Dames en heren, de Apple Watch is gearriveerd. Maar voordat we ter zake komen, volgt hier een kort overzicht van de technische specificaties:

Drukgevoelig, flexibel, aanraakgevoelig AMOLED Retina-display

Speciaal ontworpen Apple S1 SiP (System in Package)

8 GB ingebouwde opslag

NFC + Wi-Fi 802.11b/g/n + Bluetooth 4.0

Versnellingsmeter + gyroscoop + hartslagmeter + microfoon + luidspreker

Watch OS

Zo is het wachten voorbij. De Apple Watch is gearriveerd en onze eerste stap is om hem uit te pakken.

Hoewel we hoopten een gouden ticket te vinden, nemen we genoegen met het op een na beste: de Apple Watch Sport, compleet met Sportbandje, oplaadstation en stroomadapter.

We stonden klaar om de Apple Watch uit elkaar te halen totdat we werden afgeleid door een mooie grafische visualisatie. Ooh, mooie kleurtjes.

Niet zeker hoe je die hippe Sportband moet bevestigen? Geen zorgen—Apple heeft instructies toegevoegd op de achterkant van de band!

Er zijn geen lastige oplaadkabels nodig—de Apple Watch beschikt over MagSafe inductieve oplaadtechnologie, waardoor deze magnetisch aan de oplader hecht. Apple prijst het bovendien aan als een "...volledig afgesloten systeem zonder blootgestelde contactpunten."

We richten onze aandacht op de achterbehuizing, waar we een composietplaat vinden met lenzen van gehard optisch polymeer die een reeks leds en fotodiodes beschermen.

De speciaal ontworpen hartslagsensor gebruikt een combinatie van infrarood- en zichtbaar-lichtsensoren om uw hartslag te meten.

Tegenover de Digital Crown bevinden zich de microfoon- en luidsprekerpoorten.

Voordat we hem op de snijplank leggen, proberen we iets dat niet destructief is: de band verwijderen.

Als je uitkijkt naar het wisselen van bandjes, stelt dat fysiek niet veel voor. Apple zou echter liever zien dat je alleen bandjes gebruikt uit dezelfde collectie. Geen stalen schakelarmbanden op je Apple Watch Sport, alsjeblieft.

De Sportband is volledig van plastic—of, nauwkeuriger gezegd, elastomeer—zonder metalen horlogebandpinnen.

Geassembleerd in China!

Verborgen in de Sportband-sleuf ontdekken we een mysterieus klepje—een soort deurtje.

Als we de zijkant van de Apple Watch nader bekijken, vinden we het modelnummer: A1553.

Omdat er geen externe schroeven zijn, bevestigen we de Sport Band voor extra hefboomwerking en halen we een iOpener tevoorschijn om ons een weg naar het binnenste van dit beest te banen.

We laten onze traditionele Openingsgereedschap links liggen en gebruiken al de kracht die ons Tech Knife kan opbrengen.

We gaan aan de slag met ons opening plectrum om het werk te voltooien. Laten we hopen dat dit niet zo rommelig wordt als de andere vlaggenschiprelease van Apple.

We tillen voorzichtig het beeldscherm op, in de verwachting een wirwar van kabels aan te treffen—namelijk de beeldscherm- en digitizer-kabels.

Het loskoppelen van het beeldscherm is niet eenvoudig, aangezien de beeldschermkabels vastzitten onder een verende beugel (niet ongelijk aan de Touch ID-kabelafdekking van de iPhone 5s).

Onze demontage-techneuten zijn alert op dergelijke trucs... maar wie controleert de controleurs?

Houston, we hebben contactverlies. Met het beeldscherm verwijderd, zien we al snel twee veelgeprezen Apple Watch-functies: de Taptic Engine en de Digital Crown.

Het lijkt erop dat zelfs de eenvoudige Watch Sport een beetje glimmend goud heeft gekregen. We verwachten dat dit een soort antenne is, voorzien van Apple's bekende goudbehandeling.

Met deze eerste foto nemen we even de tijd om de binnenkant van de Apple Watch te vergelijken met die van een klassiek mechanisch horloge dat zo oud is als de weg naar Rome.

Welke van deze twee zal het langst meegaan?

Hoewel we nog steeds met een horloge te maken hebben, maakt deze tweede foto duidelijk dat het gereedschap dat nodig is voor routineonderhoud met de tijd flink veranderd is.

Je bent al bekend met onze vrienden aan de linkerkant: opening plectrum, pincet, schroevendraaier en tech-mes.

