Nintendo spelcartridge reparatie

De Nintendo spelcartridge, ook wel bekend als ROM-cartridge, is een cartridge of kaart die specifiek is ontworpen voor de spelconsole van Nintendo en is doorgaans eigendom van een specifieke spelconsole. Deze cartridges worden door gebruikers gebruikt om snel games en applicaties te laden en te openen.

Het Nintendo Entertainment System (NES) werd op 15 juli 1983 in Japan uitgebracht onder de naam Famicom. De spelcartridges, officieel erkend als de Game Pak, fungeerden als opslagmedium voor software voor de NES. Alle officieel gelicentieerde NTSC-U- en PAL-regio-cartridges zijn 13,3 cm (5,25 inch) hoog, 12 cm (4,75 inch) breed en 2 cm (0,75 inch) dik.

Vroege NES Game Paks worden bij elkaar gehouden door 5 kleine schroeven met gleuf, maar cartridges die na 1987 werden geproduceerd, werden enigszins opnieuw ontworpen om twee plastic clips te bevatten die in het plastic zelf zijn gegoten, waardoor de bovenste twee schroeven overbodig werden. De standaard schroeven werden ook vervangen door 3,8 mm beveiligingsschroeven om de ROM's binnenin beter te beveiligen tegen geknoei.

De Famicom Game Paks hadden een 60-pins cartridge-ontwerp, waardoor de cartridges kleiner konden zijn dan die van de Amerikaanse NES, die een 72-pins ontwerp had. Hoewel de Amerikaanse NES meer pinnen heeft dan zijn Japanse tegenhanger, gebruikten vroege NES-games dezelfde printplaten als de Famicom door een converter rechtstreeks in de cartridge op te nemen, waardoor deze in de NES paste.

Game Boy Cartridges werden in 1989 door Nintendo geïntroduceerd als een manier om games op te slaan en te spelen op de Game Boy handheld console. De originele cartridges hadden een afmeting van 65,5 mm x 57 mm x 9 mm en konden tot 256 kilobytes aan gegevens opslaan.

Hoewel dit aanvankelijk de complexiteit van meer geavanceerde titels beperkte, konden Game Boy-cartridges later complexere games met betere graphics en geluid opslaan naarmate de technologie verbeterde.

De Super Famicom (afkorting voor "Super Family Computer") werd in 1990 door Nintendo uitgebracht voor de Japanse gamemarkt, waarbij het Super Nintendo Entertainment System (SNES) later in 1991 in Noord-Amerika werd uitgebracht. Beide systemen gebruikten een cartridgesysteem voor het opslaan en spelen van games.

Aanvankelijk konden de SNES-cartridges tot 4 megabyte aan gegevens opslaan, wat zorgde voor aanzienlijk geavanceerdere graphics, geluid en gameplay-mechanica in vergelijking met de eerdere NES-cartridges. Later in de levensduur van de SNES werden grotere cartridges geproduceerd die tot 32 megabyte aan gegevens konden opslaan. Super Famicom- en SNES-cartridges werden zowel door Nintendo als door externe ontwikkelaars geproduceerd tot halverwege de jaren 90, toen Nintendo de Nintendo 64 uitbracht.

Naast standaard spelcartridges had de SNES ook een uniek accessoire genaamd de Super Game Boy, waarmee spelers Game Boy-cartridges op hun SNES-console konden spelen. De console diende ook als een manier om de graphics en het geluid van de Game Boy-game te verbeteren met behulp van de hardware van de SNES.

De Nintendo 64 (N64), uitgebracht in 1996, gebruikte een aanzienlijk geavanceerder cartridgesysteem dan de vorige SNES-console, omdat er 64 megabyte aan gegevens kon worden opgeslagen, wat zorgde voor geavanceerdere graphics, geluiden, gameplay-mechanica en snellere laadtijden.

De cartridges van de N64 zelf werden ook geprezen om hun duurzaamheid, maar ze werden ook bekritiseerd vanwege hun hoge kosten en beperkte opslagruimte in vergelijking met consoles op basis van cd's, zoals de PlayStation van Sony. Dit maakte het voor externe ontwikkelaars ook lastig om games voor de console te maken.

In 1998 bracht Nintendo de Game Boy Color uit, die een nieuw type Game Boy-cartridge introduceerde die tot 1 megabyte aan gegevens kon opslaan. Dit maakte games met verbeterde graphics en geluid mogelijk, evenals de mogelijkheid om kleuren weer te geven.

De cartridges zelf konden worden herkend als Game Boy Color-cartridges aan de zwarte kleur van de cartridge, die met de originele Game Boy kon worden gebruikt, of de transparante plastic cartridges, die alleen met de Game Boy Color konden worden gebruikt.

In 2001 bracht Nintendo de Game Boy Advance uit, die een nieuw, kleiner type cartridge gebruikte dat tot 32 megabyte aan gegevens kon opslaan. Dit maakte nog geavanceerdere games met betere graphics en geluid mogelijk, evenals langere speeltijden en meer functies.

Dit type cartridge was de laatste Game Boy-cartridge die door Nintendo werd geproduceerd, en zowel de cartridge als de handheld console zijn in 2010 stopgezet en vervangen door de DS-lijn.

