Het is goed om een sterrenstelsel om mee te spelen te hebben, want we hebben een hoop ruimte nodig voor al deze hardware:

5.1” Super AMOLED-display (1920 x 1080, 432 ppi)

16 MP camera achteraan met 4K-video bij 30 fps; 2 MP camera vooraan met 1080p-video en groothoeklens

Sensoren voor vingerafdruk, hartslag, gebaren

2.5 GHz quad-core Snapdragon 801-processor, 2 GB LPDDR3 RAM

16/32 GB intern geheugen, plus microSD tot 128 GB

LTE, NFC, Bluetooth 4.0 BLE, Micro-USB 3.0, 802.11/ac MIMO Wi-Fi

Onze eerste sensorenscan brengt geen levensvormen aan het licht – enkel een heleboel apparatuur om leven te detecteren.

Van vingerafdrukscans tot interpretatieve gebaren: deze telefoon vertoont tekenen van interactie op hoog niveau met een geavanceerde beschaving. En ook kuiltjes.

Haven in zicht! Deze silver bay is een Micro-B USB 3.0.

En hij is open. In ieder geval tot aan de batterij. Tranen van geluk vallen geruisloos rond de demontagetafel.

De achterkant van deze telefoon pellen is makkelijker dan het pellen van een banaan; het enige vereiste gereedschap is een grijpbare duim.

Ondanks negatieve recensies van het ontwerp van de behuizing, is het gemak van verwijdering een groot pluspunt voor ons.

Wat is dat, geen batterij?

Je hoeft niet te liften naar de rand van dit sterrenstelsel om de achterkant te vinden; hij ligt gewoon vrij en voor het grijpen.

We vermoeden dat deze vreemde vorm in de behuizing geen overblijfsel van ruimtewezens is, maar een rubberen afdichting. Samsung koos voor een minimalistische aanpak voor water- en stofbestendigheid in plaats van problematischere methoden.

We werpen een snelle blik op de waarschuwingen terwijl we de batterij uit de luxe verpakking halen.

Dit is een 3,85 V, 10,78 Wh batterij. Samsung prees een betere batterijbesparingsmodus aan, maar liet na om de batterijduur van dit exemplaar te specificeren in zijn advertenties—met een batterijspecificatie van 2800 mAh.

Dit is een kleine upgrade ten opzichte van de S4 3,8 V en 2600 mAh (9,88 Wh) batterij. Geadverteerd met 7 uur spreektijd en tot 12,5 dagen stand-bytijd.

We installeren de nieuwe batterij. Daarna halen we hem er weer uit. Deze demontage heeft nog dingen te doen en die bevinden zich onder dat batterijpakket.

Voor degenen die thuis de stand bijhouden: dat duurde in totaal 10 seconden. Verbeter dat maar eens, HTC.

Samsung heeft de kaarten in ons voordeel geschud—de kaarten met microSD- en simkaarten, welteverstaan.

"Galaxy S5" klinkt misschien pakkender, maar voor wie de voorkeur geeft aan een formelere aanduiding: SM-G900A is het modelnummer dat je zoekt.

Wat zit er achter deurtje nummer R1?

Voor zover we nu kunnen zien, alleen willekeurige (kabel)aansluitingen en zeker niet de schroeven waar we op hoopten. Blijf kijken, want we hebben het gevoel dat dit belangrijk wordt...

Plotseling ziet de situatie er grimmig uit. De voorvader van de S5, de S4, lag op de demontagetafel als een protocol-droid in een oliebad.

Deze keer lijkt het echter alsof de gehele schermmodule verdere reparatiepogingen in de weg staat.

Zonder andere uitweg roepen we onze reparatiehulp in, de iOpener en het opening plectrum — misschien beter bekend bij hun straatnamen, Hitte en Kracht.

Dit ziet er slecht uit. Wat is er gebeurd, Samsung? Ik dacht dat we vrienden waren.

Ben je soms opgetrokken met de Kindle Fire HDX?

Tijd voor de laatste wrikpoging—

...ah, verdorie. KABEL.

Nadat we de kabel voorbij zijn gewrikt met de spudger, beginnen we met het losmaken van de schermmodule. Helaas lijkt Samsung van mening dat de enige manier om deze telefoon binnen te dringen via het glas moet gebeuren.

Nu het scherm verwijderd is, hoeven we alleen nog de thuisknop los te maken. Ons plastic Openingsgereedschap doet het zware werk.

Zeg maar dag tegen de plakkerige lijmstrip die het scherm op zijn plek houdt. Voor het opnieuw installeren van je scherm heb je waarschijnlijk een nieuwe set schermlijm nodig.

Deze kleine kabel van de schermmodule moet een hoop gegevens overbrengen. Hij wordt ondersteund door een Synaptics S5100A touchscreen-controller.

