Reparatie Ford Cortina Hulp: leer hoe u het zelf kunt maken.

Word lid van de reparatiegemeenschap - Account aanmaken

Deze vertaling is automatisch gegenereerd en is nog niet door iemand gecontroleerd. Spreek je deze taal? Controleer de vertaling.

De Ford Cortina was een zeer invloedrijke middelgrote gezinsauto die door Ford Britain in vijf generaties werd geproduceerd van 1962 tot 1982 en die gedurende de jaren zeventig constant de bestverkochte auto in het VK was. De Ford Cortina werd tussen 1963 en 1970 in de Verenigde Staten verkocht, wat de generaties Mark I en Mark II omvatte. Hoewel hij op de markt werd gebracht als een brandstofzuinig Europees alternatief voor de enorme Amerikaanse sedans van die tijd, bleef het een niche-importauto met een jaarlijkse verkoop van ongeveer 20.000 exemplaren op het hoogtepunt.

Auteur: oldturkey03

Maak een nieuwe handleiding

Ik heb dit

Populaire forumvragen

Stel een vraag

Er zijn geen vragen. Wees de eerste om een vraag te stellen!

Documenten

1.6L "Kent" Crossflow (MkII/III): Een legendarische OHV vier-in-lijnmotor met een cilinderkop waarvan de inlaat- en uitlaatpoorten zich aan tegenovergestelde zijden bevinden. Hij was uitstekend te tunen en diende als basis voor de Formule Ford-racerij.
2.0L "Pinto" OHC (MkIII/IV/V): Deze motor werd geïntroduceerd voor de zwaardere latere generaties en maakte gebruik van een riemaangedreven bovenliggende nokkenas en een gietijzeren blok, goed voor ongeveer 100 pk in de standaarduitvoering.
V6-opties: In Zuid-Afrikaanse en Australische markten (en de Savage-ombouwen in het VK) werden de 3.0L Essex- of 4.1L Falcon-motoren in het chassis geplaatst, waardoor de gezinsauto veranderde in een krachtige machine met veel krachtmoment.

Transmissie: De generaties waren voorzien van handgeschakelde 4-versnellingsbakken die bekend stonden om hun mechanische "snick-snick" schakelgevoel; een automatische Borg-Warner 3-versnellingsbak was als optie verkrijgbaar voor luxe uitvoeringen zoals de GXL en Ghia.
Achterwielaandrijving: Alle generaties maakten gebruik van een in lengterichting geplaatste motor die het vermogen naar een starre achteras stuurde. De MkIII introduceerde een geavanceerdere achterwielophanging met schroefveren en vier draagarmen, ter vervanging van de bladveren van de MkI en MkII.

Evolutie van de wielophanging: De MkI en MkII gebruikten MacPherson-veerpoten aan de voorzijde; de MkIII stapte over naar een dubbele wishbone-voorwielophanging om het rijcomfort te verbeteren en het "duiken" tijdens het remmen te verminderen.
Remmen: Vroege modellen begonnen rondom met trommelremmen, maar schijfremmen voor werden tegen het midden van de jaren zestig standaard op hogere uitvoeringen. Vacuümondersteunde bekrachtigde remmen (servo) werden in de jaren zeventig een standaardvoorziening op 2.0L-modellen.
Aeroflow-ventilatie: De Cortina was een pionier op het gebied van interieurcomfort en introduceerde in 1964 het "Aeroflow"-systeem, waardoor frisse lucht kon circuleren zonder de ramen te openen—destij openen—een belangrijk technisch verkoopargument in die tijd.

Wielbasis: 2.578 mm (101,5 inch).
Lengte: 4.267 mm (168,0 inch).
Leeggewicht: Ongeveer 975 kg tot 1.111 kg, afhankelijk van motor en uitvoering.