Een kiezelsteen is een kleine steen die vaak in vijvers of meren wordt gegooid. De Pebble daarentegen is een smartwatch aangedreven door internetverbonden apps en grenzeloze innovatie.

Het horloge maakt verbinding met je smartphone (iPhone of Android) via Bluetooth, waardoor meldingen van inkomende oproepen, e-mails en sms-berichten op je pols verschijnen.

Maar welke hardware is verantwoordelijk voor het aansturen van de Pebble? Dit zijn de vermelde technische specificaties:

144 x 168 pixels zwart-wit e-paper-display

Bluetooth 2.1+ EDR en 4.0 (Low Energy)

Trilmotor

3-assige versnellingsmeter met gebarendetectie

De achterkant van de Pebble is versierd met een prachtig, goudkleurig opschrift.

Hij is waterbestendig tot 5 ATM (50 meter), waardoor hij gedragen kan worden tijdens het afwassen, sporten en zwemmen in ondiep water. 'Waar kun je hem niet dragen?' vraag je je af.

Waarschijnlijk niet hier. Zeker niet hier. En al helemaal niet hier.

Om de Pebble tegen waterschade te beschermen, is het voorste gedeelte nauwsluitend voorzien van een doorzichtige kunststof omlijsting en goed afgedicht.

Bij een horloge zonder zichtbare schroeven aan de buitenkant is je eerste vraag waarschijnlijk zoiets als: 'Hé iFixit, hoe open je iets dat niet geopend kan worden?'

Ons antwoord: 'Met behulp van onze iOpener, natuurlijk!'

Met een beetje warmte en wat slim wrikwerk hopen we het slimste horloge ter wereld te slim af te zijn.

Pebble gebruikt een enorme hoeveelheid lijm om water—en knutselaars—buiten te houden. Voeg daar nog een raam rondom het scherm aan toe, en het is onmogelijk om de behuizing te scheiden zonder het scherm te beschadigen.

Met flink wat inzet en onze iSesamo krijgen we de spreekwoordelijke voet tussen de deur en beginnen we deze Pebble open te wrikken.

Het lukt ons om de behuizing te scheiden, waardoor de eigenzinnige smartwatch er slechts iets beter aan toe is dan wanneer we hem met echte kiezels hadden bekogeld tot hij openbrak.

Het scherm is misschien kapot, maar het vormt nog steeds een behoorlijk cool display met behulp van wat HexBright achtergrondverlichting.

Het lijkt er misschien op dat we deze stap alleen hebben toegevoegd om met onze HexBright te spelen (een ander Kickstarter-project waar we groot fan van zijn). Als je dat dacht, dan heb je gelijk.

Hoewel er geen exacte definitie is van wat een displaytechnologie tot e-paper maakt, houdt dit in essentie in dat het de leesbaarheid van papier benadert in omgevingslicht en een zeer laag stroomverbruik heeft. De Pebble maakt gebruik van een nieuw Sharp Memory LCD dat het in de categorie van e-ink en e-paper plaatst.

Het display is in staat om het huidige beeld vast te houden met een zeer laag stroomverbruik (minder dan 15 μW voor een statisch beeld, volgens de fabrikant).

Wanneer je de e-paper displayfolie van de Pebble lospelt, komen de achtergrondverlichting-leds tevoorschijn. Het kleine display heeft slechts drie leds nodig (bedienbaar met een polsbeweging) om het scherm te verlichten.

Nu gaan we de Pebble openschroeven.

Tot zover de technische slachtpartij die je van onze demontages gewend bent. Er valt hier niet veel open te schroeven: het binnenwerk van de Pebble is ondergebracht in één enkel, eenvoudig geheel, verpakt in een lichtgewicht plastic omlijsting.

Met een swish and a flick van de spudger komt de enige lintkabel die de hele assemblage omringt vrij.

De lijm van de kabel houdt ook de geleider van de achtergrondverlichting vast, waardoor de ledjes hun licht kunnen laten schijnen en zo de achtergrondverlichting voor het e-paper-scherm verzorgen.

We leerden in onze Nook Simple Touch with GlowLight demontage dat lichtgeleiders werken door licht dat aan één kant naar binnen schijnt via een diffractierooster te weerkaatsen om zo een gelijkmatige gloed te geven—in dit geval onder het e-paper-scherm.

