Jullie jongeren kunnen het zich misschien niet herinneren, maar de PlayStation was het eerste jaar dat hij op de markt was alleen in Japan verkrijgbaar. Hier in Amerika wachtten we met ingehouden adem op de komst ervan. Laten we eens kijken waar we op wachtten:

MIPS R3000 33,9 MHz, 32-bit RISC-processor

32-bit GPU

2 MB RAM

1 MB VRAM

16-bit 24-kanaals PCM-stereogeluid

2x cd-rom-station

Vanaf een paar meter afstand ziet ons chique Japanse model (rechts) er identiek uit aan de originele Noord-Amerikaanse eenheid. Maar bij nadere inspectie vallen ons een paar kleine verschillen op:

De binnenkant van de cd-lades is vrijwel identiek, afgezien van wat kleine verschillen in het kunststof gietwerk.

Het meest opvallende cosmetische verschil zijn de PlayStation-logo's op de klepjes. Het Japanse model heeft een beetje groen in plaats van het PlayStation-blauw dat we gewend zijn te zien, evenals een bruinachtige kleur in de negatieve ruimte van het logo.

Wanneer je de console omdraait, zie je een overvloed aan poorten. Dit is zeker geen MacBook Pro met twee poorten.

Ons Japans is een beetje roestig, maar als we een gokje moeten wagen, proberen deze labels ons waarschijnlijk iets over de poorten te vertellen.

Oh ja, we hebben ook een Engelse versie! Laten we deze labels ontcijferen en de verschillende aansluitingsopties eens van dichterbij bekijken:

Parallelle I/O: Grappig genoeg heeft Sony nooit een officieel product uitgebracht dat gebruikmaakte van de parallelle poort, maar veel externe partijen maakten er cheat-apparaten voor.

Seriële I/O: Deze poort wordt gebruikt om twee PlayStations met elkaar te verbinden voor multiplayer op aparte tv's, maar dit werd slechts door bepaalde spellen ondersteund.

RCA Out: Deze poorten boden een niet-eigen methode om de PlayStation op de tv aan te sluiten.

RFU DC Out: Omdat veel oudere tv's geen RCA-poorten hadden, werd deze poort gebruikt om een RF-modulator aan te sluiten, die het video- en audiosignaal omzette naar een RF-signaal om met de tv te communiceren.

S-Video Out: Deze zeldzame poort zat alleen op het originele Japanse SCPH-1000-model. Afhankelijk van de tv beweren velen dat de speciale S-Video-poort een betere beeldkwaliteit biedt dan de andere output-opties.

AV Multi Out: Dit was Sony's eigen (kabel)aansluiting voor video- en audio-output. Door de ontwikkeling van RCA-, S-Video- en RF-kabels voor deze poort verdwenen alle andere uitgangen in de loop der jaren.

AC In: De PlayStation gebruikt een standaard C7/C8-kabel en (kabel)aansluiting, waarbij het Noord-Amerikaanse model een gepolariseerde versie gebruikt. Sony heeft deze AC-(kabel)aansluiting tot nu toe op al zijn PlayStations gebruikt.

Vergeleken met zijn moderne nostalgie-machine, de PlayStation Classic, is onze originele PlayStation een ware reus.

De PSC doet uitstekend werk door alle memorabele onderdelen van het ontwerp van zijn naamgenoot te verzamelen en in een schattig klein grijs doosje te proppen. We waarderen de aandacht voor detail—alles, van de ventilatieopeningen langs de zijkant van de console tot de "geheugenkaart"-sleuven, lijkt aanwezig en correct.

Een weglating waar we simpelweg niet omheen kunnen, is echter de niet-openende cd-klep. Waarom, Sony, zou je ons tarten met een echte, indrukbare Open-knop als deze in feite niets opent? Misschien is dat de reden waarom de verkoop nooit echt op gang kwam.

Oké, hoe komen we binnen in dit ding? Misschien heeft het iets te maken met deze pijlen...

Het blijkt dat elke schroef die de twee helften van de console bij elkaar houdt, gemarkeerd is met een behulpzaam pijltje!

