Hoe e-afval te recyclen

De wereld genereert elk jaar meer dan 50 miljoen ton aan elektronisch afval (e-afval). Maar wereldwijd recyclen we slechts 12,5% van het e-afval dat we genereren, en geen enkel land ter wereld recyclet zelfs de helft van zijn e-afval. Wanneer e-afval bij het gewone afval belandt, kan dit schade toebrengen aan water en natuur in het wild.

Zo werd in de Korle-lagune nabij een illegale stortplaats voor e-afval, koper aangetroffen in een concentratie die 66 keer boven de veiligheidsdrempel ligt. Koper is giftig voor veel ongewervelde dieren en kan de kieuwen, nieren en andere organen van de meeste vissen beschadigen. Mensen die in gebieden wonen met veel e-afvalstortplaatsen hebben zware metalen in hun lichaam in concentraties die wijzen op vatbaarheid voor kanker, neurologische ontwikkelingsstoornissen, schildklierdisfunctie en DNA-schade.

Reparatie is beter dan recycling, voor het verminderen van de hoeveelheid e-afval die we genereren en voor het behoud van de materialen en energie die in de productie van elektronica gaan. Als we onze telefoons gemiddeld een jaar langer zouden houden, zou dat het koolstofequivalent zijn van het van de weg halen van 636.000 auto's.

Maar reparatie creëert nog steeds e-afval, in de vorm van gebarsten schermen en kapotte batterijen. Die kapotte onderdelen moeten naar een elektronica-recycler, en niet bij het gewone afval worden gegooid.

Als je iets recyclet dat langer mee had moeten gaan, koop dan de volgende keer repareerbare apparatuur—bekijk onze handleidingen voor de repareerbaarheidsscore van smartphones, laptops en tablets.

Elektronicaspecialisten kunnen veel van de materialen in elektronica terugwinnen. Er zit 100 keer zoveel goud in een ton mobiele telefoons als in een ton gouderts.

Veel grote winkels nemen e-afval in, maar pas op: verschillende van hen zijn aangeklaagd omdat ze e-afval en andere gevaarlijke materialen op onjuiste wijze hebben verwijderd. Het vinden van een inleverlocatie via een recyclingorganisatie zoals The Battery Network helpt je ervoor te zorgen dat je e-afval niet bij het gewone afval terechtkomt.

We hebben hieronder links verzameld over opties en wetten voor het recyclen van e-afval over de hele wereld. Als je een kapotte link ziet of informatie hebt die niet in de lijst staat, voel je dan vrij om deze pagina direct te bewerken (het is een wiki!) of een reactie achter te laten.

Het vervangen van een batterij is een van de beste manieren om de levensduur van je apparaten te verlengen. Maar het is vooral belangrijk dat je gebruikte lithium-ionbatterijen niet in je huishoudelijke recyclingbak gooit.

Batterijen hebben specifieke verwerkingseisen, wat betekent dat niet alle e-afvalrecyclers ze aannemen. Controleer of je recycler jouw type batterij accepteert voordat je deze achterlaat op een inleverlocatie.

Ga direct naar de recyclingzoekers om een e-afvalrecycler bij jou in de buurt te vinden:

• VS
• EU
• VK
• Canada
• Australië
• Nieuw-Zeeland
• India
• Azië
• Latijns-Amerika
• Midden-Oosten
• Afrika

Wees uiterst voorzichtig bij het hanteren van een opgezwollen batterij, aangezien deze giftige chemicaliën onder druk bevat. Zie What to do with a swollen battery voor meer specifiek advies.

Batterijen zijn ontworpen om veel energie op te slaan en deze op een gecontroleerde en nuttige manier vrij te geven—maar als de energie te snel vrijkomt, kan dit resulteren in een bijna oncontroleerbare brand. Dit gebeurt meestal wanneer de batterij beschadigd raakt terwijl deze nog opgeladen is, bijvoorbeeld wanneer deze verbogen wordt of door een verkeerd gebruikt gereedschap wordt doorboord. Daarom is het zo belangrijk om de batterij volledig te ontladen voordat je begint met een reparatie of deze opstuurt voor recycling.

Over het algemeen zijn batterijen behoorlijk veilig. Je hebt een veel grotere kans om door de bliksem te worden getroffen dan dat je meemaakt dat een lithium-ionbatterij vlam vat.

Maar je loopt een hoger risico als je bij een afval- of recyclingbedrijf werkt. Deze faciliteiten beschikken over compactors, shredders en andere machines die materiaal in hanteerbaardere stukken breken. Als een opgeladen batterij in een shredder of compactor terechtkomt, kan deze openbreken en brand veroorzaken. Batterijbranden in afvalverwerkingsinstallaties zijn sinds 2017 met 38% gestegen, en 90% van de branden bij recyclers wordt veroorzaakt door lithium-ionbatterijen.