Door de lintkabel uit de hoofdmodule te verwijderen, krijgen we een beter zicht op de knoppen en de Bluetooth-antenne aan de ene kant, en de achtergrondverlichting aan de andere kant.

Aangezien de kabel alle 4 de knoppen, 3 leds en de Bluetooth 2.1-antenne bevat, is het vervangen van een afzonderlijk onderdeel onmogelijk (zelfs als het je op de een of andere manier lukt om naar binnen te gaan zonder het scherm te beschadigen).

Door het achterverlichtingsgeleidingspaneel uit het apparaat te verwijderen, krijgen we toegang tot de assemblage van het moederbord, de batterij en de vibrator.

Net als bij de lintkabel bestaat deze assemblage uit drie onderdelen die door zeer delicaat soldeerwerk bij elkaar worden gehouden. Als een van deze onderdelen defect raakt (vooral de batterij), moeten ze allemaal als één geheel worden vervangen.

De relevante IC's aan de bovenzijde van het moederbord zijn als volgt:

Micron N25Q032A11ESE40F 32 Mb seriële flash

STMicroelectronics STM32F205RE krachtige ARM Cortex-M3 MCU, met een maximale snelheid van 120 MHz

STMicroelectronics LIS3DH 3-assige versnellingsmeter

Oscillator

Texas Instruments BQ24040 1A batterijlader

Xtrinsic MAG3110 3D digitale magnetometer

Op de achterkant van het moederbord bevindt zich een Panasonic pan1316 RF-module, die de geadverteerde Bluetooth- en Bluetooth Low Energy (BLE)-functionaliteit van de Pebble belooft, aangestuurd door een Texas Instruments CC2564 Bluetooth-controller.

Na wat voorzichtig desolderen wordt de EMI afscherming van de module verwijderd, wat verrassend genoeg een iets andere Texas Instruments CC2560A onthult, die geen BLE-ondersteuning lijkt te bevatten.

De Bluetooth-antenne die op de flexibele printplaat is geprint, is hier verbonden met de pan1316 BT-module.

Het gerucht ging dat de Pebble BLE-functionaliteit had die alleen nog maar geactiveerd hoefde te worden met een firmware-update, maar we kunnen geen bewijs van de hardware vinden die dit verborgen potentieel ondersteunt.

De Fullriver-batterij heeft een vermogen van 3,7 volt en 130 mAh. Volgens de GetPebble-website is de batterij oplaadbaar via de meegeleverde USB-lader en gaat deze meer dan 7 dagen mee op één lading.

Dit lijkt ons een uitdaging, maar door het gebruik van e-paper geloven we dat zelfs bij intensief gebruik zo'n lange batterijduur mogelijk is.

Voor de volledigheid gaan we verder en verwijderen we een paar van de verende knoppen van de Pebble.

Vanwege de extreem goede waterdichtheid zijn de knoppen voorzien van afdichtingen om beweging mogelijk te maken zonder lekkage.

Als je een van de knoppen breekt, kan deze afzonderlijk van de andere worden vervangen; je moet echter wel eerst het horloge open krijgen, een kunstje dat wij nog niet onder de knie hebben.

Smartwatches zijn misschien de volgende grote trend, maar op dit moment is de Pebble een uniek apparaat. We hebben nog geen repareerbaarheidsscore voor een horloge.

In plaats van een numerieke score willen we een paar van onze bevindingen over de repareerbaarheid en duurzaamheid op een rij zetten:

Een laag stroomverbruik vermindert de oplaadfrequentie, wat de batterijduur verlengt.

Het horlogebandje heeft een standaardmaat en is eenvoudig te vervangen.

De onbereikbare batterij beperkt de levensduur van het apparaat tot 6-10 jaar (volgens onze schattingen).

Het is onmogelijk om het apparaat te openen zonder het te vernietigen of op zijn minst de waterbestendigheid aan te tasten, waardoor interne reparaties onuitvoerbaar zijn.

We hebben contact opgenomen met het ontwerpteam van Pebble en onze zorgen geuit over recycling aan het einde van de levenscyclus. We waren blij om te horen dat ze momenteel een plan in ontwikkeling hebben voor een verantwoord recyclingprogramma voor defecte Pebbles.