Optical Disc Types

Alle gangbare optische schijven, van de oudste cd's tot de meest recente dvd's met hoge capaciteit, zijn gebaseerd op de originele cd-specificatie. De afmetingen van een standaard cd of dvd zijn 120 mm in diameter (60 mm straal) bij 1,2 mm dik, met een centraal gat van 15 mm diameter dat plaats biedt aan de roterende centrale as van de optische schijf.

Commerciële cd's en dvd's worden geproduceerd door een fysiek stempelproces en worden aangeduid als geperste schijven of gestempelde schijven. Commerciële schijven kunnen enkelzijdig of dubbelzijdig zijn, en de gegevenszijde of -zijden zijn bijna altijd een reflecterende zilverkleur. Beschrijfbare schijven worden geproduceerd door de werking van een laser met relatief hoog vermogen op een laag kleurstof of een andere substantie die door licht kan worden veranderd, en ze zijn altijd enkelzijdig. De gegevenszijde van een beschrijfbare schijf kan bijna elke kleur hebben, van een metaalachtig zilver of goud tot geelgroen of donkerblauw. Het is niet mogelijk om het type of de kwaliteit van een beschrijfbare schijf te bepalen door de gegevenszijde visueel te inspecteren.

Ondanks hun gelijkenis in uiterlijk zijn er veel verschillen tussen schijven. Schijven variëren in de beschrijfbare standaard die ze ondersteunen, de kleurstoffen en andere materialen die ze gebruiken, compatibiliteit met verschillende modellen schrijvers en spelers, archiefstabiliteit en algehele kwaliteit.

Hoewel cd-schrijvers verouderd zijn, worden er nog steeds miljarden beschrijfbare cd's verkocht. Beschrijfbare cd's zijn goedkoop – zelfs premiummerken kunnen in bulk worden gekocht voor slechts $0,10 per stuk als ze in de aanbieding zijn – en zijn ideaal voor het kopiëren van audio-cd's, het maken van snelle back-ups van werkbestanden en andere taken waarvoor hun capaciteit voldoende is. Beschrijfbare cd's kunnen (uiteraard) worden beschreven door cd-schrijvers, en door de meeste dvd-schrijvers. Er zijn twee soorten beschrijfbare cd's:

CD-R (CD-Recordable) schijven kunnen, met enkele kleine uitzonderingen, slechts één keer worden beschreven. Gegevens die eenmaal zijn opgenomen, kunnen niet worden overschreven of verwijderd. Hoewel CD-R-schijven voorheen verschilden in de maximale schrijfsnelheid die ze ondersteunden, zijn bijna alle CD-R-schijven die momenteel worden verkocht, geschikt voor 48X tot 52X schrijven, en kunnen ze dus in bijna elke optische schijf worden gebruikt. CD-R-schijven kunnen worden beschreven door alle cd-schrijvers en door bijna alle dvd-schrijvers. CD-R-schijven kunnen worden gelezen door elke moderne optische schijf of speler, hoewel sommige oudere audio-cd-spelers voor thuis of in de auto ze weigeren.

CD-R-schijven verschillen voornamelijk in capaciteit en kwaliteit. Een standaard-compatibele CD-R-schijf slaat 74 minuten aan audio of ongeveer 650 MB aan gegevens op. Hoewel ze niet-standaard zijn, hebben de meeste tegenwoordig verkochte CD-R's een capaciteit van ongeveer 80 minuten aan audio of 700 MB aan gegevens. In feite is het, om dezelfde reden dat 74-minutenschijven de 63-minutenschijven van de markt hebben verdrongen, tegenwoordig bijna onmogelijk om nog 74-minutenschijven te vinden.