Als lithium-ionbatterijen op een stortplaats terechtkomen, is dat slecht nieuws: ze kunnen zware metalen uitlogen (zoals kobalt, koper en nikkel) en opgeloste gassen (zoals zwavelzuur) in de bodem en nabijgelegen waterwegen.

Het op de juiste manier recyclen van je batterij betekent dat je helpt de afvalverwerkers, afvalverwerkingsinstallaties en onze watervoorziening veilig te houden.

Het Amerikaanse Environmental Protection Agency stelt dat alkaline- en zink-koolstofbatterijen meestal veilig bij het huisvuil kunnen worden gedaan. Sommige overheden hebben echter wetten tegen het in de vuilnisbak gooien van batterijen voor eenmalig gebruik. Hoe dan ook, als je lokale afvalverwerkingsinstantie ze inzamelt, is recycling het beste—voor materiaalherwinning, voor het besparen van energie die bij de mijnbouw en productie wordt gebruikt, en om potentieel gevaarlijke materialen uit de vuilnisbak te houden.

Veel inzamelpunten voor klein chemisch afval zamelen batterijen voor eenmalig gebruik in die gevaarlijke metalen bevatten.

Recyclers van oplaadbare batterijen

Bezoek The Battery Network om een inleverpunt voor batterijen te vinden of een verzendlabel te krijgen. Via het postprogramma accepteert The Battery Network oplaadbare batterijen, batterijen voor eenmalig gebruik ("primaire" batterijen), mobiele telefoons en e-bike-accu's. Partnerlocaties kunnen sommige of al deze zaken innemen.

Overige e-afvalrecyclers

Earth911 heeft een uitstekende algemene recyclingzoeker voor e-afval.

De Verenigde Staten van Amerika hebben geen nationale richtlijn voor e-afval. Individuele staten hebben echter e-afvalwetten per staat aangenomen. De onderstaande lijst is door de community opgesteld. Als jouw staat er niet bij staat, ga er dan niet vanuit dat er geen e-afvalwet voor jou geldt.

• E-afvalwet van Alabama: In Alabama moeten grote producenten van e-afval dat als "universeel afval" wordt beschouwd (bijv. sommige soorten batterijen, kwik bevattende apparaten en elektrische lampen) dat e-afval formeel laten recyclen. Huishoudens zijn over het algemeen vrijgesteld, maar het is toch goed om te recyclen.

• E-afvalwet van Arizona

• E-afvalwet van Californië: In Californië is het illegaal om verschillende soorten e-afval weg te gooien, zoals oude televisies, batterijen (inclusief huishoudelijke batterijen voor eenmalig gebruik, sinds de aanname van de California Rechargeable Battery Recycling Act van 2006 (AB 1125)), computers, mobiele telefoons, faxapparaten, kopieerapparaten, stereo-installaties en meer.
• E-afvalrecyclers in Californië

• E-afvalwet van Connecticut

• Creative Recycling, IT Asset Management & Recycling

• Geregistreerde inzamelpunten voor residentieel e-afval in Illinois
• E-afvalwet van Illinois

• Recycle Indiana: e-afval
• Geregistreerde inzamelaars van elektronisch afval in Indiana (PDF)
• Solid Waste Management Districts in Indiana

• E-afvalwet van Kentucky
• E-afvalrecyclers in Kentucky

• Informatie over e-afval in Maryland

• E-afvalwet van Michigan
• E-afvalrecyclers in Michigan

• Homepage E-Cycle New Jersey

• E-afvalwet van New York

• E-afvalwet van Pennsylvania
• E-afvalrecyclers in Pennsylvania (PDF-link op webpagina)

• E-afvalwet van South Carolina (bewoners)
• E-afvalrecyclers in South Carolina

Texas vereist dat alle bedrijven die nieuwe computers produceren gratis recycling aanbieden voor consumenten.

• E-afvalwet van Texas
• Lijst van fabrikanten
• Aanvullende informatie

De mastergids voor Europese recyclingsymbolen

Bij iFixit geloven we dat een product niet echt "goed" is tenzij het een elegante uitgangsstrategie heeft. Daarom omarmen we de wetgeving rondom de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid (UPV) van de Europese Unie als blauwdruk voor transparantie. Het gaat niet alleen om naleving van de wetgeving; het gaat erom gifstoffen uit onze bodem te houden en ervoor te zorgen dat waardevolle grondstoffen in de productieketen blijven in plaats van op een stortplaats. We ontwerpen ons gereedschap om een leven lang mee te gaan en testen onze onderdelen rigoureus om ervoor te zorgen dat ze je zo lang mogelijk van dienst zijn. Maar wanneer een product echt aan het einde van zijn Latijn is, willen we dat het op de juiste manier wordt behandeld. Ook is onze verpakking ontworpen om de perfecte balans te vinden tussen robuuste productbescherming en recyclebaarheid. We houden deze zo klein mogelijk om de middelen die we aan de aarde onttrekken te beperken en zorgen ervoor dat het enige dat voor altijd blijft bestaan, jouw recht op reparatie is.

