Reparatie aan de Fiat X1/9 Hulp: leer hoe je iets repareert.

Sluit je aan bij de reparatiegemeenschap! Maak een account aan

Deze vertaling is automatisch gegenereerd en is nog niet door iemand gecontroleerd. Spreek je deze taal? Controleer de vertaling.

De Fiat X1/9 is een sportauto met middenmotor die tussen 1972 en 1989 werd geproduceerd als opvolger van de 850 Spider. Hij beschikt over een dwarsgeplaatste motor die zich achter de bestuurder maar vóór de achteras bevindt, wat zorgt voor een bijna perfecte gewichtsverdeling en uitzonderlijke rijeigenschappen voor die tijd. De auto onderscheidt zich door zijn wigvormige silhouet, wegklapbare koplampen en een verwijderbaar Targa-dak dat in de voorste bagageruimte kan worden opgeborgen. Oorspronkelijk gelanceerd met een 1.3L-motor, evolueerde het model in 1978 naar een 1.5L-uitvoering met vijf versnellingen.

Auteur: oldturkey03

Maak een nieuwe handleiding

Ik heb dit

Populaire forumvragen

Stel een vraag

Er zijn geen vragen. Wees de eerste om een vraag te stellen!

Documenten

1.5L SOHC lijnmotor met 4 cilinders: Een 1.498cc-motor met een aluminium cilinderkop en een enkele bovenliggende nokkenas die door een tandriem wordt aangedreven.
Vermogen: Produceert 85 pk (Europese specificaties) of 75 pk (Amerikaanse specificaties met Bosch-brandstofinjectie) en 87 lb-ft aan krachtmoment.
Brandstoftoevoer: Latere Amerikaanse modellen (vanaf 1980) maakten gebruik van de elektronische Bosch L-Jetronic-brandstofinjectie, een aanzienlijke technische sprong voorwaarts ten opzichte van de eerdere Weber 34 DAT-carburateurs.
Koelsysteem: Voorzien van een aan de voorzijde gemonteerde radiateur met lange koelvloeistofleidingen die door de centrale chassistunnel lopen, wat een specifieke ontluchtingsprocedure vereist om luchtbellen te voorkomen.

Middenmotor-layout: De motor en transmissie zijn dwars achter de cockpit gemonteerd, gebruikmakend van een "power pack"-ontwerp dat oorspronkelijk was afgeleid van de voorwielaangedreven Fiat 128.
Transmissie: Geüpgraded naar een handgeschakelde 5-versnellingsbak in 1978, voorzien van een behuizing van magnesiumlegering om het onafgeveerde gewicht aan de achterzijde te verminderen.
Differentieel: Open differentieel geïntegreerd in de transmissie; het lage traagheidsmoment van de auto zorgt voor extreem snelle rotatie tijdens het bochtenwerk.

Veiligheidskooi: Ontworpen om te voldoen aan de strenge Amerikaanse botsproeven uit de jaren 70. Het chassis is uitzonderlijk stijf, met kreukelzones aan de voor- en achterzijde en een versterkte rolbeugel geïntegreerd in de B-stijl.
Ophanging: Onafhankelijke MacPherson-veerpoten op alle vier de hoeken, een zeldzame en geavanceerde opstelling voor een sportauto met een kleine cilinderinhoud uit die periode.
Remsysteem: Hydraulische schijfremmen op alle vier de wielen (227 mm) met een tweekrings-hoofdremcilinder, wat zorgt voor een gebalanceerde remkracht zonder dat bij de vroege modellen een vacuümbekrachtiger nodig was.

Wielbasis: 2.202 mm (86,7 inch).
Lengte: 3.970 mm (156,3 inch).
Leeggewicht: Ongeveer 920 kg (2.028 lbs).