WANNEER MEER TE VEEL IS

Voordat beschrijfbare dvd's betaalbaar werden, probeerden sommige fabrikanten van CD-R-schrijvers en -schijven de grenzen te verleggen door schijven te introduceren die 90 minuten aan audio (790 MB aan gegevens), of zelfs 99 minuten aan audio (870 MB aan gegevens) opsloegen. Hoewel sommige van deze schrijvers uitstekend waren en vandaag de dag nog steeds bruikbaar zijn, waren de schijven met "uitgebreide capaciteit" op zijn best onbetrouwbaar, genereerden ze vaak leesfouten, zelfs op de schrijver die ze had beschreven, en weigerden ze vaak zelfs te laden in veel apparaten. Gelukkig zijn CD-R-schijven met uitgebreide capaciteit een welverdiende dood gestorven en zijn ze tegenwoordig bijna onmogelijk te vinden. Als u toevallig nog 90- of 99-minuten CD-R's op uw plank heeft liggen, doe uzelf een plezier en gooi ze weg.

Kwaliteitsverschillen zijn moeilijker vast te stellen, maar niettemin zeer reëel. Schijven verschillen in de kwaliteit van de gebruikte materialen en de aandacht die tijdens de productie aan kwaliteitsproblemen wordt besteed. Zelfs zoiets triviaals als het type materiaal dat wordt gebruikt om de reflecterende laag te coaten, kan een aanzienlijk effect hebben op de archiefstabiliteit van een schijf. Wij raden CD-R-schijven van Taiyo-Yuden aan. Als TY-schijven niet beschikbaar zijn, zijn CD-R-schijven van Maxell, TDK of Verbatim ook uitstekend. Merk op dat sommige fabrikanten een "economy"-lijn en een "premium"-lijn van schijven hebben. Overweeg niet eens om economy-schijven te kopen. Het is simpelweg het risico niet waard om centen per schijf te besparen.

CD-RW (CD-Rewritable) schijven kunnen herhaaldelijk worden beschreven door oude gegevens te verwijderen of te overschrijven om ruimte te maken voor nieuwe gegevens. CD-RW-schijven kunnen tot 1.000 keer opnieuw worden beschreven.

De nominale schijfsnelheid is belangrijker voor CD-RW dan voor CD-R. Terwijl de meeste schrijvers met plezier elke CD-R-schijf branden (of proberen te branden) op de hoogste CD-R-snelheid die de schrijver ondersteunt, weigeren veel schrijvers om CD-RW-schijven sneller te branden dan de nominale snelheid van de schijf. Er zijn momenteel vier soorten CD-RW-media beschikbaar:

• Standaard-snelheid CD-RW-schijven zijn geschikt voor 1X tot 4X branden en zijn alleen bruikbaar in oudere CD-RW-schrijvers.
  • High Speed CD-RW-schijven zijn geschikt voor 4X tot 12X branden en zijn bruikbaar in CD-RW-schrijvers met het High Speed CD-RW-logo of Ultra Speed CD-RW-logo.
  • Ultra Speed CD-RW-schijven zijn geschikt voor 12X, 16X en 24X branden en zijn bruikbaar in CD-RW-schrijvers met het High Speed CD-RW-logo of Ultra Speed CD-RW-logo.
  • Ultra Speed+ CD-RW-schijven zijn geschikt voor 32X branden en zijn bruikbaar in CD-RW-schrijvers met het High Speed CD-RW-logo of Ultra Speed CD-RW-logo.

CD-RW-schijven waren altijd het ondergeschoven kindje en zijn nu veel minder breed beschikbaar dan CD-R-schijven, die algemeen blijven. Hoewel bijna elke recente optische schijf en de meeste recente cd- en dvd-spelers CD-RW-schijven kunnen lezen, waren er in het begin veel compatibiliteitsproblemen waardoor veel mensen CD-RW afschreven als een levensvatbare technologie. Op het moment dat CD-RW kritieke massa begon te bereiken, weigerden veel cd-rom- en dvd-rom-spelers en de meeste audio-cd-spelers voor thuis of in de auto uit die tijd om CD-RW-schijven te lezen.