In de kern is recycling de ultieme vorm van grondstoffenherwinning. Wij geloven dat de eerste stap altijd reparatie is. Maar wanneer een apparaat echt de geest heeft gegeven—wanneer het niet meer kan worden gerepareerd, gehackt of gesloopt voor onderdelen—vertellen deze symbolen je precies waar de resten heen moeten, zodat de "organen" kunnen worden geoogst om de technologie van morgen te bouwen.

Dit is het universele symbool voor de richtlijn betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA).

• Wat het betekent: Gooi dit niet bij het gewone afval. Als het een stekker, een batterij of een printplaat heeft, hoort het niet thuis in je gemeentelijke afvalbak.
• Waarom het belangrijk is: E-afval bevat een wilde mix van waardevolle materialen (zoals goud, koper en aluminium) en gevaarlijke stoffen (zoals lood en lithium). Dit op een stortplaats gooien is verspilling van kostbare middelen en een gevaar voor het milieu.
• Wat te doen: Breng deze artikelen naar een aangewezen inzamelpunt voor e-afval, een lokaal recyclingpunt, of breng het terug naar een winkelier.

Frankrijk neemt afvalscheiding aan het einde van de levensduur serieus, en dit label geeft precies aan wat je met je kapotte gadgets moet doen.

• Wat het betekent: Dit logo geeft aan dat het product onderworpen is aan specifieke sorteer- en recyclingregels in Frankrijk.
• Het beste deel: Kijk goed naar de tekst onderaan: "Privilégiez la réparation ou le don de votre appareil !" (Geef prioriteit aan reparatie of donatie van je apparaat!) Beter hadden we het zelf niet kunnen verwoorden.
• Wat te doen: Als je het niet kunt repareren of weggeven, tonen de iconen je de opties: breng het naar een winkel (À DÉPOSER EN MAGASIN) of breng het naar een afvalsorteercentrum (À DÉPOSER EN DÉCHÈTERIE).

Zodra je je apparatuur hebt uitgepakt, blijf je zitten met de verpakking. Hier lees je hoe je deze correct sorteert in verschillende regio's.

• Wat het betekent: Dit vertelt je precies hoe je de verschillende onderdelen van de doos waarin je apparaat zat, moet scheiden.
• Wat te doen: Het splitst de verpakking op per onderdeel. De kartonnen dooselementen (Élément(s) d'emballage) gaan in de recyclingbak (aangegeven door het gele bakicoon). Als er plastic inzetstukken of wikkels zijn, volg dan de specifieke bak-kleuren zoals aangegeven op het label.
• Let op: Deze sorteerinstructies zijn specifiek voor de individuele verpakking van elk product. De beelden in deze handleiding zijn voorbeelden van de meest voorkomende verpakkingstypen; het label op jouw specifieke bestelling of product kan afwijken op basis van de unieke materialen en configuratie.

Spanje (Ecoembes) en Portugal (Sociedade Ponto Verde) gebruiken een gestandaardiseerd labelsysteem om het giswerk uit recycling te halen. Om de duidelijkheid bij verschillende verpakkingsontwerpen te behouden, gebruiken we meestal de zwart-witversies van deze labels, die schriftelijk aangeven wat de juiste bak is.

• Papier en karton (Al Azul / Ecoponto Azul): Dit is voor papier en karton. Maak je dozen plat en stop ze hierin.
• Plastic en metaal (Al Amarillo / Ecoponto Amarelo): Dit is voor plastic verpakkingen, metalen blikken en drankkartons.

De "Mobius Loop" (de driehoek van achtervolgende pijlen) is universeel erkend, maar het cijfer *in* de driehoek is de echte lading. Dit zijn identificatiecodes. Ze vertellen recyclingfaciliteiten precies tot welke chemische familie het materiaal behoort, zodat ze het op de juiste manier kunnen omsmelten.

Niet alle kunststoffen zijn gelijk gemaakt.