We hebben niet elk bitje nodig (spoiler: we hebben er maar één nodig) voor deze trip langs de Rocky Pass memory lane, maar we zijn nog steeds blij dat we onze vertrouwde Mako schroevendraaierset hebben meegenomen voor deze klus.

We tillen de klep van deze merkwaardige console op, in de geheime hoop dat er edelstenen uit zouden vliegen om te verzamelen.

Helaas blijven we met lege handen achter wat betreft edelstenen, maar er zitten wel een aantal behoorlijk coole dingen in. Geen draken echter.

Eerst en vooral: laten we deze interne stroomvoorziening voorzichtig verwijderen voordat we een schok krijgen.

Over moeite gesproken: silicium uit de jaren 90 werd niet zo heet als de hardware van vandaag, maar het blijft indrukwekkend om een interne stroomvoorziening, een volledige optische schijf-eenheid, en alles op het moederbord (daarover later meer) allemaal zonder ventilator te zien draaien.

Vervolgens komen de controllerpoorten en geheugenkaartsleuven er in één geheel uit.

De cd-laser en de motorconstructie rusten op drie pinnen die op hun plek worden gehouden door rubberen doorvoertules. Hierdoor kan het volledige mechanisme lichtjes bewegen en trillingen van de draaiende schijf opvangen.

Voor het geval je moeder het je nooit heeft geleerd: RAAK DE LENS NOOIT AAN.

Omdat we nergens anders meer heen kunnen, tillen we de enorme metalen afscherming op die het moederbord verbergt om de hoofdact te onthullen.

Zoals Lara Croft tillen we dit stoffige relikwie voorzichtig uit zijn behuizing, in de hoop dat we geen een of andere boobytrap hebben geactiveerd.

Tot onze opluchting lijkt het erop dat we geen vallen hebben laten afgaan—de kust is veilig; laten we nu de schat beoordelen die we hebben gevonden.

Eén blik is genoeg om te zien dat we hier goud in handen hebben—dit ding heeft meer chips dan drie zakken Tostitos Scoops…

Sony CXD8530BQ CPU (ontworpen door MIPS)

Sony CXD8514Q GPU (ontworpen door Toshiba)

Samsung KM48V514BJ-6 (4 x 512 KB) DRAM

Sony M534032C-02 ROM

Samsung KM4216V256G-60 (2 x 512 KB) VRAM

Sony CXD2922Q SPU

Sony CXD1199BQ CD-decoder

We kregen niet alle chips in één keer te pakken, dus hier zijn er nog een paar:

Sony CXD2516Q CD-digitaalsignaalprocessor

Samsung KM416V256ALLT-8 audio RAM-chip

Sony CXD2923AR digitaal-naar-analoog-omzetter

Sony CXA1645M video-encoder

Wacht even. Als je het moederbord omdraait, zie je nog een paar chips…

Sony E35D 424660 185 BRSAC9505A cd-controller

Hitachi HM62W256LFP-7T CMOS SRAM

Rohm BA6398FP 4-kanaals BTL-driver

Sony A1782BR RF-chip voor signaalverwerking en servo-versterker

Toshiba TA78M05F-voedings-IC

En dat was het! Er zit niet veel in deze originele PlayStation, wat een bewijs is van Sony's ontwerp- en engineeringvaardigheden—of misschien was technologie destijds gewoon eenvoudiger... Waarschijnlijk een beetje van beide.

Het is moeilijk om ons een tijd te herinneren waarin Sony geen fabrikant van spelconsoles was, en het is makkelijk te begrijpen waarom: ze hadden veel van de essentie al bij de eerste poging goed onder de knie.

Dat, plus een gestage stroom van bekroonde games, heeft ertoe geleid dat de PlayStation de afgelopen decennia meermaals de top van de lijst met bestverkochte consoles heeft bereikt. De originele PlayStation staat momenteel op nummer 5 in die lijst, ook al blijft het voor velen van ons de nummer 1 in ons hart.

En daarmee is het tijd om deze speciale 25-jarige jubileum-Demontage uit het verleden af te sluiten. Als je ons nodig hebt, zijn we bij een zekere web-slingerende misdaadbestrijder. Eerst gaan we echter deze repareerbaarheidsscore toekennen.