Zoals geldt voor CD-R-schijven, zijn er aanzienlijke kwaliteitsverschillen tussen merken CD-RW-schijven. Standaard-snelheid- en Ultra Speed+ schijven zijn nu moeilijk te vinden en we hebben geen merkaanbevelingen voor hen. Voor High Speed CD-RW-schijven (meestal aangeduid als 12X) en Ultra Speed CD-RW-schijven (meestal aangeduid als 24X), raden we Verbatim aan.

Binair versus decimaal

Fabrikanten citeren schijfcapaciteit in decimale notatie. Een beschrijfbare dvd met een capaciteit van 4,7 GB slaat bijvoorbeeld 4.700.000.000 bytes op (ongeveer). Met gebruik van traditionele binaire notatie heeft die schijf een capaciteit van 4.700.000.000 bytes ÷ 1024 = 4.589.843,75 KB ÷ 1024 = 4.482,269+ MB ÷ 1024 = 4,377+ GB, wat vaak wordt afgerond naar 4,4 GB.

In tegenstelling tot beschrijfbare cd's, waarvoor alleen de CD-R- en CD-RW-standaarden bestaan, zijn er tal van standaarden voor beschrijfbare dvd's. Deze wildgroei aan beschrijfbare dvd-formaten vond zijn oorsprong in de "formaatoorlogen" die eind jaren negentig begonnen en vandaag de dag nog steeds voortduren. Als gevolg hiervan zijn er drie gangbare standaarden voor herschrijfbare dvd's en vier standaarden voor eenmalig beschrijfbare dvd's. Interessant is dat herschrijfbare standaarden over het algemeen voorafgaan aan de overeenkomstige eenmalig beschrijfbare standaarden. Hier zijn de primaire herschrijfbare standaarden:

DVD-RAM-schrijvers kwamen voor het eerst op de markt in 1998, waarmee ze alle andere standaarden voor beschrijfbare dvd's versloegen. Het DVD Forum (http://www.dvdforum.org) promootte DVD-RAM, aanvankelijk voornamelijk voor gebruik op pc's, hoewel DVD-RAM later enige populariteit bereikte voor het opnemen van thuisvideo's. Hoewel het als eerste op de markt was, is DVD-RAM nooit echt aangeslagen. Een combinatie van hoge prijzen voor schrijvers, dure media en trage prestaties heeft DVD-RAM eigenlijk vanaf het begin gedoemd. Het hielp niet dat de originele DVD-RAM-specificatie vereiste dat schijven in cartridges werden geplaatst, wat de prijs van DVD-RAM-schijven hoog hield en verhinderde dat DVD-RAM-schrijvers in notebookcomputers konden worden gebruikt. Het enige pluspunt van DVD-RAM is dat het veel robuustere foutdetectie en -correctie bevat dan andere beschrijfbare dvd-formaten, waardoor DVD-RAM bijzonder geschikt is voor back-ups en soortgelijke gegevenstaken.

DVD-RAM-schrijvers worden nog steeds gemaakt en worden nog in kleine aantallen verkocht. DVD-RAM-schrijvers schrijven op 5X, trager dan andere herschrijfbare schijven. DVD-RAM-schijven slaan 4,7 GB per kant op – ongeveer de helft van de capaciteit van dubbellaagse DVD R DL-schijven – en zijn beschikbaar in enkelzijdige 4,7 GB-versies en dubbelzijdige 9,4 GB-versies. 4,7 GB-schijven zijn kaal of in een cartridge verkrijgbaar. 9,4 GB-schijven zijn alleen in cartridges verkrijgbaar. DVD-RAM-schijven worden verkocht voor 3 tot 10 keer de prijs van DVD+RW- of DVD-RW-schijven, afhankelijk van hun capaciteit en of ze kaal zijn of in een cartridge zitten. DVD-RAM-schijven, met name op cartridges gebaseerde schijven, zijn alleen compatibel met DVD-RAM-schrijvers, sommige camcorders en persoonlijke videorecorders, enkele dvd-rom-spelers (voornamelijk Toshiba-modellen) en een zeer klein aantal dvd-spelers. DVD-RAM-schijven kunnen tot 100.000 keer worden herschreven.