• 1 (PET/PETE): De MVP van plastic recycling. Dit is het primaire materiaal dat we gebruiken voor onze producten en verpakkingen vanwege de hoge recyclebaarheid.
• 2 (PE-HD/HDPE): Zeer goed recyclebaar en bijna overal geaccepteerd, hoewel we er in ons huidige assortiment doorgaans naar streven dit materiaal waar mogelijk te vermijden.
• 3 (PVC), 4 (PE-LD), 5 (PP), 6 (PS): Gespecialiseerde kunststoffen. Controleer dit bij je lokale gemeente, aangezien de acceptatiegraad varieert.
• 7 (O/Overig) & 9 (ABS): ABS is het sterke spul dat in veel elektronicabehuizingen wordt gebruikt. Het is ongelooflijk duurzaam, maar je moet het meestal naar een gespecialiseerde recycler voor e-afval of harde kunststoffen brengen.
• Wat te doen: Codes 1 en 2 worden breed geaccepteerd in standaard recyclingbakken. Voor codes 3 tot en met 6, controleer dit eerst bij je lokale gemeente. Voor code 7 en 9 (ABS), gooi deze niet in je huisvuil; deze moeten naar een gespecialiseerde recycler voor e-afval of harde kunststoffen worden gebracht om ervoor te zorgen dat ze correct worden verwerkt.

• 20 (PAP): Golfkarton (de stevige verzenddozen).
• 21 (PAP): Niet-gegolfd karton (de dunnere dozen die je handleidingen/kabels bevatten).
• 22 (PAP): Standaard papier (handleidingen, snelstartgidsen).
• Wat te doen: Al deze materialen zijn uitstekend recyclebaar. Houd ze droog en gooi ze in je lokale papier-/blauwe bak.

• 40 (FE): Staal / IJzer. Magnetisch en gemakkelijk te sorteren.
• 41 (ALU): Aluminium.
• Wat te doen: Metaal is oneindig recyclebaar zonder kwaliteitsverlies. Gooi dit nooit bij het gewone afval.

• Wat het betekent: Dit zijn "Frankenstein"-materialen—meerdere lagen die aan elkaar zijn versmolten (zoals papier gelijmd op plastic, of papier versmolten met aluminium).
• Wat te doen: Omdat ze vermengd zijn, zijn ze berucht moeilijk te recyclen. Code 81 (PapPet) en 84 (C/PAP) vereisen bijvoorbeeld vaak gespecialiseerde industriële scheiding. Controleer je lokale gemeentelijke richtlijnen voordat je deze in de standaard recyclingbak gooit.

Onthoud: Een circulaire economie begint bij jou. Repareer wat je kunt, upgrade wat je moet en recycle de rest op verantwoorde wijze.

Zie de pagina Batterijrecycling en vergoedingen in de EU voor meer informatie.

• Inleverpunten voor batterijen: Environmental Expert Oostenrijk

• Recupel: Waar kun je elektrisch en elektronisch afval achterlaten?

• Kuhuviia.ee: web-app die helpt bij het sorteren/afvoeren van afval.

• Inleverpunten voor batterijen: Environmental Expert Finland
• Recycling-info op een kaart
• Data-SER

• Ecosystem: Moet je van een apparaat af? (voor particulieren en professionals)

• Je kunt de meeste producten inleveren bij verschillende distributeurs en er is een officiële campagne genaamd “Plan E”
• Inleverpunten voor batterijen: Environmental Expert Duitsland. Duitsland heeft een verplichting tot inname van batterijen, dus batterijproducenten moeten deze ook recyclen.
• Voor meer informatie over de situatie van e-afval in Duitsland kun je terecht op Kreislaufwirtschaft.

• Inleverpunten voor batterijen: Environmental Expert Griekenland

• Humusz: e-afvalbronnen

• Inleverpunten voor batterijen: Environmental Expert Ierland

• CdC RAEE is een nationale overheidsinstelling die de inzameling en recycling van elektrische en elektronische apparaten coördineert. Centro di Coordinamento RAEE
• Inleverpunten voor batterijen: Environmental Expert Italië

• Inleverpunten voor batterijen: Environmental Expert Nederland
• Wecycle.nl: Zoek een inleverpunt voor e-afval

• Inleverpunten voor batterijen: Environmental Expert Polen

• https://eureciclo.pt/pontos-de-recolhas

• http://www.ecotic.es/es/246570/Reciclaje...
• http://bcdelectro.es/
• https://www.ecolec.es/reciclar-aparatos-...
• Inleverpunten voor batterijen: Environmental Expert Spanje

• Inleverpunten voor batterijen: Environmental Expert Zweden

• https://recycling-map.ch/en/list/

Net als in de EU moeten Britse detailhandelaren e-afval terugnemen. Je kunt e-afval ook naar een recyclingcentrum brengen:

• Veel inzamelpunten voor huishoudelijk afval nemen lege batterijen aan. Bezoek de Recycle-More locator om er een bij jou in de buurt te vinden.
• RecycleNow en RecycleYourElectricals hebben ook recyclingzoekers in het VK (we zijn dol op de pagina "Repareer elektronica" van RYE!).
• Kijk voor Wales op de recyclingzoeker van WalesRecycles.
• Als je in Schotland woont en een item hebt dat nog in goede staat is voor hergebruik, bekijk dan de Reuse Tool van Zero Waste Scotland.