Oh Samsung, we hoopten dat we het misschien bij het verkeerde eind hadden. Maar helaas, hier zijn de schroeven die we nodig hadden—aan de andere kant van de telefoon. Zucht.

We zijn bij een punt van discussie aangekomen over Galaxy-naamgeving. De consensus luidt dat we de centrale structuur van de, eh, centrale structuur verwijderen.

Verward? Ja. Dat waren wij ook.

Dit is het verhaal: nadat je de achterkant hebt verwijderd, kom je een centrale structuur tegen. En tussen die (eerste) centrale structuur en de schermmodule zit deze tweede centrale structuur. Dus daar heb je het: dubbel de centrale structuur.

Kortom:

Aan de linkerkant hebben we de centrale structuur aan de binnenzijde, met het moederbord en het dochterbord

Aan de rechterkant hebben we de centrale structuur aan de buitenzijde, met een overvloed aan onderdelen met veercontacten

We zijn inmiddels al bekend met de andere onderdelen hier: aansluiting koptelefoon, luidspreker, knoppen, etc.

Identiteitscrisis afgewend. Repareerbaarheidscrisis, nog te bepalen...

Weet je nog de mysterieuze (kabel)aansluiting achter deurtje één? Verrassing—het was de kabel van de thuisknop!

Aanwezig en correct geïnstalleerd is de verwachte vingerafdrukscantechnologie. De besturingschip is gelabeld als 1200P E43F2.

Bijna in het centrum van de Galaxy vinden we een zwart gat het moederbord. Nu het zware werk is gedaan, wippen we het eruit en beginnen we te zoeken naar tekenen van intelligentie.

Ons eerste teken komt via de camera.

Nieuwsgierig naar een staarwedstrijd gebruiken we ons vertrouwde plastic openingsgereedschap om hem eruit te wippen voor een betere blik.

Aan de linkerkant hebben we Samsungs 16MP 1/2.6” camera achteraan.

Veilig en wel in de rugzak van de hoofdcamera zit een controlechip: QDA41 L1010 R412.

Naast de hoofdcamera staat het Hobbit selfie-stuntduubbelganger, een 2.0 MP camera vooraan.

Deze kleine wijdogige groothoeklens schiet met een resolutie van 1920 x 1080.

Sommige sterrenstelsels hebben sterren. Andere hebben chips:

Elpida FA164A2PM - Hetzelfde 2 GB RAM-geheugenpakket dat we vonden in de HTC One (M8), en anders dan de 2 GB Samsung-chip die werd aangetroffen in de analyse van Chipworks. Quad-core 2,5 GHz CPU waarschijnlijk daaronder geplaatst

Samsung KLMAG2GEAC-B0 16 GB ingebouwd geheugen

Avago ACPM-7617 multi-mode, multi-band RF-front-end

Murata KM4220004 (waarschijnlijk wifi-module)

1412 (C1N75R UMR3) (C1N78B YMP4)

Maxim Integrated MAX77804K (systeem PSoC) en MAX77826

STMicroelectronics 32A M410

SWEP GRG28-antenneschakelmodule (met dank aan Chipworks)

Qualcomm WTR1625L RF-transceiver (een herhaling van de HTC One M8) en...

Qualcomm WFR1620 companion-chip voor alleen ontvangst

Qualcomm PMC8974 IC voor energiebeheer

Lattice iCE40 LP1K zuinige FPGA

Invensense MP65M (MPU-6500M) gyroscoop/accelerometer

Qualcomm WCD9320 audiocodec

SIMG 8240B0 mobiele HD-link-zender en NXP 47803 NFC-controller

Nu het moederbord uit de weg is, hebben we bijna geen onderdelen meer over. Het enige dat rest is een eenzaam klein dochterbord.

Dit dochterbord bevat de oplaadpoort, en bij nadere inspectie zien we kabels voor de knoppen aan de onderkant, evenals een verzameling IC's:

Cypress CY8C20075-24LKXI CapSense capacitieve aanraakgevoelige controller

RFMD RF1119 antennecontroller

S1221 primaire microfoon

Repareerbaarheidsscore van de Samsung Galaxy S5: 5 van de 10 (10 is het makkelijkst te repareren).

De batterij is ongelooflijk makkelijk te verwijderen en te vervangen.

Het scherm is nu een van de eerste onderdelen die eruit moeten, wat vervangingen iets sneller maakt. Het zit echter vast met een aanzienlijke hoeveelheid schermlijm en vereist zeer voorzichtig en geduldig wrikken en een aanzienlijke hoeveelheid warmte om te verwijderen zonder het glas te laten barsten of kabels door te snijden.

Zodra je het apparaat open hebt, zijn verschillende onderdelen modulair en redelijk makkelijk te vervangen, zoals de camera's, aansluiting koptelefoon, vibratormotor en luidsprekers.

Om iets anders dan de batterij te vervangen, moet je eerst het scherm verwijderen, wat het risico op extra schade met zich meebrengt tijdens een reparatie.