DVD-RAM-schijven zijn veel moeilijker te vinden dan DVD R/RW-schijven. U vindt misschien een beperkte selectie bij uw lokale winkel, hoewel ze vaak niet op voorraad zijn, en zelfs veel online winkels verkopen geen DVD-RAM-media. Wij gebruiken bij voorkeur DVD-RAM-schijven van Verbatim, Maxell of TDK.

Advies van Jim Cooley

Veel dvd-rom-spelers en sommige dvd-spelers kunnen worden geüpdatet met nieuwere firmware om leesondersteuning of formaten toe te voegen die niet werden ondersteund door de originele firmware. U kunt de firmware voor de meeste dvd-rom-spelers updaten door een op Windows of DOS gebaseerd installatieprogramma uit te voeren. Dvd-spelers worden meestal geüpdatet door de nieuwe firmware op een schijf te branden en die schijf in de speler te laden. Zie de producthandleiding of de website van de fabrikant voor gedetailleerde instructies.

DVD-RW is een andere herschrijfbare standaard gepromoot door het DVD Forum. DVD-RW-schrijvers verschenen kort na DVD-RAM-schrijvers op de markt en behaalden al snel redelijk succes. Apple adopteerde en promootte DVD-RW sterk, met gebruik van schrijvers gebouwd door Pioneer. Vroege 1X-schrijvers en -schijven werden al snel gevolgd door 2X- en daarna 4X-modellen. Huidige DVD-RW-schijven zijn gecertificeerd voor 4X of (zelden) 6X schrijven, geschikt voor maximaal 1.000 herschrijvingen en slaan ongeveer 4,7 GB op. DVD+RW

EEN PAAR BYTES HIER EN DAAR

DVD+RW- en DVD+R-schijven slaan exact 2.295.104 sectoren van 2048 bytes op, oftewel 4.700.372.992 bytes. DVD-RW- en DVD-R-schijven slaan doorgaans hetzelfde aantal op als DVD+R/RW-schijven, hoewel de "min"-specificaties alleen vereisen dat ze ten minste 4,7 miljard bytes opslaan. DVD-RAM-schijven slaan 2.295.072 sectoren van 2048 bytes op, oftewel 4.700.307.456 bytes, een fractie minder dan standaard DVD R/RW-schijven.

DVD-RW heeft relatief slechte foutdetectie en -correctie en is daarom minder geschikt voor het opslaan van gegevens. Een tijdlang waren DVD-RW-schijven aanzienlijk minder duur dan vergelijkbare DVD+RW-schijven en waren ze dus een redelijke keuze voor het opnemen van televisieprogramma's, films en ander niet-kritiek gebruik. Tegenwoordig worden DVD-RW-schijven voor dezelfde prijs verkocht als DVD+RW-schijven, dus er is geen enkele reden om ze te gebruiken, tenzij u een oudere schrijver heeft die geen DVD+RW-schijven beschrijft. In dat geval raden we het gebruik van Verbatim-schijven aan.

DVD-RW-schijven kunnen door elke dvd-schrijver worden gelezen, behalve sommige oudere modellen die alleen DVD+R/RW ondersteunen, en door bijna alle recente dvd-rom-spelers. Schattingen variëren voor dvd-spelers, maar waarschijnlijk speelt 65% tot 70% van alle geïnstalleerde dvd-spelers DVD-RW-schijven correct af. Sommige dvd-spelers, vooral oudere modellen, verwarren DVD-RW-schijven – die een lager contrast en reflectievermogen hebben dan standaard schijven – met geperste dubbellaagse schijven en kunnen ze daarom niet afspelen.

Na verschillende valse starts kwam DVD+RW enkele maanden na DVD-RW op de markt. DVD+RW is ontstaan bij een groep bedrijven, geleid door Sony en Hewlett-Packard, die ontevreden waren over de DVD-RW-standaard. Het DVD Forum was actief vijandig tegenover DVD+RW, dus het consortium van DVD+RW-sponsors creëerde de concurrerende DVD+RW Alliance (http://www.dvdrw.com) om de "plus"-standaarden te definiëren en hun gebruik te promoten.