De Europese Unie bepaalt in de richtlijn betreffende e-afval in artikel 5 dat alle huishoudens hun e-afval gratis kunnen inleveren. Je kunt je onherstelbare apparatuur gratis inleveren bij

• gespecialiseerde inzamelpunten,
• de distributeur bij wie je een gelijkwaardig nieuw product koopt, zelfs bij elektronicaverkopers,
• of bij warenhuizen, die verplicht zijn om kleine apparaten in te nemen zonder dat je een nieuw product hoeft aan te schaffen.

Batterijen, cellen en lampen kunnen in veel landen worden ingeleverd bij inzamelpunten in supermarkten en een groot aantal kleine winkels.

De Britse wetgeving voor e-afvalrecycling komt vooralsnog nauw overeen met de EU-wetgeving. Regeringsministers kondigden in 2017 aan dat alle EU-milieuwetgeving van toepassing zou blijven op post-Brexit Groot-Brittannië, inclusief de richtlijn voor afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA).

Britse detailhandelaren moeten afgedankte AEEA innemen, en Britse reparateurs en refurbishers van AEEA hebben mogelijk een vergunning voor vervuiling, preventie en controle nodig.

Recyclers van oplaadbare batterijen

Recycle Your Batteries, Canada! heeft een nationale recyclingzoeker voor Canada. Veolia heeft ook een prepaid post-recyclingprogramma voor batterijen dat beschikbaar is voor alle provincies.

Overige e-afvalrecyclers

• De Electronic Products Recycling Association heeft een nationale Canadese e-afvalzoeker voor alle provincies behalve Alberta, de Northwest Territories en Yukon.
• De Alberta Recycling Management Authority beheert haar eigen zoeker voor inleverpunten voor e-afval.

Je kunt details over het beheer van e-afval per provincie vinden op deze site.

• Om een inleverpunt voor mobiele telefoons in Australië te vinden, zie de inleverzoeker van MobileMuster.
• Het Ecoactiv-platform van eMeals stelt je in staat om een ophaling van e-afval in te plannen bij je thuis, door heel Australië. Zij leveren het e-afval aan bij erkende lokale recyclers en doneren 5 maaltijden aan mensen in nood voor elke opgehaalde partij e-afval.
• PlanetArk heeft recyclingzoekers voor
  • Computers
  • Printercartridges
  • Batterijen
  • Witgoed
  • En vele andere producten

• Het National Television and Computer Recycling Scheme van 2011 bood huishoudens en kleine bedrijven toegang tot door de industrie gefinancierde inzameling en recycling voor tv's, computers, computeronderdelen en randapparatuur. Computerfabrikanten en importeurs zijn verplicht om de kosten te dragen voor de recycling van hun producten aan het einde van de levensduur. Zie Regels van 2021 voor details over inwerkingtreding en handhaving.
• Het programma voor mobiele-telefoonrecycling van MobileMuster is nationaal geaccrediteerd in overeenstemming met de Product Stewardship Act van 2011. Ze exploiteren een gratis recyclingservice met 3.500 inleverpunten door het hele land.

• TechCollect NZ heeft een recyclingzoeker voor e-afval.
• Ewaste.org.nz organiseert regelmatig recyclingevenementen rondom Auckland.

• De Nieuw-Zeelandse overheid begon in juli 2020 met het verplichten van productverantwoordelijkheid voor elektrische en elektronische producten, waarmee een innameverplichting voor producenten van e-afval werd geïntroduceerd.
• Nieuw-Zeeland volgt het Verdrag van Bazel met betrekking tot de import van e-afval.
• Leuk weetje: Bij Mint Innovation in Auckland extraheren microben goud uit e-afval zonder dat daarvoor gevaarlijke praktijken met arseen nodig zijn.

India is na China en de VS de grootste producent van e-afval ter wereld. Ondanks pogingen om e-afval te reguleren, blijft een groot deel naar India worden geïmporteerd en informeel gerecycled in hubs zoals Seelampur.

Seelampur toont enkele van de uitdagende balansen van inzamelingsschema's voor e-afval: momenteel wordt 95% van het Indiase e-afval verwerkt door informele, illegale afvalverzamelaars; een ongelooflijk hoog inzamelings- en verwerkingspercentage. De economie in Seelampur is zo afhankelijk van de verwerking van e-afval dat, hoewel vervuiling de lucht grijs maakt en werkers vaak sterven aan ademhalingsproblemen, de lokale bevolking terughoudend is om de status quo te verstoren. Veranderingen in het systeem moeten de levens en het levensonderhoud van het informele netwerk van afvalverzamelaars afwegen tegen de voordelen van het moderniseren van e-afvalrecycling in India. Ideaal gezien zal de overheid een manier vinden om de ongelooflijke inzamelingspercentages van het informele netwerk te benutten en de informele werkers te integreren in het ontwikkelende formele recyclingsysteem.