Aan de rechterkant is het gereedschap met de Mickey Mouse-oren niemand minder dan een ankerwiel-gereedschap. Direct daarnaast hebben we een pendrijver. Daaronder een roller jewel shlacking tool...

...en rechts daarvan, pincet! Sommige dingen veranderen echt niet. (Hoewel onze vaste horlogemaker ons vertelt dat het misschien nauwkeuriger omschreven kan worden als "de schroevenhouder voor luie mensen.")

Met een snelle beweging van een plastic Openingsgereedschap is de lichte lijm waarmee de accu vastzit, zo los.

Deze kleine 3,8 V, 0,78 Wh lithium-ion-accu levert de stroom voor de 38 mm Apple Watch. Geen tandwielen hier! Apple claimt dat de 205 mAh-accu tot 18 uur gebruik moet bieden (wat neerkomt op 6,5 uur audio afspelen, 3 uur gesprekstijd of 72 uur in de spaarstand).

Terwijl we ons een weg banen naar de S1 SiP, komen we de kleinste tri-point schroeven tegen die we ooit hebben gezien.

Nee, we denken niet dat Apple bij het ontwerp rekening heeft gehouden met repareerbaarheid, Fixers.

Het gebeurt zelden dat we niet over het juiste gereedschap voor de klus beschikken, maar zelfs ons allerkleinste bitje is niet goed genoeg. We zijn nog nooit eerder gedwarsboomd—dus het is tijd voor wat aanpassingen.

Gezien de beperkte hoeveelheid ruimte in de Apple Watch, vinden we dat de lintkabel van de microfoon creatief verstrikt zit tussen de binnen- en buitenlagen van de behuizing.

Het is tijd om de Taptic Engine te verwijderen, die aan de luidspreker vastzit.

Het is logisch dat de Taptic Engine aan de luidspreker is bevestigd. In combinatie met subtiele audiosignalen van de speciaal ontworpen speaker driver, is de Taptic Engine ontworpen om een unieke beweging te produceren.

De luidspreker is uitgerust met een O-ring voor waterbestendigheid. Zoals alles in dit apparaat, is het piepklein.

Voor de tech-geeks: IPX7 betekent dat de Apple Watch tot 30 minuten lang volledig ondergedompeld kan blijven in maximaal 1 meter water.

Apple raadt aan om die limieten niet op te zoeken en stelt dat je de "...Apple Watch kunt dragen en gebruiken tijdens het sporten, in de regen en tijdens het handen wassen, maar het onderdompelen van de Apple Watch wordt niet aanbevolen."

We verwijderen voorzichtig de antenne-assemblage, die discreet in de uitsparingen van de behuizing is weggewerkt.

Wat is dit? Een telefoon voor mieren? Net als bij een miniatuurversie van een iPhone, vinden we hier een knopkabel met een mechanische knop.

De kleine knop wordt zelfs geleverd met een klein knopkapje en een afdichting.

We verwijderen snel twee zeer kleine tri-point schroeven die een klein paneeltje aan de horlogekast bevestigen.

Achter dit kleine paneeltje vinden we een reeks contactpunten die perfect uitgelijnd zijn met de locatie van de verborgen diagnostische poort.

Omdat we geen contact willen maken, verwijderen we snel deze kleine (kabel)aansluiting.

Omdat het ons nog steeds niet lukt om het klepje van de diagnostische poort te verwijderen, proberen we het er via de kleine gaatjes aan de binnenkant van de behuizing uit te duwen.

We verwijderen de Digital Crown-beugel, het laatste obstakel dat ons van de S1 SiP scheidt.

Cue de epische opkomst van de monoliet.

We voelen de kracht terwijl we de toekomst van de mensheid S1 langzaam uit de behuizing pellen.

De achterkant van de S1 is niet zo mooi als de voorkant—met lintkabels die naar elk randapparaat lopen en klodders lijm die hem op zijn plek houden, laat de chip een flinke puinhoop achter.

Het verwijderen van deze chaos is een destructieve procedure, maar na het losscheuren van enkele gesoldeerde (kabel)aansluitingen krijgen we onze eerste echte blik op de S1.

Ondanks geruchten (en hoop) op een upgradebaar product, werpt de moeilijkheidsgraad van alleen al het verwijderen van de S1 serieuze twijfel op over het idee om simpelweg de interne onderdelen te vervangen.

