Voordat we met de teardown beginnen, nemen we de gelegenheid om het Oculus Touch-systeem te bewonderen, dat het volgende bevat:

Een extra Oculus Sensor

Een Rockband-adapter

Twee IR-uitstralende Touch-controllers met vingertracking en een heleboel knoppen

Met onze spectrespecs geavanceerde IR-weergavetechnologie krijgen we een blik op de Touch-controllers vanuit het perspectief van de Oculus Sensor.

Terwijl de twee zwarte kunststof halo's voor het blote oog geen details vertonen, ziet onze camera de dubbele ringen van infrarood-leds die eronder verborgen zitten.

De leds, net als die in de headset, zijn in specifieke patronen gerangschikt, waardoor de Oculus Sensor de headset en de twee controllers kan herkennen en hun positie en oriëntatie kan bepalen.

Bovendien, dankzij de niet-helemaal-ronde vorm van elke controller, zou de sensor in staat moeten zijn om links van rechts te onderscheiden—zelfs nadat je je armen hebt gekruist tijdens het spelen van Disappointed Parent Simulator 2016.

Dankzij een handig "eject"-pijltje worden we erop gewezen dat deze Touch-controller openschuift zoals elke andere afstandsbediening.

Het batterijpaneel wordt vastgehouden door een behoorlijk sterke magneet en is voorzien van een rubberen schouderknop om de batterij goed op zijn plek te houden.

De bewuste batterij is een niet-oplaadbare maar volkomen standaard AA-batterij, die je bij de eerste gelegenheid kunt vervangen door een oplaadbaar exemplaar. Beter deze dan een vastgelijmde batterij!

In deze ruimte staan ook de modelinformatie en de plaats van herkomst (hallo, Dublin!) — bovendien zijn we er vrijwel zeker van dat er onder die sticker een schroef zit.

Er zitten inderdaad wat verborgen schroeven, maar zelfs nadat we die hebben verwijderd, komen we nergens.

We kijken rond naar een ander punt om aan te vallen en besluiten dat de bovenkant een net zo goed beginpunt is als elk ander. We ruiken lijm, dus we zetten de warmte erop!

Het loswrikken van het bedieningspaneel onthult klodders lijm en de oorzaak van onze problemen: nog een verborgen schroef.

We zijn misschien nog niet binnen, maar het ziet er beter uit. De Touch laat alvast wat techniek voor ons zien: schakelaars, een metalen pad en misschien zelfs de eerste van vele IR-leds.

We kunnen de laatste Torx-schroef verwijderen met een draai van een Pro Tech-schroevendraaier.

Het zijpaneel legt eindelijk het loodje en we krijgen onze eerste echte blik op de interne onderdelen.

De printplaten zijn dicht op elkaar gestapeld in deze handhelds, maar we hebben al een glimp opgevangen van wat mogelijk een Taptic Engine lineaire oscillator is?

Nog een paar schroeven verder zit de outer rim van de lus nog steeds vast met een hoop lijm, dus er zit niets anders op dan weer wrikken.

Er is geen hitte nodig, alleen wrikken, aangezien de lijm een milde tot gemiddelde sterkte heeft.

De blootgelegde led-array met enkele kabel laat redelijk eenvoudig los nadat de verbinding is verbroken.

Alle 22 IR-leds zijn handig gelabeld en er is zelfs een barcode aanwezig. Duim voor door Oculus geleverde vervangingsonderdelen!

Terwijl we onze zoektocht naar het demonteren van de Touch voortzetten, verwijderen we de batterijhouder.

Als we iets dieper in het handvat van het handheld-apparaat graven, vinden we dit schattige kleine stroomverdeelbord ... dat we niet kunnen verwijderen zonder soldeerbout.

Waarom geen Oculus (kabel)aansluitingen?

Naast een handvol passieve componenten zien we een paar lege soldeerpunten—misschien om aangepaste led-hacks wat sneller te kunnen maken.

Naast aansluitingen voor het moederbord en de trilmotor, zien we ook een zeshoekig testpuntraster dat toegankelijk is vanaf de onderkant van de accuhouder.

De haptische trilmotor vergt wat meer werk (hitte en wrikken) om te verwijderen—hij zit goed vast met lijm.

Monolithic Power Systems MP3414DJ 1,8 A synchrone step-up-converter

De knoppenprintplaat lijkt het brein van deze operatie te zijn; hij zit vol met silicium en schakelaars.

En twee grote veren voor de XY/AB-knoppen—waarschijnlijk zodat ze niet te stijf of te zacht zijn, maar precies goed.

Chips! Sommige van deze zien er vreemd bekend uit ...

Nordic Semiconductor nRF51822 Bluetooth Smart en 2,4 GHz propriëtaire SoC

Analog Devices AD7147 controller voor capacitieve sensoren met één elektrode

Invensense MPU-6500 6-assige combinatie van gyroscoop en versnellingsmeter

Analog Devices (voorheen Linear Technology) LT8330 inverterende converter met 1 A aan-schakelaar

Als laatste (maar zeker niet de minste!) pellen we een actievolle lintkabel omhoog. Alles bij elkaar ontdekken we:

Nog twee IR-LED's—waarmee het totaal per controller op 24 komt, precies hetzelfde aantal als gevonden in de Vive-controller.

Een LED die door de bovenkant van de controller schijnt, vermoedelijk als een zichtbare status LED.

Een laatste schakelaar voor de Oculus- of menuknoppen, afhankelijk van naar welke controller je kijkt.

Een veercontact voor het geleidende kussentje dat de "duimsteun" verandert in een capacitieve knop.

We sluiten onze ontleding af met een anatomisch diagram, inclusief ruggenmerg!