Vandaag de dag zijn er enkele tientallen formele e-afvalrecyclers in India (zie onderstaande lijsten). In februari 2022 kondigde de regering van Delhi plannen aan om het eerste e-afvalrecyclingpark van het land te bouwen in het industriegebied Narela.

• Data Direct Networks onderhoudt een lijst met inzamelpunten voor e-afval door heel India.
• Actalent Services heeft ook een lijst met inzamelcentra voor e-afval in India.
• Dell heeft nog een lijst met inzamelpunten voor e-afval in India.

• Sinds 2016 vereist India, volgens de E-Waste Management Rules, dat bedrijven die e-afval genereren dit recyclen, dat recyclers van e-afval geregistreerd zijn bij de overheid, en dat fabrikanten van e-afvalproducten een aanbetaling (met rente) terugbetalen aan consumenten die gedekte producten inleveren. Fabrikanten moeten ook een symbool toevoegen dat aangeeft dat het product niet bij het huishoudelijk afval mag worden weggegooid. Tegen 2023 zouden bedrijven ten minste 70% van het e-afval moeten doorsturen naar recycling- of ontmantelingscentra.

Volgens de Verenigde Naties,

Azië is de grootste consument van elektrische en elektronische apparatuur [EEA — alles met een batterij of een snoer], en koopt bijna de helft van de EEA die op de markt wordt gebracht. Azië als geheel is niet alleen verantwoordelijk voor het merendeel van de EEA-verkopen, maar genereert ook het grootste volume aan e-afval—geschat op 16 miljoen ton in 2014. Per hoofd van de bevolking komt dit echter neer op slechts 3,7 kg per inwoner, vergeleken met Europa en Amerika, die per hoofd van de bevolking bijna vier keer zoveel genereren — 15,6 kg per inwoner.

Met stijgende inkomens vervangen consumenten in Azië hun gadgets nu vaker. Bovendien zijn veel producten ontworpen voor goedkope productie, maar niet per se voor reparatie, opknappen of gemakkelijke recycling.

Alle landen in de regio controleren e-afval via het Verdrag van Bazel of hun nationale juridische kaders. De maatregelen om de import van tweedehands elektronica en e-afval te controleren verschillen echter tussen de landen en regio's. Er zijn twee soorten controlemaatregelen voor de import van e-afval en tweedehands elektronica: 1) het controleren van de import van e-afval en het niet beperken van de import van tweedehands elektronica (Provincie van China Taiwan, Japan, de Filippijnen, de Republiek Korea, Singapore en Vietnam); en 2) het verbieden van de import van e-afval en het verbieden of beperken van de import van tweedehands elektronica (Cambodja, China, Hong Kong, Maleisië en Vietnam).

Tussen 2012 en 2017 is het e-afval in Oost- en Zuidoost-Azië met 63% gestegen.

Ondanks deze formele stappen blijft de handhaving van deze maatregelen een aanzienlijke uitdaging in deze landen en vele andere over de hele wereld.

Voor meer informatie, zie de Regionale e-afvalmonitor.

• Cambodja's sub-decreet voor e-afval van 1999 betreffende beheer van vast afval verbood import van e-afval uit het buitenland. Hoewel er geen nationaal beheerplan voor e-afval is, hebben sommige gemeenten hun eigen oplossingen: bijvoorbeeld, de gemeente Phnom Penh startte in 2009 een beheerproject voor e-afval.
• Batterijinzamelbakken zijn beschikbaar op veel markten in Phnom Penh, waaronder de Sorya Shopping Mall, Plaza, Lucky Supermarkets, Exchange Square Eden Garden, Olympia, Stung Meanchey Thmey, TK en de Marts bij Total, Tela-tankstations, Chip Mong NORO Mall, Chip Mong Bak Touk, Borey Peng Huoth Boeung Snor, PTT Tankstation & Cafe Amazon bij het Olympisch Stadion, Star Mart bij het verkeerslicht van Bokor, en bij Phsar Toch.

• Om het milieu te beschermen, heeft China in 2008 de regulering van e-afvalrecycling aangenomen en deze in 2011 geïmplementeerd. China accepteerde voorheen 70% van het wereldwijde e-afval, maar voerde in 2018 een strenger, verreikend importverbod op afval in, waaronder ook e-afval viel.
• China is de thuisbasis van wat ooit een van de meest beruchte e-afvalrecyclinglocaties ter wereld was, Guiyu. In 2012 verwerkten tienduizenden informele recyclers in Guiyu elk jaar meer dan een miljoen ton e-afval, meestal met de hand, op manieren die gevaarlijk waren voor de gezondheid van de werknemers en het milieu. In 2015 opende het Guiyu Circular Economy Industrial Park, met als doel het informele netwerk te vervangen.
• Om een recyclinglocatie voor e-afval in China te vinden, zie de smartphone-app Baidu Recycle, een samenwerking tussen het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties en het Baidu Big Data Joint Laboratory.

