Met een brandplek aan de onderkant die mijn pijpentang een plek gaf om grip te krijgen, probeerde ik het te openen met de moersleutel.

Tevergeefs; het bewoog totaal niet naar links of rechts, ongeacht hoeveel kracht ik er ook op zette.

Nadat het gebruik van de moersleutel totaal geen resultaat opleverde, was het tijd om de beker op barbaarse wijze te lijf te gaan.

Ik heb een schroevendraaier in de reeds verzwakte, verbrande plek gestoken en een wrikopening gemaakt.

Na veel gehijg en gevloek gaf het onderste stuk eindelijk mee.

Hier zien we de haakjes die de basis op zijn plek houden, aangegeven met rode pijlen.

Het is duidelijk dat er maar een heel kleine draaiing nodig is om de klemmetjes los te laten komen.

Ik vertrouw dat kleine uitsteeksel, aangegeven in het groen, niet helemaal. Vanwege de staat van mijn beker kan ik niet zien of dit een vergrendelingsmechanisme is of gewoon een soort geleidepen.

Ik heb de kapotte flexkabel ongeveer op de plek geplaatst waar deze op de onderste behuizing van de mok hoort te zitten.

Zoals je kunt zien is er erg weinig ruimte om te manoeuvreren, wat betekent dat het heel makkelijk is om die kabel net zo kapot te maken als ik deed wanneer je de mok opent.

Vier Torx T6-schroeven van 7,5 mm bevestigen de printplaat/accu in het basisgedeelte aan de behuizing.

Verwijder het afschermplaatje.

Als de lintkabel intact was, zou deze hier op dit punt verbonden zijn.

Zo ziet het eruit als deze ontkoppeld is.

Ik heb de (kabel)aansluiting op het gebroken uiteinde van de kabel geplakt om je te laten zien hoe het eruit hoort te zien.

Hier krijgen we onze eerste goede blik op de batterij zelf. Gezien de vorm en grootte vermoed ik dat het twee 18650-batterijen zijn met bijbehorende bedrading en een BMS, maar dat gaan we zien.

Op dit punt zouden deze twee onderdelen er gewoon uit moeten kunnen worden getild; in mijn geval moesten ze eruit worden gewrikt vanwege hittebeschadiging.

De accu zou nu ook los moeten zijn, maar de mijne was versmolten met de printplaat.

Hier zien we de contactpunten voor de koperen ringen aan de onderkant, die stroom naar de mok overbrengen.

Je kunt de pin zien die de knop op de onderkant van de printplaat activeert.

Op dit punt zou je de batterij van de printplaat moeten loskoppelen. Helaas is bij mijn exemplaar het stopcontact vastgesmolten aan de (kabel)aansluiting, waardoor ze niet van elkaar gescheiden kunnen worden.

Ik was gedwongen om de (kabel)aansluiting van de printplaat af te scheuren om ze te scheiden. Je kunt hier zien waar deze hoort te zitten.

Dit is wat we vinden nadat we de plastic behuizing hebben verwijderd. Yep, zoals we al dachten, een paar 18650-accu's!

Alsof we nog meer bewijs nodig hadden, staat het gewoon op de accu zelf vermeld.

Wanneer we de batterij omdraaien, zien we een stuk tape over wat duidelijk de BMS is. Laten we gaan kijken.

Ja hoor, daar is hij dan, met (kabel)aansluitingen naar de batterijen die duidelijk zichtbaar zijn.

Hier zien we de BMS-aansluitingen aan de uiteinden van de accu. Deze accu's zijn in serie geschakeld; hier zien we één positieve en één negatieve leiding die naar het BMS gaan.

En hier is het andere uiteinde, waar de twee accu's met elkaar zijn verbonden om een serieschakeling te vormen. Dit wordt ook teruggevoerd naar het BMS voor het opladen, zodat elke accu afzonderlijk kan worden opgeladen.

Nadat het BMS van de cellen is losgesneden, ziet de andere kant er zo uit.

Laten we eens kijken wat we nog meer uit elkaar kunnen halen, zullen we?

De rubberen afdichtring die het water uit de mok houdt en er toevallig ook voor zorgt dat de mok erg moeilijk te openen is, kan er gewoon zo worden uitgetild.

Het blijkt dat de metalen schilden die het verwarmingselement van de batterij scheiden, er gewoon uitgetild kunnen worden zodra de afdichting is verwijderd.

Ten slotte kan ook het isolatiemateriaal over het verwarmingselement er gewoon uit worden getild.

Ik moet opmerken dat als ik de lintkabel niet had gescheurd, de mok zelf nog te redden was geweest, mits er een vervangende bodem verkrijgbaar was, maar zoals het er nu voor staat, valt er werkelijk niets meer te redden aan deze mok.

Zoals mijn vader vroeger altijd zei: als je niet als een goed voorbeeld kunt dienen, kun je over het algemeen altijd nog dienen als een slecht voorbeeld!