Net als DVD-RW-schijven slaan DVD+RW-schijven ongeveer 4,7 GB op en zijn ze geschikt voor 1.000 herschrijvingen. DVD+RW heeft aanzienlijke voordelen ten opzichte van DVD-RW op het gebied van prestaties en betrouwbaarheid. Toen DVD-RW beperkt was tot 1X schrijven, ondersteunde DVD+RW al 2.4X schrijven. Toen DVD-RW 2X bereikte, sprong DVD+RW naar 4X. Kort nadat DVD-RW 4X bereikte, begonnen 8X DVD+RW-schrijvers en -schijven te verschijnen. Naast sneller zijn, heeft DVD+RW veel robuustere foutdetectie en -correctie. Wij gebruiken en raden Verbatim DVD+RW-schijven aan, hoewel Mitsubishi Chemical Company (MCC) en Ricoh ook uitstekende DVD+RW-schijven produceren.

DVD+RW-schijven kunnen door elke dvd-schrijver worden gelezen, behalve sommige oudere modellen die alleen DVD-R/RW ondersteunen, en door bijna alle recente dvd-rom-spelers. Nogmaals, schattingen variëren voor dvd-spelers, maar waarschijnlijk speelt 70% tot 80% van alle geïnstalleerde dvd-spelers DVD+RW-schijven correct af. Sommige dvd-spelers, vooral oudere modellen, verwarren DVD+RW-schijven – die een lager contrast en reflectievermogen hebben dan standaard schijven – met geperste dubbellaagse schijven en kunnen ze daarom niet afspelen. Sommige dvd-spelers, vooral modellen gebouwd door Panasonic, Toshiba en Hitachi, weigeren simpelweg om DVD+RW (of DVD+R)-schijven te laden, wat een bewuste keuze van het ontwerp is.

WANNEER PLUS BETER IS DAN MIN

We vertrouwen DVD+RW voldoende dat we routinematig DVD+RW-schijven gebruiken voor het maken van back-ups van onze gegevens. We zouden niet eens wedden op DVD-RW voor back-ups.

Hoe nuttig herschrijfbare dvd-formaten ook zijn, er is een nog grotere vraag naar eenmalig beschrijfbare formaten, die hogere schrijfsnelheden, aantoonbaar betere archiefstabiliteit en lagere mediakosten bieden. Er zijn vier gangbare eenmalig beschrijfbare dvd-formaten:

DVD-R was het eerste eenmalig beschrijfbare dvd-formaat dat werd geïntroduceerd. DVD-R-schijven slaan ongeveer 4,7 GB op en zijn beschikbaar in versies die gecertificeerd zijn voor maximaal 16X schrijven. Zoals geldt voor DVD-RW-schijven, hebben DVD-R-schijven inferieure foutdetectie en -correctie vergeleken met DVD+R/RW-schijven, dus vermijden we het gebruik van DVD-R-schijven waar mogelijk, met name voor het opslaan van gegevens (in tegenstelling tot video). Als u een recorder heeft die alleen "min" ondersteunt, een dvd-speler heeft die geen "plus"-formaten leest, of als u om een andere reden DVD-R-schijven moet gebruiken, raden we die van Maxell, TDK of Verbatim aan.

DVD-R-schijven kunnen door elke dvd-schrijver worden gelezen, behalve sommige oudere modellen die alleen DVD+R/RW ondersteunen, en door bijna alle recente dvd-rom-spelers. Meer dan 90% van alle geïnstalleerde dvd-spelers speelt DVD-R-schijven correct af, en dat percentage zal stijgen naarmate oudere spelers worden vervangen door nieuwe units. Sommige oude dvd-spelers kunnen niet omgaan met het lagere contrast en reflectievermogen van DVD-R-schijven in vergelijking met geperste schijven, maar de meeste van die spelers zijn inmiddels al lang vervangen.