• De volgende website van het Ministerie van Milieu toont je de regionale richtlijnen op basis van je woongebied: Portalsite voor het recyclen van compacte apparaten (dode link)
• Volg voor het recyclen van huishoudelijke apparaten je regionale richtlijnen voor de juiste afvoermethode via de volgende link: Regiokaart van het Ministerie van Milieu

• In Maleisië wordt e-afval gereguleerd door Code SW110, de Environmental Quality Regulations van 2005. De overheid verbood de import van alle niet-recyclebaar vast afval in 2018.
• Het E-Waste Management in Malaysia-programma van het Ministerie van Milieu heeft een recyclingzoeker voor e-afval.

• Globe Philippines heeft een lijst met recyclingdiensten voor e-afval in het land.

• Zuid-Korea heeft geen nationale richtlijn voor e-afval, maar sommige lokale overheden hebben e-afvalrecyclingprogramma's gelanceerd.
• Sinds 2009 heeft de Seoul Metropolitan Government het Urban Mining Project geadopteerd, dat zeldzame metalen extraheert uit afgedankte elektronica die door districtskantoren of openbare instellingen wordt ingezameld. Bekijk het Seoul Resource Center.
• Het Koreaanse Ministerie van Milieu werkt samen met de Korean Electronics Recycling Cooperative, die landelijke gratis ophaaldiensten aanbiedt. Deze site biedt de volgende informatie over het gebruik van de gratis ophaaldienst: "Groot elektronisch afval (wasmachine, koelkast, airconditioning, etc.): Gebruik de gratis ophaaldienst. ☎ Call Center (1599-0903), Online (www.15990903.or.kr)" - en zegt dit over het recyclen van kleine elektronica: "in de aangewezen inzamelbak bij je lokale gemeenschapscentrum of appartementgebouw".
• De Korea Electronics Recycling Cooperative (KERC) is opgericht om de effectieve recycling van afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA) te faciliteren en de nationale recyclingcentra te beheren. Zie details van locatie en capaciteit van recyclers in Korea.
• LG Electronics zamelt e-afval in in overeenstemming met de lokale (AEEA) regelgeving en vereisten over de hele wereld. Zie details van de vereisten van LG Electronics voor recyclers

• Thailand verbood in 2020 de import van e-afval (producten die onder het Verdrag van Bazel vallen). Milieu-advocaten in Thailand hebben opgeroepen aan het land om agressiever importbeleid aan te nemen en containers grondiger te inspecteren.
• E-waste Green Network heeft een lijst met inleverpunten voor e-afvalrecycling in Thailand.

• De Taiwanese Toxic and Concerned Chemical Substances Control Act, aangekondigd in 1986 en herhaaldelijk gewijzigd tot en met 2019, verklaart dat verschillende belangrijke onderdelen van e-afval moeten worden afgevoerd in faciliteiten die door de overheid zijn gemachtigd en gereguleerd.
• Taiwans "4-in-1 Recycling Program" liet het e-afvalbeheer van het land groeien van geen formele e-afvalrecycling in 1997 tot 19 faciliteiten in 2011. Vandaag de dag heeft Taiwan een van de hoogste recyclingpercentages ter wereld, waarbij sommige bronnen schatten dat 55% van het huishoudelijk afval wordt gerecycled.
• In Taipei City worden batterijen en kleine huishoudelijke apparaten—waaronder mobiele telefoons, computers en randapparatuur—meerdere keren per week ingezameld door recyclingwagens.
• Leuk weetje: De Super Dragon Technical Industries e-afvalrecyclingfaciliteit in Taoyuan was zelf gedeeltelijk gebouwd uit gerecycled e-afval.

De vereisten voor het beheer van e-afval in Latijns-Amerika zijn relatief nieuw. Het is spijtig om te weten dat geen enkel Latijns-Amerikaans land meer dan 5% scoort op de recycling van elektronisch afval dat jaarlijks wordt gegenereerd. Slechts enkele landen in de regio hebben specifieke wetten en voorschriften voor het beheer van elektronisch afval.

• https://www.unido.org/cooperacion-region...
• http://www.periodicodelbiencomun.com/vid...

• http://reciclandotodo.com.ar/
• https://www.centrobasuracero.org/home.ph...

• Een kaart van inzamelpunten voor recycling in Santa Cruz, Bolivia (zorg ervoor dat je "Puntos RAEE Fijos" selecteert).
• De Boliviaanse overheid heeft een pagina op de Residuos Electronicos-projectwebsite.
• REEcicla
• Kiosco Verde

Brazilië is de koploper in de productie van e-afval in Latijns-Amerika (en de tweede op het gehele Amerikaanse continent) en heeft nationale wetgeving voor vast afval sinds 2010, de "Política Nacional de Resíduos Sólidos". Het definieert de principes, doelen en instrumenten met betrekking tot het uitgebreide en vaste afvalbeheer (federaal district, elke federale staat en de gemeenten moeten samenwerken met de unie om de in de wet vastgelegde bepalingen te implementeren): http://www.planalto.gov.br/ccivil_03/_at....