In 2004 werd de Nintendo DS gelanceerd als een handheld spelconsole die cartridges gebruikte genaamd Game Cards, die dienden als middel om games op te slaan en te spelen. De Game Cards waren aanzienlijk kleiner dan de cartridges van de Game Boy Advance, maar hadden een aanzienlijk verbeterde opslagcapaciteit die varieerde van 64 megabyte tot 4 gigabyte.

In 2008 bracht Nintendo een verbeterde variant van de Nintendo DS uit, genaamd de DSi. Hoewel de DSi games bevatte die compatibel waren met de standaard DS, waren er verschillende games die exclusief op een DSi-systeem werkten, bijvoorbeeld omdat het nieuwere systeem een camera vereiste. Deze kaarten waren wit gekleurd, maar waren fysiek niet anders dan de standaard DS-kaarten.

Beide kaarten gebruikten een geïntegreerd flashgeheugen en EEPROM-systeem om hun spelgegevens op te slaan, hoewel sommige games geen geheugensysteem voor opslag bevatten.

Nintendo bracht in 2011 de Nintendo 3DS uit, met game cards die een opslaggrootte hadden variërend van 1 tot 8 gigabyte. Hoewel de cartridges op een vergelijkbare manier waren gebouwd als de andere DS-game cards, waren ze incompatibel en voorzien van een kleine inkeping aan de zijkant van de cartridge om te voorkomen dat ze in de DS- of DSi-handhelds konden worden geplaatst.

De Nintendo Switch werd uitgebracht in 2017 en gebruikt Game Cards, ook wel bekend als Nintendo Switch-spelcartridges, om games op te slaan en te spelen. De Switch Game Cards zijn kleiner van formaat dan de DS- en 3DS-kaarten, maar hebben een grotere opslagcapaciteit, waarbij sommige Game Cards tot 64 gigabyte aan gegevens kunnen opslaan.

De Switch Game Cards zijn ontworpen om gebruiksvriendelijk en duurzaam te zijn, met een beschermende laag van denatoniumbenzoaat, die ze bestand maakt tegen krassen, vingerafdrukken en de kaarten een bittere smaak geeft om onbedoelde consumptie door jonge kinderen en huisdieren te voorkomen. Ze hebben ook een uniek ontwerp dat het gemakkelijk maakt om ze in de console te plaatsen en er weer uit te halen.

De Nintendo Switch 2 werd uitgebracht in 2025. Net als de originele Switch gebruikt deze game cards als primair mediaformaat, met een vergelijkbare fysieke afmeting en opslagcapaciteit. Ze zijn echter rood in plaats van zwart. Sommige Switch 2-kaarten staan bekend als "key cards", wat betekent dat de kaart geen spelgegevens bevat, behalve een code die wordt gebruikt om de werkelijke spelgegevens te downloaden. De games die via key cards worden gedownload, zijn alleen speelbaar wanneer de kaart die is gebruikt om de game te downloaden, in de console zit. Dit is waarschijnlijk om te voorkomen dat spelers een enkele key card kopen, de game downloaden en deze vervolgens doorgeven aan anderen.

NES - Rechthoekige vorm. Afmetingen van 13,3 cm (5,25") hoog, 12 cm (4,75") breed en 2 cm (0,75") dik. Grijze plastic behuizing. 60- of 72-pins aansluiting.

Game Boy - Kleine, platte cartridges. Afmetingen van 65,5 mm (2,6") x 57 mm (2,2") x 9 mm (0,35"). Grijs plastic met merklabel.

SNES - Gebogen, rechthoekige cartridges. Variërende plastic kleuren. Een unieke gegroefde vorm maakt het plaatsen mogelijk.

Nintendo 64 - Kleine cartridges in vergelijking met eerdere consoles. Worden boven in de console geplaatst. Prominent gebruik van spellogo's.

Game Boy Color - Kleine cartridges zoals die van de originele Game Boy. Zwart duidt op compatibiliteit met de originele Game Boy. Transparant plastic alleen voor GBC. De transparante cartridges missen de inkeping die bij oudere cartridges aanwezig is om gebruik in een originele Game Boy te voorkomen.

Game Boy Advance - Kleine cartridges van ongeveer 2,5” x 1,5” x 0,25”, ongeveer de helft van de hoogte van eerdere cartridges.

Nintendo DS - Kleine cartridges in vergelijking met eerdere handhelds. DS-game cards zijn zwart, terwijl DSi-kaarten wit zijn.

Nintendo 3DS - Zeer kleine cartridges, in dezelfde stijl als DS-kaarten. Deze hebben een kleine inkeping aan de zijkant van de cartridge om te voorkomen dat ze in de DS- of DSi-handhelds kunnen worden geplaatst.

Nintendo Switch - Iets groter van formaat dan DS/3DS-games, maar met hogere opslagcapaciteiten. Voorzien van een denatoniumbenzoaat-laag die als afschrikmiddel voor smaak dient en krasbestendig is.

Nintendo Switch 2 - Vrijwel identiek aan de originele Switch-game cards, met uitzondering van de rode kleur.

• Hoe herken je nep Nintendo-games
• Authentieke versus illegale SNES-cartridges