Na enkele valse starts vestigde DVD+R zich snel als een superieur alternatief voor DVD-R. DVD+R-schijven, die ongeveer 4,7 GB opslaan, zijn beschikbaar in versies die gecertificeerd zijn voor maximaal 16X schrijven. DVD+R-schijven hebben betere foutdetectie en -correctie dan DVD-R-schijven en zijn daarom een betere keuze voor het opnemen van gegevens. Wij gebruiken en raden DVD+R-schijven van Maxell of Verbatim aan; beide zijn uitstekend en goed verkrijgbaar. Ricoh, Taiyo-Yuden en Mitsubishi Chemical Company (MCC, het moederbedrijf van Verbatim), produceren ook uitstekende DVD+R-schijven, hoewel geen van die merken op grote schaal in de V.S. wordt gedistribueerd.

DVD+R-schijven kunnen door elke dvd-schrijver worden gelezen, behalve sommige oudere modellen die alleen DVD-R/RW ondersteunen, en door bijna alle recente dvd-rom-spelers. Een iets lager percentage dvd-spelers is compatibel met DVD+R dan met DVD-R (misschien 85%), omdat zelfs sommige huidige dvd-spelers opzettelijk incompatibel worden gemaakt met DVD+R/RW.

De meest recente uitbreiding van de DVD+R-standaard is DVD+R DL (ook wel DVD+R9 of dubbellaagse DVD+R genoemd), die de opslagcapaciteit verhoogt van 4,7 GB naar 8,5 GB door een tweede opnamelaag toe te voegen. Hoewel dvd-schrijvers met ondersteuning voor DVD+R DL sinds de zomer van 2004 op de markt zijn, was de initiële acceptatie van het formaat beperkt vanwege de zeer hoge kosten van DL-schijven. Een volledig jaar na de introductie van DL-schrijvers en -schijven waren merk-DVD+R-schijven direct beschikbaar voor $0,50 per stuk of minder, terwijl DL-schijven voor 6 tot 10 keer die prijs werden verkocht.

Niettemin hebben DVD+R DL-schijven hun nut. Voor het maken van back-ups van gegevens kunnen de hogere prijs een klein probleem zijn wanneer de extra capaciteit in aanmerking wordt genomen. Voor degenen die back-ups maken van hun commerciële dvd-video's, staat de hogere capaciteit van DVD+R DL toe dat video wordt gekopieerd zonder de compressie die nodig is om het op 4,7 GB enkelzijdige schijven te passen. Onze ervaring met DVD+R DL-schijven is zeer beperkt, maar van de schijven die we hebben gebruikt, hebben we Verbatim en TDK als het meest betrouwbaar ervaren.

Compatibiliteit van DVD+R DL met andere schrijvers en spelers dan DVD+R DL-schrijvers is problematisch. Veel recente dvd-rom-spelers en dvd-spelers kunnen DVD+R DL-schijven lezen, maar zelfs sommige huidige modellen kunnen dit niet. Als u van plan bent om DVD+R DL te gebruiken, raden we u aan om eerst de compatibiliteit met uw andere optische schijven en spelers te verifiëren.

DVD-R DL (ook wel DVD-R9 of dubbellaagse DVD-R genoemd) arriveerde enkele maanden na DVD+R DL op het toneel. DVD-R DL heeft dezelfde problemen als DVD+R DL: hoge schijfkosten en beperkte compatibiliteit met oudere apparaten. DVD-R DL heeft, net als standaard DVD-R, foutdetectie en -correctie die inferieur is aan de "plus"-formaatversies, dus we beschouwen DVD-R DL als ongeschikt voor het opnemen van gegevens. Hoewel DVD-R DL acceptabel is voor het opnemen van video, maken de superieure betrouwbaarheid en functies van DVD+R DL het een betere keuze. We kunnen geen specifieke merken DVD-R DL-schijven aanbevelen, omdat we bijna geen praktijkervaring hebben met dat formaat.

Meer over optische schijven