Volgens de Global E-Waste Monitor 2017 had Brazilië 1,5 Mt aan e-afval met slechts 3% adequate inzameling.

Er zijn afvalinzamelingsbedrijven en coöperaties van afvalverzamelaars die werken volgens een non-profitmodel en die ook de inzameling van e-afval aanbieden. Hier zijn er slechts enkele:

• eCycle
• Green Eletron
• ecobraz
• Coopermiti
• e-lixo RJ
• descarte certo

• http://www.recycla.cl/
• https://www.debaja.cl/

• http://www.puntosverdeslito.com/
• https://ecocomputo.com/

• http://www.solirsa.com/

• http://vertmonde.com/index.html
• http://www.reciclametal.com/index.php/se...

• https://reciclaelectronicos.com/
• https://mxcity.mx/2014/12/no-sabes-que-h...

• http://www.minam.gob.pe/calidadambiental...

• https://www.werbasa.com/es/reciclaje-res...

• Zie Environmental Expert Irak voor een recyclingzoeker voor e-afval.

• Beeatoona: algemene e-afvalbronnen

• Je kunt hier toegang krijgen tot de Turkse wetgeving met betrekking tot dit onderwerp.

• EnviroServe, in Dubai Industrial City, verwerkt e-afval uit 10 landen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Dien een online verzoek in om een ophaling in te plannen.

Lange tijd werd Afrika gepositioneerd als de "stortplaats" van e-afval, waar afvalproducenten uit het mondiale noorden kapotte elektronica naartoe stuurden, tot nadeel van de afval verzamelende kinderen. De Ghanese schroothoop Agbogbloshie is in deze rapporten gedemoniseerd.

Echter, naarmate de Afrikaanse consument meer in staat werd om nieuwe technologie aan te schaffen, sprongen elektronicafabrikanten in om aan hun behoeften te voldoen (gedomineerd door smartphones van het merk Transsion). Vandaag de dag komt 50-85% van het Afrikaanse e-afval van binnen het continent zelf.

Afrika genereert 2,9 Mt aan e-afval per jaar en recyclet daar 0,9% formeel van. Sinds 2020 hebben echter 13 Afrikaanse landen een soort nationale e-afvalwet. Volgens sommige schattingen is de informele recycling en hergebruik in Afrika vollediger dan op andere continenten: maar liefst 95% van het elektronisch afval in Ghana wordt ingezameld, grotendeels informeel.

• Kameroen heeft het Verdrag van Bazel en het Verdrag van Bamako geratificeerd, waardoor de import van gevaarlijk afval, inclusief e-afval, wordt beperkt.
• Solidarite Technologique opende de eerste e-afvalrecyclingfaciliteit van Kameroen.

• Supermarktketen Promusa uit Ivoorkust heeft inzamelstations voor e-afval bij alle markten.
• Create Lab leert de lokale bevolking hoe ze e-afval kunnen repareren, hergebruiken en recyclen in Abidjan.

• In 2021 lanceerden de Egyptische ministeries van ICT en milieu een programma genaamd E-Tadweer, dat veilige recycling van e-afval bevordert. Met de Tadweer-apps kunnen gebruikers een foto uploaden van elektronica die ze willen recyclen, waarna automatisch lokale faciliteiten worden aanbevolen die de apparatuur kunnen recyclen.

• Ghana nam in 2016 een Hazardous and Electronic Waste Control Management Bill aan.
• Een samenwerking tussen de Ghanese en Duitse overheid creëerde een technische trainingsfaciliteit op Old Fadama (ook bekend als Agbogbloshie) en bouwde in 2021 een recyclingfabriek in de metropool Tamale.

• Het WEEE-Centre in Kenia zamelt e-afval in.

• Zero Waste Madagascar zamelt e-afval in.

• Atlas Green recyclet e-afval in Marokko.

• Okunola Alabi van de Federal University of Technology, Akure, heeft een publieke oproep gedaan voor verbetering van de Nigeriaanse infrastructuur en wetgeving voor e-afval.

• EnviroServe Rwanda zamelt e-afval in.

• De non-profit e-Waste Association of South Africa beheert e-afval voor het land.
• SSTAfrica heeft een kaart van e-afvalrecyclers.

• Airtel Zambia en Ericsson zijn een partnerschap aangegaan voor een innameprogramma voor e-afval in Zambia.
• TCH-Ewaste, gevestigd in Lusaka, heeft een inzamelpunt in Chilenje en zal ook ophaalservices inplannen via een formulier op hun website.