waardoor iets wat lijkt op een capacitief rooster zichtbaar wordt!

Helaas is het vanaf hier terug naar vernietiging—de vele gelaste stalen lagen van de Pencil boden behoorlijk wat weerstand, en we kunnen slechts een paar componenten onthullen.

Batterij (zelfs wij willen dat kleine explosieve ding niet tarten)

Draadloze oplaadspoel

Uitlijningsmagneten

Broadcom BCM59358A0 draadloze oplaad-IC (waarschijnlijk)

Analog Devices 343S00250 Apple Pencil-puntsensorcontroller (waarschijnlijk)

Identificatie van Apple Pencil IC, vervolg:

Bosch Sensortec BMA456 3-assige versnellingsmeter

Maxim Integrated MAX44284 stroomsensorversterker

Maxim Integrated MAX4971 overspanningsbeveiligingscontroller

ON Semiconductor NCP161AFCS180T2G 450 mA LDO-regelaar

SiTime MEMS-oscillator

Deze iPad Pro is niet meer—we hebben hem volledig uit elkaar gehaald!

Het is lastig te zeggen of dit een goede Apple is of een slechte. Er is een modulaire USB-C-poort en er zijn kleefstrips met treklipjes voor de batterij, maar hij zit nog steeds grotendeels aan elkaar gelijmd en een strip sterke conventionele lijm houdt de batterij ook op zijn plek.

Het lijkt erop dat Apple probeert te veranderen, maar het stemmetje op de andere schouder was ditmaal iets luider dan de engel van de repareerbaarheid. Dat gezegd hebbende, aangezien alle Apple-producten van eind 2018 enige verbetering tonen, hopen we dat de engel van de repareerbaarheid aan invloed wint.