Helaas wordt onze eerste blik belemmerd—die zilveren kap met het S1-embleem is helemaal geen kap. Het is een massief blok van plasticachtige hars dat de schatten diep binnenin verbergt.

Update: Chipworks heeft deze kleine IC geïdentificeerd als de STMicroelectronics C451 gyroscoop + versnellingsmeter.

Nadat we de S1 hebben verwijderd, gaan we terug naar de toekomst, samen met het Beeldscherm, om een eenzame chip te vinden:

Analog Devices AD7166 ARM Cortex M3-gebaseerde touchscreencontroller

Met een zorgvuldige pincetbeweging trekken we wat een omgevingslichtsensor lijkt te zijn omhoog.

De Digital Crown lijkt een pulsgever-systeem te hebben, net als de Nest Thermostat, om het draaien van de knop uit te lezen.

De pulsgever splitst zich af van de knopkabel, samen met de enkele drukknop en de contactpunten van de diagnostische poort.

Terwijl we de bodem van de ton horlogekast schrapen, vinden we de hartslagmeter-actie. En lenzen.

De hartslagmeter van Apple is eigenlijk een plethysmograaf—hij ziet eruit en werkt als een pulsoximeter, maar Apple beweert niet dat hij je zuurstofsaturatie kan meten. Waarom? Geen idee.

Genesteld in de behuizing vinden we ook een magneet, die helpt om het horloge goed op de inductielader te plaatsen. Electrificerend.

We vinden een bekend uitziende spoel met bedrading die in de composietkap rust. We vermoeden dat dit de inductieve oplaadspoel is.

Update: Chipworks heeft de Texas Instruments OPA2376 precisie, ruisarme op-amp met lage ruststroom geïdentificeerd als onderdeel van het sensorpakket.

Niet zomaar weglopen! We zijn nog niet klaar.

De inductielader van Apple is een groot ding, en we staan altijd te popelen om hun nieuwste adapters open te maken.

Officieel bekend als de Apple Watch magnetische oplaadkabel, beschikt hij over een 6,7 mm dikke houder met een diameter van 28 mm.

Na wat hitte proberen we te wrikken, en uiteindelijk scheuren we de achterkant van de mag-safe-achtige lader kapot.

Om te ontdekken dat hij tot de rand toe gevuld is met lijm!

We hebben de behuizing weggesneden om bij het kleine blokje lijm te komen (inclusief magnetisch middelpunt).

Nadat we het gewicht hebben weggepeld, vinden we wat markeringen, maar dat is het dan ook wel.

Repareerbaarheidsscore Apple Watch: 5 uit 10 (10 is het gemakkelijkst te repareren)

Hoewel het geen industriestandaard is, kan het horlogebandje eenvoudig worden verwijderd en vervangen door een nieuw exemplaar.

Het verwijderen van het scherm is moeilijk, maar niet onmogelijk; het is het eerste onderdeel dat eruit komt, wat vervanging vereenvoudigt.

Zodra je het apparaat hebt geopend, is de batterij vrij eenvoudig te verwijderen; deze zit slechts met een beetje lijm vast.

Hoewel ze niet eigen aan het merk zijn, vormen de extreem kleine tri-point-schroeven een belemmering voor reparatie, zeker omdat Torx- of Phillips-schroeven gebruikt hadden kunnen worden.

Het verwijderen van elk ander onderdeel is in feite onmogelijk; alle randkabels zijn op de achterkant van de S1 gesoldeerd.

Het volledig ingekapselde S1-systeem maakt reparaties op bordniveau onmogelijk.

Maar wacht, er is meer! Slechts voor een beperkte tijd: bekijk één demontage en krijg de tweede gratis. Je hoort het goed, 100% helemaal gratis!

Maak kennis met de echte Apple Watch: het roestvrijstalen model.

Merkwaardig genoeg heeft de standaard Apple Watch een compleet andere doos dan de Watch Sport. Dit is mogelijk om ruimte te bieden aan de verschillende horlogebandjes die niet plat kunnen worden neergelegd zoals de Sportband.

Nadat we onze openingsmethode hebben geperfectioneerd, openen we de motorkap van de Apple Watch Stainless Steel.

Geen verrassingen hier. Dezelfde clips en (kabel)aansluitingen begroeten ons aan de binnenkant.

Het lijkt erop dat er niet al te veel is veranderd. De montagebeugel voor de Digital Crown oogt aanzienlijk steviger en de onderkant is voorzien van gouden tri-point schroeven.

Bekijk onze Röntgen-Demontage voor een aantal onthulde mysteries!