Dit is Amazon's eerste draagbare, door Alexa aangedreven apparaat, dus we zijn erg benieuwd hoe ze de boel hebben aangepakt. Kenmerken zijn onder meer:

Met een knop geactiveerde Alexa Voice Service

Tot 9 uur audio afspelen op een enkele lading

Dubbele 1,5-inch schroevendraaiers en dubbele passieve radiatoren voor basversterking

Single-band 802.11b/g/n wifi en Bluetooth 4.2

Oplaadstation

Terwijl we ons gereedschap slijpen, is hier alvast een voorproefje via röntgenfoto.

Face-off! Rechts hebben we de Tap, en links zijn bedrade broertjes. Kom op jongens, stel jezelf voor.

Het oplaadstation van de Tap is voorzien van twee veercontacten die onder elke hoek verbinding maken met de basis, dankzij dit doelwitvormige paar cirkelvormige contactpunten aan de onderkant van de Tap.

Als we van dichterbij kijken, zien we het modelnummer van de Tap, PW3840KL, naast alle gebruikelijke verdachten.

Met een paar andere cilindervormige Amazon-demontages achter de rug, kennen we het klappen van de zweep. Het eerste onderdeel dat uit deze puzzel komt, is de rubberen voet van de behuizing.

Seconden later bijten een paar T9 Torx-schroeven in het stof en krijgen we onze eerste blik naar binnen.

Niet uit het veld geslagen, richten we onze aandacht spudger op het rubberen bedieningspaneel aan het andere uiteinde.

Met wat daadkrachtig wrikken geven de plastic clips mee en komt er een knoppenprintplaat tevoorschijn met een paar knoppen, een microfoon en één enkele IC:

National Semiconductor LP55231 programmeerbare 9-output LED-driver (zoals gezien in de Echo en Echo Dot)

Helaas zitten er aan dit uiteinde ook geen bevestigingen. Tijd om creatief destructief te worden!

Omdat er aan beide kanten geen schroeven zitten, is er blijkbaar geen gemakkelijke weg naar het hart van de Alexa. Dus doen we het maar op de moeilijke manier.

Als eerste halen we de rekbare stoffen hoes van de behuizing van de Tap, die we afrollen van het stevig vastgeplakte buitenoppervlak.

En... nog steeds geen schroeven.

Na flink wat gepriegel slagen we er eindelijk in de kap los te krijgen door hem over de aan-/uitknop, de Bluetooth-knop en de microfoonknop te schuiven.

Het ziet er misschien niet uit als vooruitgang, maar dat is het wel. Er staan nog maar een paar schroeven tussen ons en die geweldige Taptastic-onderdelen aan de binnenkant.

Plotseling komt de microfoonknop er vrijwillig uit. Dat was nuttig geweest in de vorige stap, maar we nemen hem in ontvangst!

Met de behuizing verwijderd en een handvol schroeven losgedraaid, opent de Tap zich als een boek.

En het ziet er goed uit! Het I/O-paneel, dat met een paar schroeven is bevestigd, zit met een flexkabel aan het moederbord vast en schuift er zo uit.

We gaan verder en het moederbord springt eruit om zich bij het feestje te voegen.

Om bij de kern van deze slimme speaker te komen, doen we ons nodige onderzoek en identificeren we alle belangrijke onderdelen:

Freescale/NXP MCIMX6L8DVN10AB i.MX 6SoloLite-applicatieprocessor

Samsung KMNJ2000ZM-B207 512 Mb DDR2 SDRAM-geheugen (waarschijnlijk)

Maxim MAX77697 PMIC

Coilcraft SER1360-272L High Current Shielded Power-inductor

Texas Instrument TPA3130 15W filtervrije klasse D-stereoversterker

Broadcom BCM4343 Wi-Fi en Bluetooth 4.2/Bluetooth Smart SoC

Maxim MAX98090 Ultra-Low Power stereo-audiocodec

Vervolgens halen we er een standaard 18650 lithium-ioncel uit, die op grote schaal wordt gebruikt in de industrie, van Tesla-voertuigen tot zelfbalancerende boards.

Vergelijk dat eens met de 3,8 V, 2750 mAh, 10,45 Wh batterij in de iPhone 6s Plus—een batterij met een vergelijkbaar vermogen voor een compleet andere taak.

We zijn bij de echte zwaargewichten aanbeland: de speakers!

Deze kleine 1,5-inch speaker drivers zijn elk gekoppeld aan een grotere passieve radiator om de lage frequentierespons te verbeteren zonder extra grote speaker drivers of een basreflexbuis.

Oké, maar even zonder grappen, die passieve radiatoren zijn nergens op aangesloten. Hoe belangrijk kunnen ze zijn?

We dachten al dat je het nooit zou vragen. Wat we hier hebben is een weer in elkaar gezette Tap met een opvallende afwezigheid van passieve radiatoren. Dus hoe klinkt dat?

Kort gezegd: slecht. Gewoon voor de lol hebben we een snelle audiospectrumtest gedaan zonder de passieve radiatoren, en nog een keer met ze erin. Onze zwakke menselijke proefpersonen konden het signaal onder de 120 Hz niet eens horen—totdat we de passieve radiatoren terugplaatsten, waarna ze vol overtuiging een basachtig gerommel helemaal tot ~90 Hz konden waarnemen.

Goed gedaan, passieve radiatoren.

Repareerbaarheidsscore van de Amazon Tap: 7 uit 10 (10 is het makkelijkst te repareren)

De accu, het controlebord, het I/O bord en de luidsprekers zijn allemaal verbonden met het moederbord via standaard kabelaansluitingen.

De meeste onderdelen zitten vast met eenvoudig los te maken klemmen of standaardschroeven.

Het verwijderen van de behuizing vereist aanzienlijke kracht, maar het is een niet-destructief proces.

Reparaties zijn eenvoudig als je weet hoe je binnenkomt, maar kunnen zonder onderhoudshandleiding ontmoedigend zijn.

Sterke lijm houdt de rubberen voetjes aan de basis.