De OnePlus 2 heeft wat spierballen nodig om de grote jongens te verslaan. Laten we de specificaties bekijken:

5,5-inch IPS-display (1920x1080, 401 PPI)

13 MP hoofdcamera, 5 MP selfiecamera; tot 4K-video; 720p slow-mo met 120 fps

64-bit Qualcomm Snapdragon 810-processor met 1,8 GHz Octa-core CPU en Adreno 430 GPU

3 of 4 GB LPDDR4 RAM

16 of 64 GB eMMC v5.0 opslagcapaciteit

802.11a/n/ac Wi-Fi, Bluetooth 4.1, GPS/GLONASS, digitaal kompas — en USB-C-connectiviteit (een behoorlijk fraaie kers op de taart voor deze functies)

Maak kennis met de nieuwe "alert slider". OnePlus heeft een "volume"-regeling ontwikkeld voor je meldingen, die met één schakelaar terugschakelt naar verschillende prioriteitsniveaus.

Op de achterkant van de telefoon vinden we de veelgeprezen 13 MP, f/2.0 camera achteraan met zes elementen, flitser en laser-autofocus.

Is dat een USB-C-poort die we daar USB-zien?

Als een van de eerste smartphones voor de massamarkt met een USB-C-poort profiteert de OnePlus 2 van een omkeerbare (kabel)aansluiting, al ontbreken blijkbaar de snellere oplaad- en gegevensoverdrachtsmogelijkheden waarop we hadden gehoopt.

Net als bij andere recente Android-vlaggenschepen heeft de OnePlus 2 geen externe schroeven.

Gelukkig heeft OnePlus ook afgezien van het gebruik van lijm voor het achterpaneel en gekozen voor plastic clips.

We kregen hoop, maar na het openwrikken van de behuizing bleek er een solide centrale structuur aanwezig te zijn; geen batterij in zicht.

En we hebben tenminste toegang tot de lade voor twee Nano-simkaarten; er is geen sim-uitwerptool nodig.

Nu het achterpaneel is verwijderd, gaan we aan de slag met een enorm leger aan schroeven. Het is vele malen beter dan lijm, maar er zijn er gewoon zo veel... Gelukkig staat onze Pro Tech Schroevendraaier set klaar om deze verzameling Phillips bevestigingen de baas te kunnen.

De OnePlus 2 slaat terug, want we vinden nog meer schroeven die verborgen zitten onder rubberen afdekplaatjes.

We vinden ook één schroef die voorzien is van een verzegeling tegen knoeien—een zegel waarvan we vrij zeker weten dat OnePlus verwachtte dat deze verbroken zou worden...

Het blijkt dat die stevig vastzittende centrale structuur een dunne plastic kap is—nu (na het verwijderen van 18 schroeven) eenvoudig te verwijderen.

Een blik naar binnen onthult de kenmerkende rode accu en een stukje van het moederbord.

Er is niet veel meer over in de kap van de centrale structuur—slechts een luidspreker en afdeklenzen voor de camera en de ledflitser. We gaan door naar groenere en verleidelijkere oorden...

"De batterij is niet verwijderbaar," zeg je. Dat klinkt voor ons als een uitdaging.

De niet-verwijderbare batterij is een mooi rood doelwit voor onze grijpgrage handen tijdens de Demontage.

Met 3,8 V en 3300 mAh biedt deze batterij ook een lichte verbetering ten opzichte van de 3100 mAh lithium-polymeercel van de One.

Smartphones zijn tegenwoordig zonder twijfel het populairste hulpmiddel voor fotografie (camera!). Dat maakt de lenzen in deze slimme apparaten tot een belangrijk vergelijkingspunt. Dit is wat OnePlus in de strijd gooit tegen de concurrentie:

13 MP, f/2.0 camera achteraan met optische beeldstabilisatie en dual-ledflitser.

5 MP camera vooraan.

Volgens ons onderzoek is de hoofdcamera uitgerust met een Omnivision OV13860 PureCel-S afbeeldingssensor, terwijl de selfiecamera een 5 MP OmniVision OV5648 gebruikt.

Die camera achteraan beschikt over 1,3 µm lichtopvangende pixels—de grootste ooit in een 13 MP smartphonecamera.

Wanneer we met onze röntgenblik nauwkeuriger kijken, kunnen we duidelijk de elektromechanische actuatoren onderscheiden die de lens bewegen en zorgen voor die optische beeldstabilisatie.

Eén laatste onderdeel maakt de OnePlus 2 tot een geavanceerde camera: de infraroodlaserafstandsmeter.

Dit onderdeel bestaat uit twee delen: een IR-led en een bijbehorende ontvanger.

De IR-led projecteert waarschijnlijk een kegel van IR-licht op het onderwerp, dat vervolgens terugkaatst naar de ontvanger. Hierdoor kan de camera de afstand tot het onderwerp inschatten en de focus direct hierop aanpassen.

Onze altijd betrouwbare spudger komt van pas om de handvol kabels los te maken die het moederbord nog op zijn plek houden.

Een paar van de vele schroeven van de centrale structuur dienden om het moederbord vast te zetten, maar nu we die al eerder hebben verwijderd, hoeven we er nog maar één los te draaien.

Schroef verwijderd, alert slider omhoog en—met een beetje wrikken—is het moederbord eruit.

Samsung K3RG2G2 LPDDR4 dual-channel RAM, met de Qualcomm Snapdragon 810 eronder gestapeld

Qualcomm PM899

Qualcomm WCD9330 audiocodec

Qualcomm PMI8994 Power Management IC

RF Micro Devices RF7389EU multiband-eindversterker

Skyworks 77814-11 eindversterkermodule voor LTE

Qualcomm WTR3905 RF-transceiver voor dual-simondersteuning

Qualcomm QFE1100 envelope tracking IC

En aan de achterkant...

Qualcomm QCA6174 802.11ac Wi-Fi 2x2 MIMO combo-SoC

Samsung KLMCG8GEND-B031 eMMC 64 GB NAND-flashgeheugen

NXP TFA9890 audioversterker

De USB-C-oplaadpoortkabel is vrij eenvoudig—slechts een paar (mysterieuze) veercontacten, wat goed nieuws is voor reparatie.

Het is iets lastiger dan de One van vorig jaar, maar zeker niet de chaos aan oplaadpoorten van Apple.

USB-C is een vrij nieuwe toevoeging aan de smartphonewereld, dus we hebben natuurlijk een kijkje binnenin genomen.

Onder de oplaadpoort-kabel treffen we het dochterbord aan. Eureka!

De kleine schuimrubberen basis is de luidsprekerbehuizing voor die luidspreker die we in de centrale structuur zagen.

Het dochterbord herbergt ook een bekende klassieker: een trilmotor van het munt-type. Helaas heb je een soldeerbout nodig om deze te vervangen.

Aan de achterzijde vinden we nog meer veercontacten, een microfoon en de leds van de soft-knoppen. Net als het moederbord is dit dochterbord een druk bezet exemplaar.

Het moest er vroeg of laat van komen—de iOpener wordt erbij gepakt om de lijm te lijf te gaan die het scherm aan de centrale structuur van het apparaat bevestigt.

Na een korte opwarmsessie met de iOpener is het scherm van de OnePlus 2 eenvoudig los te maken met een paar opening plectrums.

We krijgen eindelijk een goed beeld van de achterkant van de 5,5-inch schermmodule naast de nu lege behuizing van de centrale structuur.

Aan de achterkant van het display vinden we de Synaptics S3320A-touchcontroller die het touchscreen aanstuurt.

We krijgen ook een blik op wat een zachte thuisknop blijkt te zijn, die op onhandige wijze onder de zeer kwetsbare kabels van de zijknop zit. Dit zal het vervangen van de thuisknop zeker lastiger maken dan nodig is.

In navolging van Apple en Samsung beschikt de OnePlus 2 over een vingerafdruksensor. De FPC1150 touch-vingerafdruksensor van Fingerprint Cards AB kan tot vijf vingerafdrukken herkennen en leest deze in elke oriëntatie.

Repareerbaarheidsscore van de OnePlus 2: 7 uit 10 (10 is het gemakkelijkst te repareren).

Een enkele (niet-propriëtaire) schroefkop verlaagt de kosten voor reparatiewerktuigen.

Veel onderdelen zijn modulair en kunnen onafhankelijk van elkaar worden vervangen.

De USB-C-poort bevindt zich op een relatief eenvoudige flexkabel, niet op een assemblage—dit zou een goedkope vervanging moeten zijn.

Ondanks de waarschuwing is de batterij vrij gemakkelijk te verwijderen—maar demontage is nog steeds vereist.

Het lcd-scherm en de digitizer zijn aan elkaar versmolten en moeten als één enkel onderdeel worden vervangen; warmte is vereist om deze uit de centrale structuur te verwijderen.